Met z’n zevenen genieten van een herfsthuis

Een beetje buiten Oosterwolde (Gld.), ietwat van de weg af, ligt een wat oudere woning. Sinds twee jaar is dit het onderkomen van de familie Van de Weg: Hendrik en Johanneke (beiden 49) met hun vijf kinderen. Het is de plek waarin Hendrik is opgegroeid en die ze kochten van zijn ouders. Het gezin trok in 2023 in een woonunit op het erf, terwijl Hendrik aan het verbouwen ging. Anderhalf jaar deed hij erover. In die tijd heeft hij dan ook alle hoeken en gaten van het huis gezien. Voordat ze hier kwamen wonen, hadden ze ook al een fijne plek, vertelt Johanneke. „Een twee-onder-een-kap die Hendrik had gebouwd, samen met zijn broer.” Het boerenbloed van Hendrik kroop echter waar het niet gaan kon. „Hij rommelt graag rondom het huis, maar bij een nieuwbouwwoning ben je dan gauw klaar. Het was zijn droom om buitenaf te wonen.” Toen de ouders van Hendrik aangaven dat ze vanwege hun leeftijd wilden verhuizen, was de kogel al snel door de kerk: Hendrik en Johanneke namen het ouderlijke stekje over. :::inline_image 1::: ## Krap Het was al voor de aankoop duidelijk dat er veel aan het huis moet gebeuren. De woning was bijvoorbeeld niet goed geïsoleerd. Daarnaast wilden Hendrik en Johanneke graag uitbouwen, om ruimte te maken voor hun zevenkoppige gezin. Ze houden erg van de stijl van oude boerderijtjes. „Dus Hendrik zei: we moeten gewoon creatief zijn en met veel hout en natuurlijke materialen gaan werken.” Begin 2023 is het zover: het gezin verhuist naar de unit op het erf en Hendrik gaat aan de slag. De volledige gevel verdwijnt. De buitenmuren worden geïsoleerd. Aan de achterkant komt een grote, glazen pui. Het dak wordt vernieuwd en de vloer wordt vervangen. „Maar aan de indeling hebben we niets veranderd. Die vonden we prima.” Bij het herbouwen krijgt Hendrik hulp van vrienden, bekenden en van jongens uit het dorp die van bouwen houden. „Alleen het dak hebben we uitbesteed aan een bouwbedrijf.” In de tussentijd moet het gezin zich zien te redden in unit. „Het was krap, maar ook heel knus en gezellig. Bovendien leefden we veel buiten. Alleen in de winter was het heel koud en vochtig. Na de eerste winter heeft Hendrik er daarom een houtkachel in geplaatst. Dat hielp.” :::inline_image 2::: ## Schrootjes Halverwege 2024 kunnen de Van de Wegjes over naar hun nieuwe woning. Ze vinden het een feestje om weer zo veel ruimte tot hun beschikking te hebben. De nieuwe plek is net zo mooi geworden als ze gehoopt hadden. Misschien nog wel mooier: bij het verwijderen van het gipsen plafond in de woonkamer kwamen tot hun verrassing originele houten balken tevoorschijn. Die zorgen nu voor extra sfeer. In de hal liggen prachtige estriken (gebakken vloerstenen). Johanneke, wijzend op het groengeschilderde plafond erboven: „Hier zaten niet zulke mooie balken. Dus hebben we een partij oude schrootjes gekocht en daar dit plafond mee betimmerd.” Lachend: „Is het je al opgevallen dat geen enkel plafond wit is? Ik heb daar op een of andere manier iets tegen.” Door het hele huis overheersen natuurlijke houttinten en de kleuren oudgroen en oudblauw. „Voorheen hadden we ook al zo’n blauwe keuken. Dat beviel zo goed, dat we diezelfde tint nu weer hebben gebruikt. Maar alleen oudblauw vonden we saai. Vandaar dat het groen erbij is gekomen. We houden namelijk allebei van warme kleuren, van het knusse, het bijna boerige ervan.” :::inline_image 3::: Aan een roede hangen oude potten en pannen – snuisterijen uit de kringloop. „Ik vind bijna alles wat al een leven heeft gehad prachtig. Vaak ga ik met mijn dochters kringlopen.” Wijzend naar twee schilderijen van een boer en een boerin achter de bank: „Ik wist heel lang niet wat ik aan deze wand moest hangen. Totdat ik bij een kringloop deze schilderijen zag. Ik moest er zo om lachen. Mijn man plaagt me er namelijk altijd mee dat ik als een struisvogel in de tuin sta te werken. Dat doet deze boerin ook. Toen Hendrik thuiskwam, zei ik tegen hem: „Moet je kijken wat een kringloopgelukje.” Binnen tien minuten hingen ze aan de muur.” Inmiddels weten ook anderen haar te vinden met vintage spullen. Op de tafel staat een pannetje met kastanjes erin. „Van mijn dochter. De kinderbedden heb ik tweedehands gekocht, of gekregen van anderen. En zie je die emaille potten? Ook kringloopgelukjes.” :::inline_image 4::: ## Speelzolder Vanaf de aanbouw – waar een bureau, een piano en een boekenkast staan – gaat een trap naar de speelzolder. Een plek waar dankbaar gebruik van wordt gemaakt. Johanneke wijst om zich heen: „Playmobil blijft hier gewoon liggen. Zodra de kinderen binnen zijn, doen ze hun schoenen uit en rennen ze naar boven om te spelen.” Lachend: „Ze zijn daar zo aan gewend, dat ze dat soms ook bij vriendjes doen. Totdat een van de moeders onze dochter terugriep. „Ho, ho, waar ga jij heen?” Mijn dochter was zich van geen kwaad bewust; ze is het zo gewend dat iedereen hier gewoon naar boven stuitert. Ze spelen bijvoorbeeld vaak schooltje in de slaapkamer van de jongste twee, waar een schoolbord staat en een oud schoolbankje. Zelf vind ik dat ook gezellig. Ik kan ze horen spelen. Dat zorgt voor verbinding.” :::inline_image 5::: Vanaf de speelzolder kom je via een luik in de kinderkamer daarachter. Daar hebben Hendrik en Johanneke het oudgroen van beneden doorgetrokken. „De kinderen mochten kiezen tussen twee kleuren: het groen en het oudblauw. Ze hebben allemaal voor het eerste gekozen. Al wilde een van onze dochters graag roze. Dat hebben we nu opgelost door veel roze details in haar kamer aan te brengen. En als ze later echt wat anders wil in haar eigen stijl, dan kan dat natuurlijk.” ## Genieten Hoe belangrijk het interieur voor Johanneke is? „Ik kan erg genieten van een gezellig huis. Dit huis past bij ons; hier voelen we ons comfortabel bij. En naar de kringloop gaan vind ik echt een uitje. Maar tegelijkertijd is goed ook gewoon goed. Ik verander echt niet elke vijf jaar van inrichting.” Haar huis stylen doet ze vooral intuïtief, denkt ze. „Een creatieve vriendin van mij zei een keer: „Als ik mijn huis inricht, heb ik een schilderij in mijn hoofd waar ik heel blij van word.” Dat vond ik mooi gezegd. Eigenlijk heb ik het onbewust ook zo gedaan.” Wijzend naar een wand in de aanbouw: „We hebben daar ”Het melkmeisje” van Vermeer hangen. Van die mooie, warme tinten word ik blij. Dus het is niet gek dat die terugkomen in mijn huis. En grappig genoeg passen de dingen die je mooi vindt vaak bij elkaar.” Na talloze uren schilderen zit het klussen er voor Johanneke inmiddels op. Maar Hendrik heeft alweer een nieuw project gevonden: het bouwen van een schuur achter het huis. „Ik zei vanmorgen nog tegen hem: Je bent al drieënhalf jaar aan het klussen, ben je er nog niet klaar mee? Maar hij doet het heel graag. Soms appen buurjongens hem: „Hendrik, heb je nog wat te doen vanavond?” Dan zegt hij bijvoorbeeld: „Kom maar straten.” En ik weet bijna zeker dat hij zich, als de schuur af is, zich hier echt niet hoeft te vervelen. Er is hier altijd wel een klusje.”

Met z’n zevenen genieten van een herfsthuis

Wat vond je van dit artikel?

Lees meer

Leendert en Marjan zijn al negen jaar aan het klussen

Henrieke woont met haar gezin in hartje Gouda

Niet duur, wel gedurfd. Hoe Heidi haar huis inricht

Meer over

Impressie van Terdege
op Instagram

Thema's

Volg ons

Met z’n zevenen genieten van een herfsthuis

Wat vond je van dit artikel?

Lees meer

Leendert en Marjan zijn al negen jaar aan het klussen

Henrieke woont met haar gezin in hartje Gouda

Niet duur, wel gedurfd. Hoe Heidi haar huis inricht

Ontvang onze nieuwsbrief

Meer over

Impressie van Terdege op Instagram

Thema's

Volg ons

Impressie van Terdege
op Instagram