De oppashond

Vrij snel na zijn dood begonnen de jongens over een nieuwe hond. Allerlei rassen kwamen voorbij, maar eerlijk gezegd, ik wist het niet. Weer zo’n hond zindelijk maken, opvoeden en niet te vergeten: een goed oppasadres zoeken voor als je ergens heen gaat en hij niet mee kan. Dat ik alleen was komen te staan, was daarnaast ook een reden om niet meer aan een hond te beginnen. Maar toch, als je alleen thuiskomt, is er altijd iemand die trouw op je wacht. Er ging een tijd overheen. Toen begon een collega op het werk over het feit dat ze aan een tweede hond zaten te denken. Ze hadden een heel mooi ras op het oog en wel een Old English Bulldog. En ja, op dat soort rassen is ons huishouden ook helemaal verliefd. „Weet je wat”, opperde de collega in kwestie, „wij nemen een tweede hond en dan worden jullie ons oppasadres. En misschien is hij ook wel leuk als bedrijfshond, dan neem ik hem iedere dag mee naar kantoor!” Nou, dat klonk Antje eigenlijk als muziek in de oren! Iets met: wel de lusten, maar niet de lasten! En zo gezegd, zo gedaan, de pup werd gehaald en zo voelde het alsof we toch een beetje een nieuwe hond hadden. :::author_streamer 1::: Afgelopen weekend was het weer zover, de hond kwam logeren. Nu is er één zoon in het bijzonder die uitermate dol is op het beest en omgekeerd. Aangezien het mooi weer was, besloot hij er een flink eind met de hond op uit te trekken. Uren bleef hij weg, zodat Antje zelfs wat ongerust begon te worden. Eindelijk kwamen ze weer aangezet en aan de blik van zoonlief zag ze dat er iets was gebeurd. Nog voordat ze vragen kon stellen, zei hij: „We zijn heerlijk naar het park geweest, en toen, ja toen viel ze – ja, het is een dame – zo ineens het water! Maar ik doe haar wel even in bad!” „Nou, zomaar in het water vallen, dat kan ik me bijna niet voorstellen en in bad gaat niet gebeuren, want als jij dat kalf in de badkamer gewassen en gedroogd hebt, is de bende daarna niet te overzien!” Antje bekeek het beest nog eens goed en zag dat door de wandeling van het park terug naar huis de hond al wel weer aardig opgedroogd was. Zoonlief ging er weer vandoor en de hond liep Antje achterna, die met een zucht op de bank plofte. De hond sprong er ook op, want die bank gaat binnenkort toch naar de stort, en nestelde zich heerlijk tegen haar aan. Terwijl de hond en Antje heerlijk op de bank aan het relaxen waren, ging de deur nog even snel open en de zoon riep: „Oh ja, en toen ze uit het water kwam, poepte ze me toch veel en liep daar ook nog dwars doorheen!” Juist, die bank moet waarschijnlijk toch wel iets eerder naar de stort.

De oppashond

Wat vond je van dit artikel?

Meer over

Impressie van Terdege
op Instagram

Thema's

Volg ons

De oppashond

Wat vond je van dit artikel?

Ontvang onze nieuwsbrief

Meer over

Impressie van Terdege op Instagram

Thema's

Volg ons

Impressie van Terdege
op Instagram