Voor een ”veilige kerk” wordt momenteel veel aandacht gevraagd, ongeacht. Het betreft hierbij geen kerk die onveilig is vanwege vallend puin of iets dergelijks. Dat was jaren geleden het geval in de oude kerk van Scherpenisse. Ooit was dit een veel te grote kruiskerk voor de betrekkelijk kleine gemeente. Menigmaal vielen er „brockelingen van ’t verwulffsel’ op het klankbord van de kansel terwijl ds. Janssen aan het preken was. Hij vertelde de kerkmeester dat hij vanwege het gevaar dat hij op de kansel liep, daar geen diensten meer wilde vervullen. De kansel werd verplaatst. Enkele jaren later zijn trouwens koor en transepten afgebroken en kwam de kansel op de oude plaats terug. Het was weer veilig geworden. Bij ”veilige kerk” gaat het ook niet zozeer om extra beveiliging tegen diefstal of dreigend terrorisme. Het gaat vooral om het feit dat helaas menigmaal grensoverschijdend gedrag plaatsvindt door ambtsdragers of leiding van welke kerkelijke vereniging ook. Intriest is het dat er vertrouwenspersonen moeten worden aangesteld om de wacht te houden. Toch plaats ik een kanttekening. Mij komt het voor dat er veel veilige kerken zijn, waar het toch zeer onveilig is. Men wordt in slaap gesust met een ‘evangelie’ dat ten diepste geen Evangelie is. Het ontbreekt aan de bediening der wet, terwijl de hel op slot is. Ik vergeet nooit een preek van ds. H.G. Abma in de oude kerk te IJsselstein. Hij begon als volgt: „Hebt u weleens een pak slaag in de kerk gehad? Nee, niet een por van je moeder wanneer je niet oplette, maar een werkelijk pak slaag?” Vervolgens sprak hij over Paulus, die op de weg naar Damascus hardhandig werd stilgezet. Nee, niet iedereen krijgt een Saulusbekering, maar één ding kennen alle kinderen Gods, namelijk dat alle eigengerechtigheid uit handen geslagen wordt. Dat is pijnlijk voor het vlees maar helend voor de ziel. Luther merkte eens op dat niet iedereen een bekeringsweg als hij moest meemaken. Hij was immers zonder de Evangelieboodschap grootgebracht. Hij merkte op: „U bent in een ”seliger Zeit” geboren, waarin de boodschap van Wet en Evangelie klinkt. U hoeft allemaal niet in zo’n zweetbad als ik geweest te zijn, als u maar het verschil kent tussen Mozes en Christus.” Ik pleit uiteraard voor een veilige kerk. Maar het meest dat men zich veilig mag weten achter het bloed van het Lam. Daarvan zong eens de blinde (nochtans ziende) Fanny Crosby: Veilig in Jezus’ armen, / Veilig aan Jezus’ hart; / Daar in Zijn teer erbarmen, / Daar rust mijn ziel van smart; / Hoor! ’t is het lied der eng’len, / Zingend van liefd’ en vreê, / Ruisend uit ’s hemels zalen, / Over de glazen zee. / Veilig in Jezus’ armen, / Veilig aan Jezus’ hart; / Daar in Zijn teer erbarmen, / Daar rust mijn ziel van smart. / Veilig in Jezus’ armen, / Vrij bij mijn Heer en Borg; / Vrij van ’t gewoel der wereld, / Vrij van verdriet en zorg; / Vrij van de vrees en twijfel, / Vrij van der zonden macht / Nog slechts een weinig lijden, / Nog slechts een korten nacht. / Veilig in Jezus’ armen, / Vrij bij mijn Heer en Borg, / Vrij van ’t gevlei der wereld, / Vrij van verdriet en zorg. En laten we vooral het ‘liedboek der kerken’ niet vergeten: Daar zingt de Kerk: W' ontkwamen haast des vogelvangers net, / Den lozen strik, tot ons bederf gezet; / De strik brak los, en wij zijn vrij geraakt. / De HEER is ons tot hulp op ons gebed; / Die God, die aard' en hemel heeft gemaakt**.** **** _Ds. M. van Kooten, Lopik _
Ds. M. van Kooten
