Stomme vragen

Jarenlang zat ik op de Bijbelkring van mijn opa: een bonte verzameling mensen die elke twee weken samenkwam. Uit een al even bonte verzameling Engelse kopjes nipten we van de vermaarde koffie van oma. Aan het begin van de avond vroeg opa: „Voor we beginnen: zijn er nog vragen?” Vragen leefden er altijd wel, en opa ging er altijd uitgebreid op in. Soms begon iemand een beetje beschroomd: „Misschien een stomme vraag...” 


„O, maar stomme vragen bestaan niet hoor”, zei opa dan monter. „Stomme vragen zijn vragen die niet gesteld worden.”

 

Stom zeggen als je dom bedoelt, dat was in mijn kinderjaren een beetje taboe. Zacharias, die was stom, zeiden we als iemand het toch waagde om het woord in de mond te nemen. Misschien speelde die gedachte ook wel mee bij opa. Hoe dan ook, de boodschap was in ieder geval duidelijk: kom maar op met je vragen.

 

Nu ik moeder ben, denk ik er regelmatig aan terug. Eén op de drie kinderen stelt minstens honderd vragen per dag aan zijn moeder, blijkt uit onderzoek. Daar zitten vast heel wat vragen tussen die niet gesteld hadden hoeven worden als het kind in kwestie even had nagedacht. Toch probeer ik er een beetje in te staan zoals opa. Stel dat de kinderen op een gegeven moment hun mond houden omdat ze merken dat ik toch niet echt naar hun vragen luister. Of omdat ik hun twijfels wegwimpel met te makkelijke antwoorden. Laten we hun vragen alsjeblieft zo veel mogelijk serieus nemen.

 

De waaromfase waar Martha diep doorheen ging, was wat dat betreft alvast een goede vingeroefening. Abel slaat het waarommen gelukkig over, maar wil net zo goed graag weten hoe de wereld in elkaar zit. „Ik heb een goede vraag”, zegt hij dan vanuit het niets. „Hoe maak je eigenlijk glas?” Voorlopig kan ik de meeste antwoorden nog wel uit mijn mouw schudden, en anders weet Google vaak wel raad. Maar niet altijd: „Is papa eigenlijk slimmer of mama?” wil hij op een goede dag weten. En: „Als de Heere sterker is dan de duivel, waarom heeft Hij hem dan niet dood gemaakt?” „Tja”, zeg ik aarzelend. „Wij zijn maar kleine mensen. Sommige dingen van God zullen we nooit begrijpen.” 

 

Is dat nu een stom antwoord?
 

Deel dit verhaal op sociale media

Neline Boogert

Getrouwd met Jan | Moeder van drie druktemakers van 4, 2 en 0 | Heeft zich acht jaar geleden voor het laatst verveeld | Perfectionistisch als het om schrijven gaat, chaotisch als het om huishouden gaat | Groot fan van de lente, en van drop

tekst: Neline Boogert-Floor beeld: Tineke van der Eems

Over Terdege

Terdege is een reformatorisch familiemagazine dat wil inspireren, bezinnen en verrassen.

Abonneevoordeel

Maak gebruik van de mooie voordelen die we speciaal voor jou als abonnee hebben uitgezocht.