De supermarkten zijn eveneens groot. De eerste keer stiefelde ik met mijn lijstje en het karretje door de winkel. Het stiefelen veranderde al snel in krampachtig manoeuvreren, want wat is dat ding groot! Joshua en Eva zitten naast elkaar in de twee zitjes. Esther kan nog in het onderste gedeelte van het karretje zitten, in de mand daarboven kan ik mijn boodschapjes leggen. Al snel kwam ik erachter dat het ook geen boodschapjes zijn. In een pak melk zit 4 liter, wat voor ons zuivelverslinders goed uitkomt. Maar de zak bloem van 10 kilo moet toch echt onderin. Ook handig met alle koekjes en broden die ik zelf bak. Maar toen de kinderen een zak chips mochten uitzoeken duurde het minimaal 10 minuten voordat ze alle verschillende zakken bekeken hadden en er samen over uit waren welke zak chips het lekkerst leek. Kwam ik in het volgende gangpad, lag er nóg meer chips! Ondertussen bleef ik maar naar de prijzen kijken. Wat is het hier toch dúúr! Ik was even vergeten dat mijn hoofd nog in de euro stand staat terwijl hier alles in dollars gaat. Dan moet ik nog ongeveer een derde van de prijs afhalen. Ik ben ondertussen al gestopt met vergelijken. Ik voelde me net mijn oma die omrekende hoe duur het anders in guldens zou zijn! Ondertussen heb ik gelukkig mijn weg gevonden in de supermarkt en kan ik zelfs mijn lijstje weer schrijven op volgorde van de winkel. Geeft toch een vertrouwd gevoel. Al een tijd geleden heb ik de meisjes een fijn buitenzwembadje beloofd. Zo’n bad waar net wat meer in kan dan in het opblaasbadje dat ze al hadden, maar waar ze nog wel fijn in kunnen staan. Zo wandelde ik begin van de zomer de Walmart binnen, de winkel waar je álles kunt halen wat je maar bedenken kunt. Van je dagelijkse boodschappen, speelgoed, kookgerei, woonaccessoires, autostoeltjes en… zwembaden. Na wat zoeken vond ik de badjes. De kleinste was 15 feet. Grutjes. Enig idee hoe groot dat is? Ik ook niet. De verpakking liet een dobberende familie zien dat er prima in paste. Ik keek eens naar mijn voeten. Dat keer 15? Geen idee. Het zal wel. Dit is het kleinste en we zullen er in elk geval plezier in hebben. De enorm zware verpakking kreeg in mijn kar geworsteld en ik manoeuvreerde het gevaarte soepeltjes naar de kassa. Na een jaar ben ik hier aardig ingeburgerd, schat ik. Eenmaal thuis wachten een paar andere taken op mij. Gelukkig kan de man het zware werk doen. Na een tijdje kom ik even buiten kijken of hij het zwembadje al op het gras heeft staan. Het enige dat ik zie, is een volledig uitgerolde rolmaat over het gras en een peinzende man. Hij kijkt mij eens aan. „Besef jij dat dit de diameter van het zwembad gaat zijn?” Ik kijk hem waterig aan. „Echt? 15 voet leek niet zo groot toen ik naar mijn voeten keek!” „Dat komt”, zegt hij grijnzend, „doordat jouw maatje 38 ook niet zo groot als de 1 feet hier is. Daar mag je nog zo’n 7 centimeter bij op tellen.” Het zwembadje blijkt uiteindelijk 4.5 meter te zijn. Het past perfect in de tuin. De meisjes zijn door de dolle heen. Een echt groot zwembad! Met het hele gezin kunnen we deze zomer genieten van de waterpret. Het had wat voeten in aarde, maar dan is groot toch zo slecht nog niet!