„Handelen zat altijd al een beetje in mij. Op m’n achttiende stond ik alleen in de schoenenwinkel waar ik een bijbaan had. Daar genoot ik van. Toen onze kinderen groter werden, heb ik het werk weer opgepakt. Eerst verkocht ik verse aardbeien uit de kwekerij van mijn man. Vervolgens zette ik een tafel met groente aan de weg en zo’n tien jaar geleden kregen we toestemming voor deze boerderijgroentewinkel met streekproducten. De zaak loopt enorm goed: als we open zijn, is het hier bijna altijd druk. Nu ik wat ouder word, heb ik de openingstijden wat ingeperkt, om het leuk te houden. Gelukkig krijg ik vaak hulp, en vrijdags sta ik hier altijd samen met Lianne, die al jaren al mijn vriendin is.” **ASSORTIMENT:** „Groente en fruit zijn onze belangrijkste producten. Verder verkopen we zuivel, kaas en vers brood van twee bakkers in de regio. Een gepensioneerde bakker bakt nostalgische koekjes volgens oud recept, die zijn ook populair. Net als de kruukplaatjes: Flakkeese koekjes die m’n zus heel goed kan bakken. Zij maakt ook appeltaart, boterkoek en slaatjes. Die komt ze ’s ochtends in een mandje langsbrengen, lopend over het brugje. Ook geliefd zijn de kersen uit de Betuwe. Die ga ik daar zelf ’s avonds na sluitingstijd halen. Even een rondje rijden verzet je gedachten en mensen vinden ze heerlijk.” :::inline_image 1::: **BIJZONDERHEDEN:** „’s Winters maken we kerstpakketten. Zo’n 600 stuks voor het Erasmus Ziekenhuis, bijvoorbeeld. Dat is altijd hard werken. Aan reclame doen we niet: mensen horen het van elkaar – dat is vaak het beste. >Mijn zus kan goed ”kruukplaatjes” bakken. Die zijn heel populair De sfeer is hier altijd leuk, mensen zien elkaar soms alleen bij ons in de winkel. Dan blijven ze kletsen en laten ze anderen voorgaan, zodat ze nog even hun verhaal kwijt kunnen. Ooit zijn we in een verkiezing van Zuid-Hollandse boerderijwinkels als tiende geëindigd. Toen we zagen hoeveel mensen er gestemd hadden, deed ons dat zo goed.” **BIJZONDER VOORVAL:** „Een mevrouw was zelf de koelcel in gelopen om melk te pakken, maar liet de deur achter zich dichtvallen. Wij dachten: wat is onze zoon aan het timmeren vandaag? Bleek deze vrouw al tien minuten op de deur aan het bonken te zijn…” Ook leuk om te vertellen is, dat een man van 96 hier altijd op zijn scootmobiel naartoe kwam vanuit Oude-Tonge. Nu dat niet meer lukt, stuurt hij z’n dochter. Want: „Ik wil alleen appelsap van ’t vrouwtje.” Met Kerst ben ik even bij hem langsgegaan, dat deed hem goed. We hebben hier altijd enorm veel plezier. Iemand zei ooit dat hij ons op de dijk kon horen lachen. Dat is toch een goed teken.”