Trektocht met een extra dimensie door Centraal-Azië

Eind juli werden Erwin (33) en Nelleke (27) Vos uitgezwaaid. In de weekenden had het echtpaar uit Kampen een tweedehands Volkswagen Crafter omgebouwd tot de camper van hun dromen. Erwin, werktuigbouwkundig ingenieur van professie, maakte vooraf tekeningen. Het uitvoerend werk deed hij met Nelleke. „In de timmerfabriek van haar vader, daardoor hadden we goed gereedschap bij de hand.” Nadat het karwei was afgerond, groeide het idee om negen maanden te gaan trekken. „We wilden er wel een extra dimensie aan geven”, zegt Nelleke. „Bijvoorbeeld door ontmoetingen met christenen in landen waar het openlijk belijden van het christelijk geloof niet is toegestaan.” De keus viel op het grotendeels islamitische Centraal-Azië. Via de organisatie People International kwamen ze aan adressen van Nederlanders die daar als zogeheten tentenmaker het Evangelie proberen te verbreiden. Nadat alle voorbereidingen waren getroffen, namen ze ontslag en kon het avontuur beginnen. In drie weken reden ze naar Rusland. Aan de grens werden ze door de douane stevig ondervraagd. „Ze checkten zelfs onze WhatsAppberichten. Daar zaten verontwaardigde apps over de oorlog in Oekraïne bij. We hebben maar gezegd dat ze werden gestuurd door mensen die tegen elke oorlog zijn.” ## Huisgemeenten Met het verstrekte visum moesten ze voor half december terug zijn in Georgië. „Dat wilden we zelf ook, want in de Kaukasus heb je strenge winters. Daar wilden we niet vast komen te zitten.” Hoewel een aantal Russische deelrepublieken als onveilig te boek staat, merkte het avontuurlijke echtpaar weinig van etnische spanningen en criminaliteit. „In Tsjetsjenië stonden we gewoon in de hoofdstad. Niet zo slim, maar we voelden ons veilig.” :::inline_image 1::: Vanuit Rusland toerden ze door naar Kazachstan, Kirgizië, Tadzjikistan, Oezbekistan en Turkmenistan. Van Kirgizië, het Zwitserland van Centraal-Azië, hadden ze hoge verwachtingen en die werden niet beschaamd. „De berichten over Kazachstan waren veel minder enthousiast, maar ook die eindeloze steppen vonden wij fantastisch. De bevolking is er heel open en gastvrij. We hebben daar ook relatief veel christenen ontmoet.” Dankzij tentenmakers bij wie ze bivakkeerden, konden ze soms diensten van niet-geregistreerde huisgemeenten bijwonen. „Je ontmoet dan mensen die door hun familie zijn verstoten. Hun kennis van de Bijbel is vaak nog gering, maar de bereidheid om echt offers te brengen vonden we indrukwekkend.” ## Surrealistisch In Tadzjikistan reden ze over de Pamir Highway, met de Ak-Baitalpas (4655 meter) als hoogste punt. „Dat is een avontuur, want van het wegdek moet je je niet te veel voorstellen. In de Wakhan Valley, langs de Afghaanse grens, hadden we heel leuke contacten met de bevolking.” :::inline_image 2::: „Mooie natuur maakt indruk, maar vooral die ontmoetingen blijven je bij”, ontdekte Nelleke. „Je leert je eigen wereldbeeld te relativeren. Als Europeanen menen we aardig wat te betekenen, maar daar denken ze in die landen totaal anders over.” :::author_streamer 1::: Op de terugreis naar Georgië deden ze Wolgograd aan, het voormalige Stalingrad. Ze bezochten er het museum dat een beeld geeft van de slag bij Stalingrad tijdens de Tweede Wereldoorlog. „Er was ook een expositie over de strijd tegen Oekraïne. Gesneuvelde soldaten worden als helden gepresenteerd. De drones die worden gebruikt, kun je van nabij zien. Het voelde voor ons heel surrealistisch.” ## Panne Door middel van video’s houden Erwin en Nelleke hun familie en vrienden op de hoogte van hun belevenissen. „Zo hebben we meteen een mooie herinnering voor onszelf. Meer persoonlijke verhalen delen we via Polarsteps. Dan kun je zelf bepalen wie ze leest.” Met de camper hadden ze geregeld panne. In Kirgizië kreeg de startmotor problemen. „We zijn teruggereden naar Kazachstan voor een nieuwe, maar dat bleek niet helemaal de oplossing. In Kirgizië hebben ze wat extra draadjes getrokken, dat hielp.” :::inline_image 3::: Het gebrek aan goed gereedschap op het platteland wordt vaak gecompenseerd door de inventiviteit van de lokale bevolking. „Halverwege de Pamir Highway begaven de schokdempers het. Bij het vervangen brak het een en ander af. Na 600 kilometer kwamen we in een plaatsje waar met geleend gereedschap en hulp van dorpelingen het probleem is opgelost.” „Met zo’n reis word je echt ondergedompeld in de cultuur van een land”, lacht Nelleke. „En je leert bij de dag te leven.” Voor de laatste maanden staan Turkije, Griekenland en de Balkan op de planning. In april hopen ze terug te zijn en weer aan het werk te gaan. „Om ons nuttig te maken voor de maatschappij, dat zit erin gebakken bij calvinisten.” „We missen ook wel onze familie en vrienden”, bekent Erwin. „En de zondagse kerkgang. De christelijke traditie waarin wij staan, is zó rijk. Dat zijn we veel meer gaan beseffen.”

Trektocht met een extra dimensie door Centraal-Azië

Wat vond je van dit artikel?

Meer over

Impressie van Terdege
op Instagram

Thema's

Meer Terdege

Over Terdege

Service & contact

Volg ons

Trektocht met een extra dimensie door Centraal-Azië

Wat vond je van dit artikel?

Ontvang onze nieuwsbrief

Meer over

Impressie van Terdege op Instagram

Thema's

Meer Terdege

Over Terdege

Service & contact

Volg ons

Impressie van Terdege
op Instagram