We waren een paar dagen naar zee. Klinkt mooi natuurlijk. En dat was het ook. Laat ontbijten, beetje fietsen, elke dag wandelend naar het strand. Ik heb dan wel een column, maar Instagram heb ik niet. Had ik het gehad, dan had ik van die paar leuke dagen weg waarschijnlijk wat gedeeld. Mijn volgers, die uitgeblust na een dag werken mijn post zouden bekijken, zouden dan gedacht hebben: wat heeft hij een leuk leven. Maar feit is dat mijn leven soms ronduit saai is. Dan vliegt de sleur me aan. Weer die havermout maken, weer diezelfde route naar kantoor (waarom fiets ik nooit eens anders?), weer de vaatwasser herstructureren, nadat mijn vrouw hem halfslachtig heeft ingepakt (waarom kunnen vrouwen geen vaatwassers inpakken?). Weer dat voornemen om bewuster te leven. Er zijn vast mensen die dat niet ervaren. Die vinden dat ze elke dag met plezier naar hun werk moeten gaan. Maar de meesten van ons rommelen maar een beetje aan. Het leven heeft hoogtepunten en fijne momenten. Maar daartussenin is het vaak stabiel en gewoontjes. Soms op het saaie af. :::author_streamer 1::: Er is een mogelijkheid om dat te doorbreken. Je verandert van baan, bestelt een keer Afghaans in plaats van Chinees en ruilt met je vrouw van kant in bed. Je gaat op zoek naar een nieuw huis en neemt een abonnement op een andere krant. De twee-broodjes-kaas-lunch wissel je in voor een salade en in de zomer kies je voor de Algarve in plaats van de Alpen. Maar we weten ook dat vroeg of laat, na al die vernieuwende keuzes, ons datzelfde gevoel weer zal overvallen. Wat de meesten van ons echter vaak vergeten, is dat sleur één groot pluspunt heeft: het betekent namelijk dat de woeste baren van dit bestaan je niet te pakken hebben. En dat alleen al is iets om dankbaar voor te zijn. Omdat er zomaar een dag kan zijn dat het kalme vaarwater van je leven verandert in een storm op zee. Op die momenten zul je terugverlangen naar dat gewone leven. Naar vaatwassers inpakken, havermout maken en naar kantoor fietsen. Naar die zorgeloze, maar ook ietwat grijze dagen. Want juist die geven het leven kleur. _Robert van der Stelt is journalist, hardloper en vrolijke vader van twee kinderen. _