|
|
Inloggen of registreren
|
|
| Home |
| Weblogs |
| Volgende keer |
| Kits |
| Archief |
|
| Abonneren |
 |
|
| Contact |
 |
|
| Adverteren |
 |
|
|
|
|
|
| Dossier |
|
 |
|
|
|
|
| Digitaal bladeren |
 |
|
terdege
nr. 24
Klik op de afbeelding om te bla-
deren |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
|
Home
Dossier
Het gezin in de 21e eeuw
|
|
Altijd een stapeltje boeken
Internet en dvd plegen een aanslag op de beschikbare tijd en bevorderen de ontlezing. Hoe daarmee om te gaan? Voorlezen, zorgen voor voldoende leesstof, samen de boekenlijsten doornemen en met z’n allen naar de bieb. Het helpt natuurlijk lang niet altijd. „Echte doeners zullen altijd minder lezen.”
Niet alleen in de woonkamer staan boeken. Alle slaapkamers hebben hun eigen planken, gevuld met leesvoer. „Dat leidt bij sommigen misschien tot de opmerking ‘hè bah, wat een stofnesten’, maar wij geven daar niet om.”
De collectie groeit onstuitbaar. „Met verjaardagen, Kerst, Sinterklaas en andere gelegenheden geven we meestal een mooi boek.” Henk (49) en Janna (48) Vergunst zijn echte boekenwurmen. Vooral Janna bracht menig uurtje met een boek door. „Hoewel ik de laatste jaren helaas wel minder lees. Te druk.”
Het echtpaar uit Ridderkerk heeft geprobeerd zijn voorliefde voor het boek over te brengen op hun zoon en vier dochters. Lydia (23), Annemieke (21), Floris (19) , Hilde (16) en Hester (15) pakken ook graag een boek. „De een wel wat meer dan de ander, maar ze houden er eigenlijk allemaal wel van”, weet Janna. Zij relativeert direct. „Niet alleen omdat ze zo opgevoed zijn, want dat werkt nu eenmaal niet als een automatisme.”
Ze weet dat uit eigen ervaring. Janna stond tot de komst van Lydia fulltime voor de klas. Zo’n tien jaar geleden werd ze gevraagd als invaljuf en sinds een aantal jaren werkt ze anderhalve dag in groep drie. Je leert er de kinderen lezen, maar je ziet vervolgens dat ze zich verschillend ontwikkelen. De een is nu eenmaal meer een doener dan de ander. Dat verander je niet.” Henk vult aan: „Je hoopt dat je kinderen je leesplezier overnemen, eigenlijk net zoals je dat hoopt met kerkgang bijvoorbeeld. Maar ook dat is nooit een vanzelfsprekendheid.”
Kameleonserie
Janna weet dat in het gezin waarin ze opgroeide veel werd gelezen. „Op zondag lag er, als we uit de kerk kwamen, altijd een stapeltje boeken naast m’n stoel. Dat gaf mij een zeker gevoel van rijkdom. Als kind begon je met Van der Hulst, Anne de Vries, De Zeeuw en Piet Prins. Maar ook de Kameleonserie. Geweldig.”
Ze leest heel breed. „Vanuit mijn vak heb ik altijd een grote belangstelling voor kinder- en prentenboeken. Ik houd een beetje bij wat er op de markt komt en kijk of het wat voor de kinderen is. Nu zij groter worden, wordt dat wel wat minder. Verder lees ik christelijke romans, gedichten, literatuur, van alles eigenlijk.”
Wel selecteert ze zorgvuldig. „Geen boeken met erotiek of vloeken. Niet dat hypermoderne. Maar wel -bijvoorbeeld- ‘De Vliegeraar’ van Hoesseini of ‘Gilead’ van Robinson. Laatst heb ik ‘De kronieken van de familie Meijer’ gehaald. Circa 600 bladzijden, ik heb die in drie dagen uitgelezen. Ik kan dan slecht stoppen.”
Gedichtenbundels zijn aan Janna eveneens besteed. „Maar als ze wat ingewikkeld zijn, heb ik er graag uitleg bij.”
Ook Henk leest graag. „Bij mij moet er meer spanning in zitten. Dat vind ik in boeken van bijvoorbeeld Peretti en Randy Alcorn. Vanouds is Godfried Bomans absoluut mijn favoriet. Ik heb echt alles van hem gelezen. Op vakantie vind ik een detective wel leuk, van het genre Sherlock Holmes, Ellis Peters of Wulffers.”
Aanstekelijk
Hun enthousiasme werkt aanstekelijk op de kinderen, zo merkten ze de afgelopen jaren. Het begint met voorlezen. Henk, in het dagelijkse leven controller in een ziekenhuis, las vaak voor. „Ik heb een drukke baan en dat gaf met de kinderen toch een moment van aandacht en rust. Bovendien vind ik voorlezen erg leuk. Ik las boeken voor die ik als kind erg leuk vond, misschien een beetje jeugdsentiment.” Ze moeten er nu een beetje om lachen. „De kinderen sniffend naast je op de bank bij het voorlezen van Van der Hulst.”
Na de voorleesperiode hebben ze hun opgroeiende kinderen op leesgebied niet losgelaten. Henk: „Dat be-
gint met het aanprijzen van sommige klassiekers, zoals ‘De negerhut van oom Tom’ en ‘In zijn arm de lamme-
ren’. De titel van het laatste boek klinkt misschien niet zo aantrekke-lijk, dan is het juist goed om een zetje
te geven en te vertellen hoe mooi je vroeger dat boek vond en waarom.”
Janna: „Ik vind het leuk als de kinde-ren met de boekenlijsten voor school in de hand om raad komen vragen. We kijken dan wat we zelf in huis hebben, praten erover en leggen uit wat volgens ons leuk is. Op die manier
wordt het geen verplicht nummer.”
Het is geen bewust beleid, benadrukt ze. De meeste boeken die ik lees, vinden ook mijn dochters de moeite waard. Neem schrijvers als Marianne Witvliet en Sjaak Verboom. Ik vind het ongelooflijk leuk dat die mensen hun talenten ontwikkelen en jammer als hun boeken soms in recensies de grond in worden geboord. Het geeft juist een beetje tegenwicht aan al die Amerikaanse boeken.”
Overigens veroordeelt zij het lezen van de ‘Amerikanen’ niet. „Het is puur voor de ontspanning, hoewel sommige wel erg voorspelbaar zijn. Maar er is ook verschil tussen de schrijvers, het is niet allemaal van hetzelde niveau. Bovendien, wat is er mis met een ontspannend boek als je erg druk bent geweest? Vroeger genoten wij ook van de Kameleonserie en die boeken kwamen ook op hetzelfde neer. En waarom zou je op een bepaalde leeftijd niet gezellig in De Duiventil lezen?”
Invloed televisie
Op vakantie wordt de auto volgepropt met boeken. Onder de stoelen, in alle hoeken en gaten. Henk schat dat er tijdens de verschillende vakanties vaak wel veertig aan boord zijn. Meestal wordt er voor dergelijke partijen een groot beroep op de plaatselijke bibliotheek gedaan. Voorheen ging Janna altijd eens in de twee tot drie weken op vrijdagavond met de kinderen naar de bieb. Voor ieder kind apart werden dan samen de nieuwe boeken gekozen. „Breed, maar wel bewust. Henk Koesveld, maar ook Thea Beckman.”
Henk en Janna, aangesloten bij de Protestantse Kerk Nederland (Gereformeerde Bond) in Ridderkerk, denken dat het weren van televisie een gunstige invloed heeft gehad op het leesgedrag van hun kinderen. „En op bijvoorbeeld het bespelen van muziekinstrumenten. De vioolleraar vroeg aan het begin van de lessen of wij tv hadden. Toen ik ontkennend antwoordde, was hij daar blij om. Volgens hem had dat een gunstige uitwerking op het oefenen.”
Van de invloed van de computer heeft het gezin tot op heden niet veel hinder gehad. Dvd’s worden met mate bekeken, eigenlijk bijna alleen in schoolvakanties, en het gebruik van msn en Hyves is beperkt. „Toen ze kleiner waren, hebben we dat gelimiteerd, maar nu zitten ze er nog geen uren achter. Daar vinden ze lezen te leuk voor. Van de kinderen deed onze zoon vroeger nog het meest computerspelletjes. Hij houdt sowieso het meest van een spel doen, en probeert z’n zussen of ons nog wel eens uit een boek te halen.”
Stripboeken hebben Henk en Janna nooit geweerd. Ze zijn wel kritisch. „We hebben jarenlang een abonnement op de Donald Duck gehad. Dan was het vaak een strijd tussen de kinderen wie het nieuwste nummer eerst mocht. En ook Kuifje is gelezen. Waarom ook niet? Ik las ze vroeger thuis ook al. Natuurlijk zat er wel eens een vreemd verhaal tussen, maar over het algemeen valt het mee. Maar al die onbekende stripboeken, waar de kasten in de bibliotheek vol mee staan, hebben we nooit in huis gehad.”
Institutie
Op theologisch gebied leest Henk onder andere graag boeken en preken van Spurgeon „Je probeert dat weer over te brengen op je kinderen. De kinderen lezen dit nu ook, maar eveneens Kohlbrugge, C.S. Lewis of Bonhoeffer. Daar beginnen ze natuurlijk niet mee. We hebben hen voorzien van dagboekjes uit de serie van Groen en van de HGJB, bijbelstudieboekjes en ‘Tekst voor Tekst’ als hulp bij bijbelstudie. Later volgen dan boekjes als van ds. Mensink, over de waarde van de do op, en boeken die met belijdenis doen te maken hebben. We stimuleren het meenemen van een boek voor de stille tijd tijdens de vakantie. En we hebben de kinderen aangeraden op de CFSR een jaar voor de Institutiekring te kiezen. Dat is een voorrecht, anderen hebben daar de tijd niet voor, en in je eentje kom je daar ook niet zo gauw aan toe. Je doet vaak te weinig aan opbouw van kennis en aan toerusting. Daar schiet je altijd in tekort. Dat geldt niet alleen voor onze kinderen, ook voor ons.”
== ==
|
|
|
|
|
|
