Dank voor het meedobberen

Nee, stoppen met varen doe ik niet, maar ik ga wel het roer van deze columns uit handen geven. En dat niet geheel zonder reden. Want dit nieuwe schooljaar start Lucas op het internaat en dit betekent dat we nieuwe wateren gaan bevaren en ons onder gaan dompelen in het internaatsleven. Bovendien mogen we het fijne nieuws delen dat we uitbreiding van de bemanning verwachten. Deze herfst, als alles goed mag blijven gaan, komt er een lief, klein matroosje bij. Ons leven krijgt daarmee weer een heel andere koers. De koers van luiers, voedingen en gebroken nachten, want ik vermoed dat deze kleine mannelijke of vrouwelijke matroos zich weinig zal aantrekken van dienstroosters, vaartijden en nachtrust. Anderhalf jaar ben ik met plezier in de pen geklommen en mocht ik u meenemen in het reilen en zeilen aan boord. Vanaf de tijd dat ik als Veluws meisje vaste grond onder de voeten had en mijn toekomst dacht te vinden als apothekersassistente tussen de potten en de pillen totdat ik hopeloos verliefd werd op een schipper. Hoe ik mijn leven over een andere boeg gooide, letterlijk en figuurlijk in het huwelijksbootje stapte en een vrouw met heuse zeebenen werd. Ik belandde in een varend leven vol verrassingen, nooit wetend hoe onze reizen gingen lopen. Een leven waarbij je het ene weekend niet weet waar je het volgende zult liggen. Soms trotseerden we stormen, soms kabbelde het water rustig langs de boeg. Soms rolden de woorden zo uit m’n pen, soms moest ik alle zeilen bijzetten om de deadline van mijn column te halen. Het was een leuke reis, maar nu is het tijd om het stokje door te geven. Dit wil ik jullie nog meegeven: Wees recht door zee, roei met de riemen die je hebt, waai nooit met alle winden mee. En als het eens tegenzit: geen zee is te hoog en geen water te diep. Als het niet over stuurboord wil, probeer het dan over bakboord. Uiteindelijk is driemaal scheepsrecht. Dat staat als een paal boven water. Bedankt dat u al die tijd meedobberde, vaarwel! Vaarwel. _Dit was de laatste column van Joanke._ _Als echte landrot uit Kootwijkerbroek stapt Joanke van der Wal na haar trouwen aan boord van een binnenvaartschip. Terdege vaart een stukje mee._ :::author_streamer 1:::

Dank voor het meedobberen

Wat vond je van dit artikel?

Meer over

Impressie van Terdege
op Instagram

Thema's

Volg ons

Dank voor het meedobberen

Wat vond je van dit artikel?

Ontvang onze nieuwsbrief

Meer over

Impressie van Terdege op Instagram

Thema's

Volg ons

Impressie van Terdege
op Instagram