Waarom zelf het haar van je kind knippen qualitytime is

Ze maakt van moeders geen kapsters. Wel leert ze hun – in een twee uur durende workshop – om het haar van hun eigen kind(eren) te knippen. Het tuinhuis achter haar woning is omgebouwd tot salon. Daar geeft ze workshops en ze knipt er haar eigen klanten: „Mensen van nul tot honderd.” Angeline is ook pedicure, dus sommigen boeken twee behandelingen achter elkaar. Nieuwe ”knip-patiënten” neemt ze niet aan. „Ik zou wel dag en nacht kunnen werken.” Het gekke is dat Angeline zelf nog nooit in de spiegel van de kapper heeft gekeken. Tenminste, dat schrijft ze op haar site. ### _Ben je zelf echt nog nooit in een kapsalon geweest?_ „Ik ben opgegroeid in een gezin met vijf kinderen. Mijn moeder, een boerendochter die van aanpakken weet, knipte ons altijd zelf. Alleen voor bijvoorbeeld een bruiloft mocht ik naar de kapper, om mijn haar in te laten vlechten. Als klein meisje hield ik al van lang haar. Ik maakte vlechten en staartjes bij m’n poppen, en op m’n vijfde wist ik dat ik later kapster wilde worden. Op straat en op feestjes was ik altijd naar kapsels aan het kijken. Toen ik wat ouder was en mijn ouders beseften dat ik echt kapper wilde worden, zeiden ze dat ik dan ook een goede opleiding moest volgen. Dus ging ik naar de Nederlandse Kappersakademie in Rotterdam; een particuliere opleiding. Je wordt daar streng beoordeeld en er heerst veel discipline. Zo moest ik altijd een uniform aan en een naambordje op. Ik vond het er fantastisch. M’n haar werd vanaf dat moment niet meer thuis geknipt, maar op de academie. Nadat ik m’n diploma had gehaald, heb ik even in een kapsalon gewerkt. Al snel ging ik, op m’n achttiende, voor mezelf werken. Mijn ouders hebben ook een eigen zaak en zij maakten een plekje in hun huis, waar ik kon knippen. Zelf werd ik in die tijd geknipt door een oud-klasgenoot, en zij doet dat nog steeds. Nu werk ik alweer bijna twintig jaar als zelfstandig kapster. Ik heb dus weinig kapsalonervaring, maar wel veel knipervaring.” :::inline_image 1::: ### _En je geeft workshops._ „Op een gegeven moment zocht ik wat extra uitdaging. Met alle ervaring die ik heb, leek het me mooi om de passie voor het vak door te geven. Lesgeven aan pubers – niet allemaal even gemotiveerd – zag ik alleen niet zo zitten. Met een vrouw van een paar straten verderop raakte ik aan de praat over het knippen van kinderen. Ik vertelde haar dat ik geen nieuwe klanten aanneem, en zeker geen kinderen – want dat is voor mij gewoon minder rendabel. Ze reageerde dat ze haar kinderen best zelf zou willen knippen, maar niet goed wist waar ze zou moeten beginnen. Toen dacht ik: dít is het, dit is wat ik moet gaan doen. Ik wil mensen gaan leren om zelf het haar van hun kinderen te knippen.” :::inline_image 2::: ### _Hoe ziet zo’n workshop eruit?_ „Veel deelnemers schaffen ook de onlinecursus aan. Daardoor kunnen ze vooraf al thuis oefenen, aan de hand van instructiefilmpjes. De filmpjes staan in de onlineomgeving van Mama Knipt, waar de deelnemers foto’s kunnen plaatsen, vragen aan mij kunnen stellen en op elkaar kunnen reageren. Ik geef de workshops aan maximaal drie vaders of moeders tegelijk. Het is de bedoeling dat ze hun eigen kinderen meenemen – één of twee. Als ze thuis geoefend hebben, weten ze al enkele basisdingen, zoals hoe ze de schaar moeten vasthouden, en de kam. Tijdens de workshop bekijk ik eerst samen met hen het haar van hun kind. Zit er slag in? Is het veel of weinig haar…? Daarna maken we een plannetje en dan beginnen ze met knippen. Ik blijf er de hele tijd bij en ondertussen krijg ik allerlei vragen, zoals: „Hoe zou jij de voorkant doen?” „Wat moet ik met de kruin?” :::author_streamer 1::: Ik zeg altijd dat het niet erg is om fouten te maken, ook al heb je dat natuurlijk liever niet. Je kind leert ook niet in één keer de tafels. Uiteindelijk leer ik de deelnemers om het haar van hun éigen kinderen te knippen. En dat lukt iedereen. Ik heb inmiddels aan ongeveer vijftig mensen een workshop gegeven, en ik heb nooit gedacht: hier komt niets van terecht. Er zitten zelfs natuurtalenten tussen. Als ze binnenkomen, zijn de meeste cursisten onzeker; sommigen hebben er gewoon slecht van geslapen. Toch gaan ze na afloop allemaal naar huis met een gevoel van: ik kan dit. Na de workshop kunnen ze altijd de filmpjes terugkijken, foto’s opsturen en mij om advies vragen. Met het zelf knippen van je kinderen bespaar je veel geld. Zeker als je jongens hebt – die regelmatig een knipbeurt nodig hebben – of een groot gezin. Het fijne aan zelf knippen is ook dat je dat kunt doen op een moment dat voor jou en voor je kind goed uitkomt. Zaterdags, bijvoorbeeld. Als je een afspraak bij de kapper hebt staan, kan het zijn dat je kind op dat moment net met z’n verkeerde been uit bed gestapt is. Dat kan best stress opleveren. Dus zelf knippen is echt een win-winsituatie.” :::inline_image 3::: ### _Het zou mij juist stress geven als ik zelf mijn kind zou moeten knippen._ „Degenen die een workshop volgen, zijn heel gemotiveerd. Over het algemeen zijn het vrij ijverige moeders, een beetje van het oude stempel, die het knippen graag willen leren. Het is een beetje zoals met zelf kleding maken. Dat zou niets voor mij zijn, maar anderen zeggen: mijn moeder en mijn oma konden dat; ik wil het ook kunnen. De moeders vinden het knippen ook heel leuk. Alleen denken hun kinderen daar niet altijd zo over. Dan moet zo’n moeder gewoon tegen hen zeggen: „Jij gaat even lekker zitten, want ik wil dit graag leren.” :::author_streamer 2::: ### _Even kritisch: zelfgeknipte kapsels, die zien er toch niet uit?_ „Die associatie snap ik wel. Mijn moeder deed vroeger de jongens met een tondeuse. Nu denk ik: als zij wat tips had gekregen en een paar dingen had geleerd, dan had ze hun een leuk kapsel kunnen geven. Ik leid moeders natuurlijk niet op tot kapsters. Het is de bedoeling dat ze hun eigen kinderen goed kunnen knippen. In ieder geval tot die een jaar of tien, twaalf zijn; want op een gegeven moment willen tieners liever naar de kapper. Het is dus belangrijk dat de vrouwen hun kinderen meenemen, zodat ik mee kan kijken naar het soort haar, de kruin en dergelijke. Maar ik geef dus geen complete cursus waarin je allerlei soorten haar leert knippen, of een dameskapsel in laagjes. Wel bied ik sinds kort ook de cursus ”papa knippen” aan. De leeromgeving van Mama Knipt is echt een community geworden. Moeders die de workshop gevolgd hebben, plaatsen er foto’s van hun knipresultaten. Dat is superleuk en ik kan dan nog wat adviezen geven. Soms zie ik een foto waarvan ik denk: oh… die moeder is er met de tondeuse langsgegaan, maar het klopt niet helemaal. Dan geef ik wat tips, zoals: „Ga er nog even overheen op stand 3.” Vaak reageert iemand dan met: „Ik wist niet meer hoe ik verder moest, maar dit is net wat ik nodig had.” Zulke dingen vind ik het allerleukst aan mijn werk.” :::author_streamer 3::: ### _Hoe kan het knippen van je kind qualitytime zijn?_ „Iedereen is druk, maar als je kind in de stoel zit, heb je echt even tijd samen. Als ik mijn eigen kinderen knip, heb ik op dat moment honderd procent aandacht voor hen. Ik vraag naar school, naar vriendjes, naar wat hen bezighoudt. Vaak ontstaan er dan onwijs fijne gesprekken. Nu knip ik natuurlijk op de automatische piloot. Ik snap dat moeders die net beginnen, hun aandacht vooral bij het knippen zelf hebben. En dat ze denken: hoe houd ik mijn kind rustig; hoe blijf ik zelf rustig? Vooral dat laatste is belangrijk. Ik zeg altijd: haar groeit weer aan en als er iets misgaat, kun je dat meestal wel wegwerken, eventueel met een beetje gel. Ik leer de moeders dat het goed is om het moment na het knippen te vieren. Met een compliment voor hun kind, bijvoorbeeld. Ze kunnen zeggen: „Ik vind het heel fijn dat je even stil wilde zitten, want ik wil graag beter leren knippen.” Dan geef je je kind mee dat jij ook weleens iets nieuws moet leren. En dat leren niet klaar is wanneer je van school af bent. Sowieso zijn complimentjes belangrijk, ook voor de moeders zelf. Voor hen is het superspannend om hun kind te knippen. Voor degenen die hun kinderen knippen om geld te besparen, is een compliment zeker op z’n plaats. Er zijn er echt wel die moeilijk rond kunnen komen. Speciaal tegen hen zeg ik altijd: „Doe de helft van het geld dat je anders bij de kapper kwijt zou zijn in een potje, en gebruik het voor jezelf. Haal er een keer een gebakje van, of ga er iets leuks van doen.” Uiteindelijk zijn de deelnemers allemaal megatrots op zichzelf. Ik vind het altijd fijn als ik ze aan het einde van de workshop hoor zeggen: „Het ziet er helemaal niet gek uit!” _Angeline geeft workshops op de Terdege Zomerfair; terdegezomerfair.nl/workshops._

Waarom zelf het haar van je kind knippen qualitytime is

Wat vond je van dit artikel?

Meer over

Impressie van Terdege
op Instagram

Thema's

Volg ons

Waarom zelf het haar van je kind knippen qualitytime is

Wat vond je van dit artikel?

Ontvang onze nieuwsbrief

Meer over

Impressie van Terdege op Instagram

Thema's

Volg ons

Impressie van Terdege
op Instagram