Een bos bloemen in huis. Een prachtig (veld)boeket, gekregen of gekocht. Of die mooie bos (rozen) van mijn lieve man als ik jarig ben of als wij zoveel jaar getrouwd zijn. Daar kijk ik nog wat extra keren naar. De laatste jaren geniet ik ook steeds meer van bloemenpracht in de tuin. Waarom zou ik bloemen en planten eigenlijk zo mooi vinden? Een zoektocht op internet heeft me verder geholpen. Een van de belangrijkste redenen waarom bloemen een populair cadeau zijn, is hun vermogen om emoties over te brengen zonder woorden. Bloemen ‘communiceren’ gevoelens van genegenheid, vreugde en waardering. Deze non-verbale uitingen kunnen betekenisvol zijn. Bloemen brengen sfeer in huis, en gezelligheid geeft verbinding. Woorden waar ik van houd. Uit meerdere onderzoeken is gebleken dat een mens in het bijzijn van bloemen en planten niet alleen vrolijker en gelukkiger is, hij of zij heeft dan ook meer focus, minder stress en wordt productiever. >Bloemen ‘communiceren’ gevoelens van genegenheid, vreugde en waardering Ik begrijp inmiddels wel waarom ik zo van bloemen houd. Het heeft kortom een positieve wisselwerking op mijn hele welbevinden. Dat ervaar ik niet alleen in huis en in de tuin. Als ik in een stad loop, sta ik ook graag even stil bij of in een bloemenwinkel. Dan geniet ik van alle kleuren en geuren. Van de verscheidenheid van bloemen. Hoe vakkundig boeketten gemaakt zijn. Wat heeft de Heere bloemen kleurrijk geschapen! Soms voel ik ook iets van de gebrokenheid. Als ik plotseling, bij het afsnijden van een bos, geprikt wordt door de doorn van een roos. Dan is mijn constatering: Hoe mooi de bloemen ook zijn, het échte geluk is hier op aarde tóch niet te vinden. Eeuwig geluk zullen straks Gods kinderen op de nieuwe hemel en aarde hebben. Hoe mooi daar de bloemenzee zal zijn, daar kan ik geen aardse voorstelling van maken. Daar zullen in ieder geval rozen zonder doornen zijn. Volmaakte liefde.