Als ik deze vraag op me laat inwerken, moet ik vaststellen dat het wat mijzelf betreft inderdaad waar is. In de lijdenstijd –niet alleen dan, maar in die periode wel vaker dan anders– neem ik deze woorden ook regelmatig in de mond, in preken en gebeden. Om te begrijpen wat ermee bedoeld wordt, gaan we eerst na waar deze woorden vandaan komen. Je vindt ze terug in het 21e artikel van de Nederlandse Geloofsbelijdenis. Dat artikel gaat over de voldoening van Christus; je leest erin over Zijn offer aan het kruis om de toorn van God te stillen, over Zijn bloed dat reinigt van de zonden, dat Hij de straf gedragen heeft én dat wij alleen door dit offer met God verzoend kunnen worden. In dat verband wordt ook beleden: „Wij vinden allerlei vertroosting in Zijn wonden.” Een christen vindt dus troost, allerlei troost zelfs, in wat Christus heeft geleden. Met zijn ”wonden” wordt natuurlijk verwezen naar Zijn offer aan Golgotha’s kruis; het offer door Hem gebracht, waarmee Hij het werk van de verlossing volbracht. Ik hoop dat je weet wat de betekenis is van het bloed door Hem gestort. Om dat bloed is er vergeving en vrede met God voor zondaren. Zijn bloed reinigt van de zonden. Wat een troost is dat! Als het gaat over de troost in Zijn wonden, zullen velen van ons vooral daaraan denken. En daar is alle reden toe. Wat is het een wonder om vrede met God te ontvangen omdat Christus Zijn bloed stortte. Het is een vrede die met geen enkele andere vrede te vergelijken is. Dan zijn je zonden weggedaan, dan is de schuld voldaan; dan mag je je het eigendom van Christus weten, met lichaam en ziel in leven en sterven. >Met berouw over de zonden mag je weer terug naar die wonden van Christus. Een christen mag zich er steeds weer en steeds meer mee vertroosten. Want wat val je ook in het leven van het geloof nog vaak en veel. Het gaat nog op zo veel manieren mis. Je valt in zonde. Je bent nalatig. Je bent zo liefdeloos soms. Je kunt in het dienen van de Heere zo lauw worden en traag. Je krenkt de Heere, je schaadt je naaste. En dan? Met berouw over de zonden mag je weer terug naar die wonden van Christus. Om toch weer vrede te ervaren, terwijl de blijdschap van je hart weer vernieuwd wordt. Maar er is meer. Als jij en ik bidden in Jezus’ Naam, wil de Heere horen. Ook dat is vanwege Zijn offer. Ja, elke zegen die het geloof geniet, is vrucht van dat offer. Elke zegen die het geloof geniet, is door Hem verworven, door Hem verdiend. Je kunt denken aan de Heilige Geest. Je kunt denken aan de vernieuwing van je leven, aan Gods troost in je verdriet. Je kunt denken aan de hoop waarmee een christen leven mag, hoop op de Heere en op Zijn heerlijke toekomst. Paulus schrijft in de Romeinenbrief over God de Vader: „Die ook Zijn eigen Zoon niet gespaard heeft, maar heeft Hem voor ons allen overgegeven, hoe zal Hij ons ook met Hem niet alle dingen schenken?” (8:32). In Christus is alles te vinden wat nodig is voor dit leven en het toekomende leven. Alle dingen! Dan begrijp je dat het geloof belijdt dat er ”allerlei vertroosting” te vinden is in Zijn wonden.