Voor even voelde ik me een waarachtig afstammeling van Adam

Het paradijs. We hebben er allemaal een voorstelling bij. De kinderbijbel schotelt ons plaatjes voor van een tuin met beekjes, bloemen en een hoop dieren, de naaktheid van Adam en Eva slim verhullend met wat groen van de boom. Genesis vertelt over de totale harmonie tussen mens en dier. God en Adam die vertrouwelijk met elkaar omgaan. Hoe lang hebben Adam en Eva daar eigenlijk gewoond? En wat deden ze er de hele dag? We kunnen slechts gissen. Maar één opvallend detail vertelt de Bijbel ons wel: Adam gaf de dieren een naam. Kwamen de dieren een voor een naar hem toe? Of maakte hij een rondje door de hof en zocht hij ze op? Hoeveel diersoorten waren daar eigenlijk? In wat voor taal gaf hij ze een naam? En deed Eva ook suggesties? Als je opgroeit met de Bijbel, raak je de verwondering soms een beetje kwijt. Je leest zo’n tekst wel, maar je ziet het bijzondere er niet meer zo van in. Omdat het bekende woorden zijn en je de geschiedenissen kunt dromen. Door ze je levendig voor te stellen, komen de vragen vanzelf. Antwoorden vind je niet altijd, maar verwondering des te meer. :::author_streamer 1::: Laatst was ik op vakantie, toen ik aan onze verre voorvader moest denken. Terwijl ik het ontbijtje aan het klaarmaken was, stonden er opeens drie hertjes voor het keukenraam. Rustig grazend door de bosrijke tuin. Toen we terugkwamen van het strand, waren ze er weer. Wild en schuw, maar vlakbij. Zij bleven staan en keken naar ons. Wij bleven staan en keken naar hen. Op een gegeven moment besloot m’n zoontje maar te zwaaien. En de hertjes bogen hun hoofd. Als wijze van begroeting, zou Toon Tellegen zeggen. Voor even voelde ik me een waarachtig afstammeling van Adam. Omdat de natuur dichterbij kwam dan anders en er iets van paradijselijke harmonie was. Iets uit de begindagen van de schepping. Toen mens en dier nog niet elkaars vijanden waren. En de wereld nog niet was ingedeeld in jager en opgejaagde. Maar de mens alleen mens was en het dier alleen dier. Die het allebei waard zijn om te leven. Omdat God Zelf ze schiep. _Robert van der Stelt is journalist, hardloper en vrolijke vader van twee kinderen. _

Voor even voelde ik me een waarachtig afstammeling van Adam

Wat vond je van dit artikel?

Meer over

Impressie van Terdege
op Instagram

Thema's

Volg ons

Voor even voelde ik me een waarachtig afstammeling van Adam

Wat vond je van dit artikel?

Ontvang onze nieuwsbrief

Meer over

Impressie van Terdege op Instagram

Thema's

Volg ons

Impressie van Terdege
op Instagram