Voorheen kon ik er slecht tegen als onze kinderen zich verveelden. Ik leek er wel allergisch voor te zijn. Als een van onze pubers op de bank hing met een uitstraling van: ”Ik heb niets te doen”, of als ons meisje na schooltijd zei: „Mam, ik verveel me, weet u iets te doen?” dan voelde ik me heel verantwoordelijk.