Met de nieuwe vluchten naar de maan is het actueler dan ooit: wat doet wonen op de maan met het menselijk lichaam? Niet veel goeds. De zwaartekracht op de maan, die een zesde van de aardse aantrekkingskracht is, kan de aanvoer van bloed, zuurstof en glucose naar de hersenen verstoren, waardoor de kans op zenuwaandoeningen en problemen met de bloedsomloop toeneemt. Maanastronauten staan chronisch bloot aan kosmische straling die DNA kan beschadigen, de immuunfunctie en de werking van de hersenen en het hart- en vaatsysteem kan verstoren. Ze hebben te maken met extreme temperatuurschommelingen, giftig maanstof, afzondering en een verstoorde dag-nachtcyclus. Een kleine verstoring heeft soms grote gevolgen voor het hele lichaam. Wat is de oplossing? „Lichaamsbeweging”, zegt Damian Bailey , hoogleraar fysiologie en biochemie aan de Universiteit van Zuid-Wales. „Op het internationale ruimtestation besteden astronauten ongeveer twee uur per dag aan lichaamsbeweging om hun spiermassa, botdichtheid en hart- en vaatfunctie te beschermen.