„Lever je telefoon maar in…” Het wordt stil aan tafel. Een zucht, een boze blik, een dichtslaande deur. En ergens bekruipt je het gevoel: helpt dit eigenlijk wel? Wat doe je als grenzen nodig zijn, maar straf vooral afstand lijkt te creëren? En op afstand is er geen verbinding, terwijl pubers juist in de opvoeding veel behoefte hebben aan verbinding. Een paar denkprikkels: - Straf niet, maar stap opzij en laat de realiteit spreken. Heeft je puber rommel gemaakt? Laat het hem zelf opruimen. Dit helpt een puber om een verband te leren zien tussen gedrag en gevolg. - Zeg nooit: „Zie je wel.” Maar vraag alleen: „Wat viel je op?” Geen schaamte, geen preek. Je puber gaat zelf de link leggen en die les gaat dieper dan regels. - Maakt je puber iets kapot? Laat hem helpen om het probleem op te lossen. Boek gescheurd? Hier is tape. Geen straf, niet de verantwoordelijkheid wegpoetsen, maar geef eigenaarschap. :::author_streamer 1::: ”Choose your battles” – niet alles hoeft een strijd te worden, maar vraag jezelf af: is dit echt belangrijk? Een teveel aan regels levert strijd op en heeft uiteindelijk minder effect. Onthoud: pubers testen grenzen, dat is normaal. Geef duidelijke regels, zodat ze weten waar ze aan toe zijn. Onvoorspelbare straf maakt hen juist onrustig en kan ervoor zorgen dat het gedrag verergert. En heb je een keer een conflict? Ga achteraf het gesprek met elkaar aan. Wat gebeurde er? Wat dacht je? Wat kan er anders? Luister dan ook naar de ervaring van je puber. Soms moeten wij als ouders ook sorry zeggen, als onze reactie niet juist was. Zo ontwikkelt jouw puber zelfinzicht en verantwoordelijkheid en blijf je in verbinding. Opvoeding is balans zoeken en elk kind heeft iets anders nodig. Zoek daarin, met elkaar, naar de juiste aanpak. _Matthijs Voskuil is fotograaf, jongerenwerker en integratief coach. Hij werkt onder andere voor het jongerenplatform BasiC._ _Ook een vraag over omgaan met pubers of (seksuele) opvoeding? Stel hem aan Matthijs via: [redactie@terdege.nl](mailto:redactie@terdege.nl)._