IPC vreest dat verbod producten uit Israëlische nederzettingen ook Palestijnen raakt

Het kabinet-Jetten besloot tot het verbod, omdat de regering vindt dat Israëlische nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever, in Oost-Jeruzalem en op de Syrische Golanhoogvlakte onrechtmatig zijn. Volgens het kabinet zijn deze nederzettingen in strijd met het internationaal recht. Nederland mag daarom niet bijdragen aan het in stand houden van deze situatie. Sara van Oordt, woordvoerder voor het IPC, vindt het „symboolpolitiek. Want waarom komt er een maatregel over de Westelijke Jordaanoever, terwijl er nooit een gesprek is over Noord-Cyprus, Tibet of andere gebieden wereldwijd? We vinden dit symboolpolitiek en meten met twee maten.” Het symbolische karakter van het verbod blijkt ook wel uit de beperkte omvang ervan. De maatregel treft maar een klein deel van het IPC-assortiment: enkele wijnen, koekjes en parfum. „Behalve enkele particuliere initiatieven is het IPC de enige grotere importeur die door deze maatregel wordt geraakt”, aldus Van Oordt. „Het gaat dus om een erg beperkte maatregel die zich in de praktijk vrijwel uitsluitend op het IPC richt.” Opvallend is dat het kabinet haast heeft met de invoering: vanaf 22 september gaat het verbod in. Voor het IPC levert dat een lastige situatie op: de voorraad mag na die datum niet meer verkocht worden. „We hopen dat we de voorraad op tijd kunnen verkopen.” Fiole: „Mensen waren verontwaardigd omdat dit eraan zat te komen. De klanten vinden het verschrikkelijk.” Toen hij enkele dagen later in Nijkerk de achtergronden van het besluit hoorde, bleek dat veel klanten al in actie waren gekomen. „Er ontstond meteen een run op juist die producten die straks niet meer verkocht mogen worden.” ## Teleurgesteld Meer dan in de portemonnee wordt het IPC in het hart getroffen. „Wij willen Israël ondersteunen door producten uit het land te verkopen. Dat zullen we blijven doen, ook als Judea en Samaria uitgesloten worden. Maar dit raakt aan onze identiteit. Wij zijn bezorgd over de 700.000 Joodse inwoners van deze gebieden. Daarnaast zijn veel Palestijnen bij de productie betrokken. Deze boycot is dus niet in het belang van de bevolking en draagt ook niet bij aan een vreedzame oplossing van het conflict. Deze bedrijven zijn juist hét bewijs dat vreedzaam samenleven kan. En daarom raakt het ons.” De maatregel betekent niet alleen dat producten uit de schappen verdwijnen. Volgens Van Oordt komt er ook een einde aan jarenlang opgebouwde relaties. „De samenwerking met een aantal van deze bedrijven dateert al van vele jaren terug. We zijn trots op de kwaliteit van de producten die zij aan ons leverden en vinden het ontzettend triest dat dit gedwongen wordt stopgezet.” De bedrijfsleiders met wie het IPC contact heeft, reageren volgens haar teleurgesteld op het besluit. Eén bedrijf dat door de boycot wordt getroffen, bestaat al sinds 1848 – dus honderd jaar voor de Staat Israël werd opgericht. „Zion Winery is het oudste wijnhuis in Israël. De wijn wordt vlak bij Jeruzalem gemaakt. Alleen tussen 1948 en 1967, toen Jordanië het gebied bezet had, mochten ze hier niet zijn.” Ook Fiole, die als consulent spullen van het IPC verkoopt, maar ook vaak in Israël te vinden is, kent een van de wijnboeren die door de boycot getroffen wordt. „Ik zal de wijn van Jerusalem Hills missen. De wijnboer heb ik persoonlijk leren kennen en ik weet wat hij heeft moeten doorstaan om te bereiken wat hij heeft bereikt.” ## Warme relaties Volgens Van Oordt blijven de gevolgen bovendien niet beperkt tot de Israëlische producenten. In veel bedrijven op de Westelijke Jordaanoever werken Palestijnen en Israëli's volgens haar dagelijks naast elkaar. Ze verwijst naar cijfers waaruit zou blijken dat ten minste 30.000 Palestijnen werkzaam zijn bij Israëlische bedrijven in het gebied. „Ze werken daar volgens Israëlische arbeidsvoorwaarden en hebben vaak warme relaties met hun Joodse werkgevers.” Als voorbeeld noemt Van Oordt een koekjesfabriek die zij enkele jaren geleden bezocht. „Ongeveer 80 procent van de werknemers is Palestijn. De eigenaar vertelde dat de samenwerking buitengewoon goed is. Na een terroristische aanslag op het industrieterrein in 2018 deden Palestijnse medewerkers er alles aan om hun Joodse collega's te beschermen. Er ontstaan ook vriendschappen. Ze gaan bij elkaar op bezoek bij een geboorte of een andere bijzondere gelegenheid.” Mocht de boycot daadwerkelijk leiden tot het verdwijnen van deze bedrijven, dan vreest Van Oordt dat ook Palestijnse werknemers daarvan de gevolgen zullen ondervinden. „Als de maatregel het beoogde effect heeft en deze bedrijven het werken onmogelijk wordt gemaakt, dan is dat inderdaad de consequentie.” Tien jaar geleden gebeurde iets soortgelijks met het bedrijf SodaStream. Dat bedrijf verplaatste zich onder druk van de beweging die Israël wil boycotten vanuit de Westelijke Jordaanoever naar de Negevwoestijn. „Daardoor verloren zo’n 500 Palestijnen hun baan. De maatregel die ons kabinet nu wil invoeren, is bedoeld om Israël te raken. Dat doet het niet, want de export vanuit de nederzettingen naar Nederland is minimaal. Maar de boycot raakt wel de mensen die voor deze bedrijven werken.” :::author_streamer 1::: ## Andere maat Het IPC legt zich niet neer bij het kabinetsbesluit en spande een kort geding tegen de Staat aan. De uitspraak ervan wordt uiterlijk 16 september verwacht. Volgens Van Oordt is de maatregel „slordig en overhaast” ingevoerd. „We hopen dat de rechter dat ook ziet.” Volgens het IPC is Nederland met het handelsverbod op de stoel van de Europese Unie (EU) gaan zitten. „De gemeenschappelijke handelspolitiek is een exclusieve bevoegdheid van de EU. Nederland kan daarom niet zelfstandig een handelsverbod instellen.” Ook noemt Van Oordt de regeling discriminerend. „Voor andere betwiste gebieden in de wereld worden geen vergelijkbare maatregelen genomen. Israël wordt dus met een andere maat beoordeeld.” Van Oordt is verder bang voor problemen bij de uitvoering. „In Europa geldt een vrijhandelsverdrag. Hoe kan er dan worden gehandhaafd als bepaalde producten in sommige lidstaten wel verkocht mogen worden en in andere niet?” Onbegrijpelijk vindt Van Oordt de straf op overtreding van de maatregel: zes jaar cel. „Als je bedenkt dat bijvoorbeeld mishandeling met de dood tot gevolg eenzelfde maximale celstraf oplevert, dan zie je dat de maatregel totaal disproportioneel is.” ## Zegen Is het verbod een opstapje naar een handelsverbod tegen Israël? Van Oordt: „Dat is zeker een zorg die we hebben. Israël komt steeds meer alleen te staan op het wereldtoneel.” Voor Fiole is de verkoop van Israëlische producten meer dan handel. Hij denkt terug aan een ervaring van enkele jaren geleden. Zijn vorig jaar overleden vrouw werkte voor hun huwelijk dertig jaar in Jeruzalem. Tijdens een bezoek aan een bank raakte zij in gesprek met een medewerkster. „Zij zag dat mijn vrouw uit Nederland kwam en reageerde dat Nederland niet meer zo was als vroeger. Toen vertelde mijn vrouw dat wij Israëlische producten verkopen. Haar mond viel open toen zij hoorde dat een kleine tweehonderd consulenten dat vanuit hun huis doen. Vanaf dat moment veranderde de sfeer van het gesprek.” Fiole blijft zich dan ook inzetten als consulent. „Juist nu is hetvoor ons als christenen belangrijk om producten uit Israël te kopen. Dat wordt gezien en zeer gewaardeerd. En in de Bijbel staat: Wie Israël zegent, wordt gezegend. Je maakt dat praktisch door producten uit Israël te kopen.” :::kader 1:::

IPC vreest dat verbod producten uit Israëlische nederzettingen ook Palestijnen raakt

Wat vond je van dit artikel?

Meer over

Impressie van Terdege
op Instagram

Thema's

Volg ons

IPC vreest dat verbod producten uit Israëlische nederzettingen ook Palestijnen raakt

Wat vond je van dit artikel?

Ontvang onze nieuwsbrief

Meer over

Impressie van Terdege op Instagram

Thema's

Volg ons

Impressie van Terdege
op Instagram