**HUIS: „**Dit is de boerderij van mijn besse en beppe Huls, zoals we opa en oma hier noemen. Het huis is in 1895 gebouwd, dus al meer dan 130 jaar oud. Wij wonen in het voorhuis, waar vroeger het gezinsleven zich afspeelde. De rest van het gebouw was voor het vee, en in dat gedeelte woont nu mijn broer met zijn gezin. Tijdens de verbouwing, die we met de familie hebben uitgevoerd, is de opening naar de keuken groter gemaakt.” **BIJZONDER: „**De gebinten zijn nog origineel, net als de tegeltjes aan de muur – al zijn er wel enkele vanaf gerammeld bij het slopen. Ze zijn in kalk geplakt, dus dat laat met een beetje trilling zo los. Gelukkig hebben we ze heel kunnen houden. Ook de bedstedes hebben we intact gehouden, om te gebruiken als opbergkasten. Ik heb ze beschilderd met de authentieke kleur ”neuteboom”, die in het dorp nog steeds gebruikt wordt. Echt een vleugje authentiek Staphorst. Achter die deurtjes sliepen zowel kinderen als volwassenen, ook mijn vader heeft er als kind nog in gelegen. De grote kast is nog van opa en oma en stond ook altijd op die plek. Niemand in de familie had er belang bij, dus toen hebben wij hem maar zelf gehouden. Mijn man René twijfelde of hij wel mooi zou staan, en ik wilde hem een kleur geven. Maar we hebben hem uiteindelijk zo gelaten. Er zit heel veel ruimte in, dus ideaal.” :::author_streamer 1::: **FAVORIET:** „We zitten graag op de bank in de kamer met de gele deurtjes. De voorkamer was vroeger echt netjes, daar zat je alleen met visite. Nu ligt er overal speelgoed van onze kinderen Hidde (4) en Suze van 7 maanden. Veel wensen hebben we niet. Een hoekbank zoals René die wil, vind ik niet zo goed in deze ruimte passen. Wel wil ik nog misschien nog eens een andere salontafel, maar die die we nu hebben, is heel praktisch met kinderen.” **LEUK VOORVAL:** „Dat is van toen mijn vader nog kind was en in de bedstee sliep. Hij vertelde dat hij soms ’s avonds de visite kon horen praten in de woonkamer. Dan duwde hij voorzichtig de luikjes op een kiertje om eventjes mee te kijken.”