„Het is bijzonder om je zus en zwager iets mee te geven voor de rest van hun leven”

Met zichtbaar genoegen toont Menno van Ballegooijen (19) de video die werd gemaakt op de huwelijksdag van zus Arjanne en zwager Leendert. De film toont in krap tien minuten de hoogtepunten van de dag, waaronder de huwelijksvoltrekking en de kerkdienst. Bij beide had hij een vitale functie: als bijzonder ambtenaar van de burgerlijke stand en als organist. De inwoner van Gorinchem, scheepsmeubelmaker in opleiding, had van jongs af een hechte band met zijn zus. Toch kwam de vraag die ze hem in november 2024 voorlegde als een verrassing. „Ze vertelde me dat zij en Leendert wilden gaan trouwen en vroeg me of ik ambtenaar van de burgerlijke stand zou willen zijn. Mensen van De Duikenburg in Echteld, de beoogde trouwlocatie, hadden haar op die mogelijkheid gewezen.” Ook voor Menno was die onbekend. „Bij mijn broer en andere zus is het huwelijk gesloten door een gewone trouwambtenaar. Ik ben de jongste van vier, dan verwacht je het al helemaal niet. Mijn eerste gedachte was: wat overkomt me nu? Ik moest even acclimatiseren, maar al snel raakte ik enorm enthousiast. Ik heb wel wat fantasie, dus volgens mij moest het goedkomen.” ## Verrassing :::inline_image 1::: Zijn zus en zwager troffen de noodzakelijke voorbereidingen. „Om eenmalig bijzonder ambtenaar van de burgerlijke stand te kunnen zijn, moet je in een rechtbank een eed afleggen. In mijn geval was dat Arnhem. Met veertien anderen stond ik daar, dat vond ik wel een bijzonder moment. Ik was de jongste. Lang duurde het niet; we waren al snel weer buiten.” Niemand van de familie was op de hoogte gesteld. „We wilden er echt een verrassing van maken. Ik heb het alleen aan mijn vriendin verteld.” Kort voor de trouwdag ging het toch nog mis, door een schrijven van de gemeente Neder Betuwe. „Mijn vader had de envelop al geopend voordat Arjanne kon laten weten dat die voor haar was. Daardoor wist ook hij ervan, maar hij hield het voor de anderen geheim.” De vorige twee bruiloften in het gezin hadden plaats in coronatijd. Van de toespraken van de trouwambtenaren kan Menno zich weinig herinneren. „Het enige wat me bijstaat, is dat ze er een lolletje van maakten. Zo wilde ik het zelf dus niet.” In zijn toespraak combineerde hij gegevens uit de levensloop van zijn zus en zwager met Bijbelse lijnen, zoals verwijzingen naar het Hooglied en 1 Korinthe 13. „Als ik weer wat wilde schrijven, ging ik eerst orgelspelen. Door het orgelen kreeg ik de inspiratie voor het bedenken van goede zinnen.” ## Kritiek Volgens afspraak legde hij de toespraak voor aan de reguliere trouwambtenaar van Neder Betuwe. „Een ontzettend aardige man. Hij vroeg alleen of niemand van de aanwezigen zich zou stoten aan de verwijzingen naar de Bijbel en kwam met een paar kleine aanpassingen. Over de inhoud was hij heel positief. Ik heb de toespraak vervolgens uitgesproken voor mijn vriendin. Ook van haar kreeg ik nog wat kritiek. Dat is alleen maar positief, want je wilt het zo goed mogelijk doen. Omdat mijn vader onbedoeld op de hoogte was, heb ik ook hem mijn verhaal laten lezen.” :::author_streamer 1::: 10 september 2025 was de grote dag; voor het bruidspaar en voor Menno. De huwelijksvoltrekking had plaats in de tuin van De Duikenburg. „Jan Jaap Schmitz, de officiële trouwambtenaar, begon, maar na enkele zinnen zei hij: „Er is hier iemand die het nog veel beter kan.” Toen kwam ik in toga aanlopen. Het was fantastisch om de verraste gezichten te zien. Ma viel bijna van haar stoel.” De totale plechtigheid nam drie kwartier in beslag. „De huwelijksvoltrekking, met het stellen van de vragen, vond ik het spannendst. Dan moet er niets verkeerd gaan. Ik vond het heel prettig dat Schmitz erbij was. Die man heeft er verstand van en weet precies hoe alles moet. Gelukkig ging het allemaal goed. Het is heel bijzonder om dat voor je eigen zus te kunnen doen.” ## Organist De huwelijksdienst vond plaats in de Agatha Capel van Kapel-Avezaath. „Ik mocht de zang begeleiden. Ook dat deed ik voor het eerst van mijn leven. Het is een prachtig kerkje met een klein pijporgel. Eén klavier met negen registers, dus dat speelt gemakkelijk. Mijn vriendin zat naast me om me te bemoedigen.” :::inline_image 2::: Aan het einde van de dienst viel er een last van zijn schouders. „Het was allemaal geweldig om te doen, maar je ervaart wel een stuk spanning. Op de orgeltrap dacht ik: hoppa, het is voorbij en het ging allemaal goed. De rest van de dag kon ik onbelemmerd genieten. Heerlijk! Ik kreeg veel complimenten. Dat is leuk om te horen, al gaat het op die dag niet om jou. Ik vond het vooral bijzonder dat ik als jongste broekje in het gezin mijn zus en zwager iets mocht meegeven voor de rest van hun leven. Als ik eraan terugdenk, zit ik nog steeds te genieten.” Door de opgedane ervaring kreeg hij de smaak te pakken. „Als ik opnieuw door een familielid of een vriend word gevraagd voor de huwelijkssluiting, doe ik het meteen. Ja, daar hoef ik dan geen moment over na te denken. Er zit er trouwens al één in de pijplijn.”

„Het is bijzonder om je zus en zwager iets mee te geven voor de rest van hun leven”

Wat vond je van dit artikel?

Meer over

Impressie van Terdege
op Instagram

Thema's

Meer Terdege

Over Terdege

Service & contact

Volg ons

„Het is bijzonder om je zus en zwager iets mee te geven voor de rest van hun leven”

Wat vond je van dit artikel?

Ontvang onze nieuwsbrief

Meer over

Impressie van Terdege op Instagram

Thema's

Meer Terdege

Over Terdege

Service & contact

Volg ons

Impressie van Terdege
op Instagram