## Winkel **„**Het precieze begin van deze winkel is onbekend, maar hij is genoemd naar Willem de Bart. Dat was een wat zonderlinge man die met zijn fiets langs de huizen en boerderijen ging om dingen te verkopen. Hij was opgevoed door zijn oma, die hier een winkel runde met huishoudelijke artikelen, stroop, garen, suiker, papier en tabak. Later nam Willem haar winkel over. In de jaren zeventig ging Willem naar een bejaardentehuis en kwam het pand leeg te staan, maar het ”Wienkeltje van Wullempje” bleef een begrip. Er is een stichting in het leven geroepen die het pand heeft opgeknapt als museum.” ## Assortiment „De toegang tot het museum is gratis en daarom worden er in de winkel heel veel verschillende snoepjes verkocht. Met ouderwetse namen zoals kersenstokjes, ulevellen, kaneelkussens, polkabrokken, haverstro of sneeuwcaramel. En lekker mixen mag natuurlijk! We wegen alles af in een papieren zakje en rekenen het bedrag uit op een leitje met een griffel. En onze Zeeuwse boterbabbelaars worden hier echt in het dorp met de hand gemaakt: zwaar werk!' :::inline_image 1::: ## Bijzonderheden **„**Het kan hier behoorlijk druk zijn – laatst hadden we in twee uur negentig bezoekers! Mensen komen binnen en herkennen dingen van hun jeugd of van hun opa en oma. De stoomtrein van Goes naar Borsele stopt hier ook en zorgt voor aanloop. Zelf kwam ik hier als vijftienjarige voor ’t eerst, dan reed ik met vriendinnen vanuit ‘s-Gravenpolder naar hier om snoep te kopen. Ze vroegen toen of ik het leuk zou vinden om hier ooit eens te werken en dat leek me wel wat. Ik ben zelf een van de jongste vrijwilligers, maar ik hoop dat er nog meer bij komen. Dit is een stukje geschiedenis van Hoedekenskerke dat echt moet blijven bestaan.” ## Leuk voorval „Je komt hier allerlei mensen tegen. Een poosje terug vroeg een meisje of haar kip mee naar binnen mocht. Die bleek overal met haar mee te gaan. En ja hoor, van mij mocht die hier wel mee naar binnen. Zelf ben ik trouwens een keer met m'n paard hierheen gekomen, samen met wat vriendinnen. We hebben binnen even wat snoep gehaald en de paarden moesten buiten wachten.”