Alle macht

Matheus 28 : 18

„En Jezus, bij hen komende, sprak tot hen, zeggende: Mij is gegeven alle macht in hemel en op aarde."

Wat moet dat een weerzien geweest zijn? Als de discipelen hier oog in oog met hun opgestane Meester staan. Als op heilige afspraak. Ze zijn immers gegaan „naar Galiléa, naar de berg waar Jezus hen bescheiden had". Hij zou hen daar ontmoeten. Ze hebben niet tevergeefs gehoor gegeven aan Zijn Woord. Dat is nooit het geval. Op de aangewezen plaats zien ze Hem.

Wat een weerzien moet dat geweest zijn? Hij was hen immers liever geworden dan wie of wat ook in de wereld?! Hij had hen geroepen. Hij had hen getrokken. Wat was het een rijke tijd geweest om dagelijks met Hem te zijn, Zijn woord te horen, Zijn werken te aanschouwen! En daarom: wat een smart en wat een schrik voor hen toen Zijn weg leidde naar het kruis?! Echter, nu staan ze weer oog in oog met Hem.

Het verrast u dan ook misschien niet zozeer om te lezen dat zij Hem aanbaden. Het verrast u misschien wel dat er staat: „doch sommigen twijfelden". Het staat als het ware op hun gezicht te lezen: „Is Hij het écht?" U weet: de boodschap van Zijn opstanding was op nogal wat ongelovigheid gestuit. Vandaar: „...doch sommigen twijfelden...".

Voor deze of gene is het mogelijk zo herkenbaar. U vindt het bij uzelf terug. U voelt de nood van deze twijfelaars zo aan. Waar het Woord wijkt van het hart, verliezen we Hem uit het oog. We raken het rechte zicht op Christus kwijt. En hoe moet die discipel eraan toe zijn, die er niet zeker van is een levende Verlosser te hebben? Dan vergaan toch je hoop en moed ín je smart en rouw?!

„En Jezus, bij hen komende..." Ontroerend. Hij wendt zich van deze twijfelende discipelen niet af! Nee, Hij komt nabij. Op een andere wijze had de twijfel ook nooit verdreven kunnen worden uit hun gemoed. Hij spreekt tot hen dat heerlijke machtswoord: „Mij is gegeven alle macht in hemel en op aarde." Het verdrijft de twijfel uit hun hart.

Terwijl er voor het kleingelovige hart zoveel aanleiding is tot twijfel. Er kan zoveel bestrijding zijn. Niet het minst omdat wij in het leven van het geloof zo snel zo klein denken van Hem, te weinig leunen en steunen op Zijn Woord alleen. De vrees slaat zomaar toe. U ziet misschien op zoveel wat u vrezen doet. Zonden. Noden. Zorgen. Dat geslingerde gemoed, in de smeltkroes geworpen, wil Hij vertroosten. „Mij is gegeven alle macht in hemel en op aarde." Zo schept Hij vrede in dat bestreden hart. Door dit zicht op Zichzelf.

Kent u die vrede? Te horen dat Hem alle macht gegeven is, moet elk van Zijn vijanden doen vrezen! Hoe dwaas om tegen deze Koning op te staan? Hoe dwaas dat ongelovige verzet in verblinding vol te houden?! En als u in het licht van dit Woord als zo’n vijand openbaar komt, werp u dan in overgave aan Zijn voeten neer. Om niet eeuwig om te komen.

Wie Hem vreest vindt hier vrede. Als je je zwak van moed weet, zo klein van krachten. „Mij is gegeven alle macht in hemel en op aarde..." Dat kan nu niemand zeggen dan Hij alleen. Welke machtigen we ook in gedachten nemen. Alle macht ligt in de handen die doorboord werden. Wie dat verstaat kan in Hem gerust zijn. Niet zo nu en dan. Niet op bijzondere dagen alleen. Al zal ik niet graag beweren dat er niet veel dagen van beproefdheid kunnen zijn! Dagen dat de ziel ontrust is in mij. Maar wat zegt Hij, Die alle macht gegeven is? „En ziet, Ik ben met ulieden al de dagen, tot de voleinding der wereld. Amen."

Ds. P.C. Hoek, Hoevelaken