Maarten en Lisa van Kuilenburg wonen als Mongoolse nomaden

Verlichting kent het buitengebied van Giessenburg niet. In het duister zijn alleen de contouren van de hoeven langs de polderweg zichtbaar. Het terrein bij de boerderij van Piet en Margret de Groot biedt ook ruimte aan wat campers. En aan de yurt van Maarten en Lisa van Kuilenburg. Het is een kunst om er in het donker zonder zaklamp te komen, over het betonpad langs de hoeve en een landbouwschuur naar een grasveld. Daar staat de ronde tent, ontworpen door nomadische Mongolen. Een houten deur brengt de bezoeker met één stap in een andere wereld, passend bij de steppen van Centraal-Azië. De lichthouten spanten onder het tentdoek doen denken aan de baleinen van een kolossale paraplu. Twee houten steunpilaren in combinatie met touwen die zijn verbonden aan grote keien houden het geheel overeind. Voor de metershoge pijp van de houtkachel is een opening in het tentdak aangebracht. :::inline_image 1::: Met een vers blok hout laat Maarten van Kuilenburg (29) de kachel weer opvlammen. Hij is net terug van zijn werk en moet nog eten. Op het kookeiland in de yurt legt hij de laatste hand aan zijn maaltijd, terwijl zijn hoogzwangere echtgenote Lisa (33) thee bereidt. De kleine Samuel scharrelt wat rond en krast met krijt op de salontafel, een grote, houten kist die tegelijk als opslagplaats dient. ## Camper Ze leerden elkaar vier jaar geleden kennen in een woongemeenschap bij de Bijbelschool van Kingdom Lifestyle in Maastricht. Februari 2023 traden ze in het huwelijk, waarna ze een camper betrokken. Ze wilden eerst een jaar door Europa reizen, een droom van Maarten waarin Lisa volgde. Doordeweeks werkten ze een deel van de dag op afstand, Maarten voor een uitzendbureau. „In het weekend bezochten we een stad of verkenden we een natuurgebied. De fietsen hadden we bij ons, op het rek achter de camper.” :::author_streamer 1::: Na enkele maanden raakte Lisa zwanger. Het plan om het reizen met de kleine voort te zetten, lieten ze kort voor de geboorte van Samuel varen. „Dat rondtrekken is leuk, want je ziet veel mooie plekken en je leert elkaar heel goed kennen, maar het is ook intens”, zegt Lisa. „Je bent voortdurend bezig met de basale dingen. Waar kunnen we kleren wassen, waar vinden we water? Naast de camper wilden we graag een vaste plek.” Het vinden daarvan was niet eenvoudig. „Al ons spaargeld en een aanvullende particuliere lening zat in de camper. Dat maakte het kopen van een huis voor ons onmogelijk.” ## Overprikkeld Tijdens een verblijf met hun mobiele woning op het terrein van Piet en Margret de Groot ontdekten ze de yurt. „De toenmalige eigenaars wilden hem net verkopen. We hebben er een week over nagedacht en zijn er meerdere keren wezen kijken, om een goed beeld te krijgen en vragen te stellen.” Aan het eind van de week hakten ze de knoop door. In januari 2023 betrokken ze het alternatieve onderkomen; twee maanden later werd Samuel geboren. „We hadden geluk, want de eerste bewoners hadden stroom en gas aangelegd en de vorige bewoners water.” :::inline_image 2::: De koelkast hebben ze bij de hand. De wasmachine kreeg een plek in een schuur van Piet en Margret, waar ze zich ook kunnen douchen. „En we hebben er een berging, zeg maar onze zolder.” De kosten voor de standplaats zijn tot hun vreugde bescheiden. „Daardoor kunnen we het restant van de lening voor de camper versneld aflossen en ook nog sparen. De camper hebben we verkocht.” Als alternatief schaften ze een tweedehands caravan aan, een wens van Maarten. „Het is uitdagend om hele dagen in dezelfde ruimte te zitten. Je kunt je nooit even ergens terugtrekken. Daar heb ik soms wel behoefte aan, om op te laden. Dat kan nu in de caravan. Daar zit ik dan wat te lezen of muziek te maken. Ik zing graag en speel gitaar.” ## Storm De start in de yurt viel niet mee. Ze hadden het stoken van de houtkachel nog niet onder de knie, het kwik zakte ’s nachts naar min 5 en er trokken enkele zware stormen over Giessenburg. Die deden de tent deinen en kreunen. „Toen dacht ik: waar zijn we aan begonnen?” bekent Maarten. „Nu weet ik wat ik in zo’n situatie moet doen.” Onlangs kwam de buitenste laag van de yurt door zware wind los en drong er regen naar binnen. In lichte paniek belde Lisa naar Maarten, die halsoverkop naar Giessenburg kwam. „Ik ben gelukkig vrij handig geworden in het herstellen en ik houd het weerbericht zo goed mogelijk in de gaten. De verbinding met de elementen heeft ook iets moois.” Wel ziet hij met een zekere zorg de komst van de nieuwe boreling tegemoet. „We worden nu al vroeg gewekt door Samuel. Dat krijgen we waarschijnlijk nog meer als er een baby is. We moeten afwachten hoe dat gaat. Plan B is dat ik met Samuel in de caravan ga slapen.” „Het zal wel in orde komen”, verwacht Lisa. „Er is altijd een oplossing.” ## Goed managen De beschikbare ruimte in de nomadentent, pakweg 33 vierkante meter, vraag om keuzes. „Vooral nu, want we hebben geen babykamer. Je wordt wel creatief in het opbergen. Onder de bank, achter de bank…” Samuel ligt naast een van de steunpilaren van de yurt, in een ledikantje dat kan worden afgeschermd met een gordijn. Ernaast staat een commode met ervoor een campingbedje dat dienst gaat doen als wieg. De opklapbare box kreeg een plaats tussen het ledikant van het evangelische echtpaar en de houtkachel. :::author_streamer 2::: :::inline_image 3::: Hun complete garderobe zit in een bescheiden kledingkast, die van Samuel in dozen onder het bed. „Het is Lisa’s project om alles zo logisch mogelijk te ordenen”, laat Maarten weten. „Een blijvend project”, vreest Lisa. „Iedereen denkt dat je in zo’n kleine ruimte weinig te doen hebt, maar het oogt snel rommelig. Je moet alles goed managen. Aan de andere kant heeft het ook iets prettigs om alles in één ruimte te hebben.” Maarten is primair verantwoordelijk voor het onderhoud van de yurt. Het houten frame is bedekt met katoen. Daarna volgen een viltlaag en een laag van waterdichte canvas. De buitenste laag is gemaakt van UV-werend materiaal. „Eens per jaar halen we de hele tent uit elkaar. De katoenen laag wassen we, het vilt hangen we uit. Gaatjes die zijn ontstaan door bijvoorbeeld motten, repareren we met reservevilt. De laag van canvas reinig ik met een hogedrukspuit en behandel ik daarna met een impregnerend middel. De toplaag laten we weken in een zwembadje.” De buitenste twee lagen moeten regelmatig worden vervangen. „De kostbaarste bedekking van een yurt is het vilt, maar als je goed stookt, blijft dat heel lang goed.” ## Hout kloven Omdat het hout voor de kachel steeds duurder wordt, ging Maarten op zoek naar een middel om de kosten te drukken. „Ik heb nu een adresje in Almkerk waar ik zo nu en dan op zaterdagmorgen ga helpen met zagen en kloven, in ruil voor hout. Dat is een ideale overeenkomst.” De temperatuur in de yurt daalt ’s nachts tot dicht bij die van buiten. Het aanmaken van de kachel in de vroege morgen valt onder de taken van Maarten. „Vanmorgen was het een graadje of vier, dat is wel koud. Lisa komt uit bed als het hier weer op temperatuur is. Dat gaat gelukkig vrij rap.” „En je went op een bepaalde manier aan lagere temperaturen”, ontdekte Lisa. „Soms vind ik het met 13 graden al best lekker.” Contact met yurtbewoners in andere delen van het land hebben ze niet. „Het zijn vaak mensen met een antroposofische leefstijl, dat past niet helemaal bij ons. Onze voorgangers in deze yurt waren net als wij christenen. Niet zo vreemd, want Giessenburg ligt midden in de Biblebelt. De eerste eigenaar heeft nog steeds een passie voor yurts en hielp ons twee keer fijn op gang bij de jaarlijkse apk.” ## Wethouder Aanvankelijk mochten ze hooguit vijf maanden in de nomadentent wonen. „In overleg met Piet en Margret konden we blijven tot het aflopen van de vergunning.” Na een bezoek van de verantwoordelijke wethouder van de gemeente Molenlanden werd die bij uitzondering voor twee jaar verlengd. „Waarschijnlijk door Samuel”, lacht Lisa. „Je zet een paar met zo’n jong kind niet op straat. Dat was onze redding.” Maarten heeft sinds enkele maanden een baan als ”quality assurance manager” bij Nuts2, een bedrijf dat handelt in duurzaam geteelde noten. Lisa werkt een dag per week vanuit de yurt als personal assistant van haar voormalige werkgever, een ontwikkelaar van apps. Ik verzorg zijn agenda en mail en doe wat financiële ondersteuning.” :::inline_image 4::: Het overschot van hun inkomsten gebruiken ze om zo snel mogelijk de restschuld van de camper af te lossen, zodat ze in aanmerking komen voor een hypotheek. „We hopen dat er iets op ons pad komt. Lukt dat niet, dan moeten we gaan huren. Het is voor mensen van onze generatie een lastige tijd, maar we doen wat we kunnen en bidden om een wonder. De yurt is ook op een bijzondere wijze op ons pad gekomen.” ## Uniek „Dit is niet echt afzien”, vindt Lisa, „maar een huisje met in elke kamer een kast lijkt me wel fijn. Net als een douche en een wasmachine waarvoor je niet over het erf moet. Al weten we nu al dat we de yurt gaan missen. Het is hier knus, die houtkachel geeft een heerlijke warmte en zodra je naar buiten stapt, heb je het weidse zicht.” :::author_streamer 3::: Het verbaast Maarten, die planologie studeerde, dat de overheid zo veel drempels opwerpt voor mensen die in een camper, een tent of een tiny house gaan wonen. „Wanneer je het net als wij legaal wilt doen, moet je veel moeilijkheden overwinnen.” Als het aan hem ligt, wordt er veel meer werk gemaakt van het inventief creëren van woonruimte, onder meer in leegstaande loodsen en kantoren. „Het idee dat er een miljoen nieuwe huizen bij gaan komen, kan me benauwen. Dan houden we helemaal geen groen over in Nederland. Voor nu zijn wij heel dankbaar met deze plek. We wonen hier uniek, daar zullen we ons hele leven op terugkijken.”

Maarten en Lisa van Kuilenburg wonen als Mongoolse nomaden

Wat vond je van dit artikel?

Meer over

Impressie van Terdege
op Instagram

Thema's

Volg ons

Maarten en Lisa van Kuilenburg wonen als Mongoolse nomaden

Wat vond je van dit artikel?

Ontvang onze nieuwsbrief

Meer over

Impressie van Terdege op Instagram

Thema's

Volg ons

Impressie van Terdege
op Instagram