Asaf Pelled en zijn helpers maken de naam van Jesjoea bekend in Joods Antwerpen

Het centrum van Antwerpen is al jaren een bouwput, door de grootschalige vernieuwing van de binnenstad. Een vertrouwd element tussen de kranen, steigers en betonmolens is Hotel Linder, op een steenworp afstand van het Centraal Station. Evangelist Asaf Pelled en Samuel, zijn helper deze dag, hebben een rustig plekje opgezocht in de koffiecorner naast de lobby. Het hotel is de uitvalsbasis voor hun arbeid in de diamantwijk, die voor een groot deel wordt bevolkt door orthodoxe Joden. Voor het merendeel zijn het chassidim van verschillende stromingen, afkomstig uit allerlei landen. Temidden van het geloop en geroezemoes in de hal van Lindner dragen de beide mannen de dag aan God op. Met het gebed om Zijn leiding, de vraag of Hij ontmoetingen wil geven en er ruimte mag zijn om te spreken over Jesjoea: de Heiland van de christenen die in de eerste plaats de Messias voor Israël is. „We beginnen de dag altijd op deze wijze”, zegt Asaf. „Je moet je voorbereiden, maar de Heilige Geest heeft de regie. We zijn afhankelijk van Zijn leiding.” Het is een bijzondere dag voor de Joden; de negende van Av. „De zwaarste rouw- en vastendag binnen het jodendom, omdat op deze datum de verwoesting van zowel de eerste als de tweede tempel wordt herdacht. Dat is vandaag de insteek bij gesprekken die hopelijk ontstaan. Ik ben vooral benieuwd naar de wijze waarop de rouw wordt beleefd.” ## Bewaking Vanuit het Lindner Hotel lopen beide mannen de Lange Kievitstraat in, langs Hoffy’s. Het koosjere restaurant van de gebroeders Hoffman trekt bezoekers uit de hele wereld. Vandaag zijn de winkels en bedrijven van de Joodse middenstanders in de diamantwijk gesloten, vanwege de negende van Av. Tegen de gevel van een hoog herenhuis staan twee militairen. Verderop loopt een politieman. Bewaking is er hier al jaren. Vanwege het toegenomen antisemitisme is die nog opgevoerd. Door de neergang in de diamantsector raakte de Joodse wijk, die bekendstaat als het Jeruzalem van het noorden, in verval. De laatste jaren signaleert Pelled weer een proces van herstel. „Het wijst erop dat er kapitaalkrachtige Joden zijn die zich inzetten voor ondersteuning van hun Antwerpse geloofsgenoten.” Het zit de evangelisten uit Holland niet mee. Een jonge chassidische man, lange haarlokken voor de oren en een zwarte hoed op het hoofd, spoedt zich haastig voort. Hij wil slechts enkele woorden wisselen. Voor een oudere volksgenoot is zelfs dat te veel. Een man van middelbare leeftijd met keppeltje, een gehavend gebit en afgetrapte pantoffels blijft even staan. „Wij weten ons betrokken op het Joodse volk”, begint Samuel. „Daarom bidden we om bescherming.” „Dat waardeer ik”, antwoordt de man, waarna hij snel verderloopt. ## Moeizaam werk Het is voor Asaf Pelled geen vreemde ervaring. Evangeliseren onder Joden is een moeizaam werk, weet hij intussen. De inwoner van Ede groeide op in een seculiere kibboets in Israël, niet ver van Gaza, als zoon van een atheïstische Israëli. Het lezen van een Hebreeuws Nieuwe Testament was het begin van de grote verandering in zijn leven. :::inline_image 1::: Sinds 2016 werkt hij voor Christian Witness to Israël. Deze organisatie, die voortkwam uit de zendingsreis naar Palestina door de Schotse predikant Robert Murray McCheye en enkele collega’s, houdt zich bezig met Evangelieverkondiging onder de nakomelingen van Abraham. Om het gesprek met orthodoxe Joden aan te kunnen gaan, bestudeerde Pelled intensief de Thora en de Talmoed, een verzameling rabbijnse commentaren, ethische lessen en discussies over de uitleg van de Thora. De naam van de organisatie is inmiddels veranderd in International Mission to Jewish People (IMJP). „De term ”witness” is niet meer per definitie verbonden met het verkondigen van het Evangelie van Jezus”, licht Asaf toe. „En bij Israël denken mensen aan het land in het Midden-Oosten onder leiding van Netanyahu. Dat werd een hindernis bij het benaderen van gemeenten voor spreekbeurten. De huidige naam communiceert precies wat we willen: Joodse mensen, ongeacht waar ze wonen, over Jezus vertellen.” ## Oproep Een voorwaarde is wel dat ze bereid zijn om stil te staan en de uitnodiging tot gesprek aanvaarden. „Laten we een bericht sturen naar mijn gebedsgroep”, stelt Samuel voor. Terwijl Asaf de camera van zijn mobiele telefoon op video zet, doet zijn metgezel een klemmende oproep aan het thuisfront: de mannen en vrouwen die strijden in de binnenkamer. Zelf heeft hij de hele week Daniël 9 gelezen. „Omdat Daniël in dat hoofdstuk bidt om de terugkeer van het Joodse volk uit de ballingschap en de wederopbouw van de tempel met daaraan verbonden de komst van de Messias.” De inwoner van Utrecht vindt het een eer om in Antwerpen te mogen werken. „Als kind bad ik al of ik hier eens zou mogen komen om Joden over Jezus te vertellen. Die roeping heeft God op mijn hart gedrukt vanuit Romeinen 1 vers 16. Nu kan ik er invulling aan geven, als helper van Asaf. Van hem kan ik veel leren.” „Mijn afkomst is niet altijd een voordeel”, relativeert Asaf. „Zeker voor de ultraorthodoxe Joden ben ik een afvallige.” ## Hand van God Het is op z’n minst opmerkelijk. De Joodse man die voor een fruitwinkel het fruit in de kratten bekijkt – grijze hoed op het hoofd, crocs aan de voeten, kussentje onder de arm, boekje in de hand – reageert welwillend als hij wordt aangesproken. Hij heet Henry en woont zijn hele leven al in de Joodse wijk van Antwerpen. Vandaag is voor ons een verdrietige dag, bevestigt hij. „Niet-Joden zullen zeggen: wat heb je te doen met iets wat 2000 jaar geleden is gebeurd, maar wij leven iedere dag met onze geschiedenis. Alleen als je je verleden meeneemt, heb je toekomst.” Het boekje in zijn hand bevat rouwteksten. „Gisteravond is in de synagoge een gedeelte gelezen uit Eicha, de klaagliederen van Jeremia. Hoe is het mogelijk dat Israël als een weduwe is achtergelaten, van kinderen beroofd?” „Wordt er echt nagedacht over het waarom van dat alles?” vraagt Asaf. :::author_streamer 1::: „Natuurlijk”, antwoordt Henry. „In alle slagen die ons treffen zien we de hand van God, maar we leren er niet van. De eerste tempel is verwoest omdat het volk was afgedwaald van de juiste weg, de tweede tempel vanwege gebrek aan onderlinge liefde. We moeten proberen dat te verbeteren. Er zijn altijd mensen die hulp nodig hebben: omdat ze ziek zijn, een groot gezin hebben, noem maar op.” ## Onze Messias „In de tijd van de tweede tempel leefde Jesjoesja”, zegt Asaf. „Hij deed enkel goed, maar het grootste deel van het volk keerde zich tegen Hem. Zou de verwoesting van de tweede tempel daarmee te maken kunnen hebben?” :::inline_image 2::: „Sorry, dat onderwerp is bij ons taboe”, reageert Henry afwerend. „Voor ons is Hij een verrader. Ik weet dat u ons op een bepaalde manier bewondert, maar van de andere kant probeert u ons van onze overtuiging af te krijgen.” „Ik ben ook Joods”, laat Asaf weten. Tot grote verrassing van zijn orthodoxe volksgenoot. „Ik weet dat er veel stromingen van protestanten zijn die ons willen bekeren, maar dat er Joden onder zijn wist ik niet. Dat is heel speciaal.” Zijn verbazing neemt nog toe als Asaf iets vertelt over de genealogische lijn van zijn geslacht. „De meeste Joden in Antwerpen weten amper wie hun grootvader was; door de oorlog.” In alle rust vertelt de evangelist iets over zijn persoonlijke zoektocht naar waarheid. Eerst in het communisme, toen in New Age, daarna verdiepte hij zich in het orthodoxe jodendom. „Mijn leven is veranderd door het lezen van het Nieuwe Testament. Daardoor ontdekte ik dat Jesjoea de Messias is. Sindsdien leef ik in twee werelden. Ik blijf deel uitmaken van het Joodse volk, waarmee ik me verbonden voel, en tegelijk heb ik een band met allen die de Messias liefhebben. Door Hem vond ik vrede. Vandaar dat ik hier graag kom om Joden over Hem te vertellen. Wat zou u omgekeerd ons toe willen wensen op deze dag?” „Dat we zo snel mogelijk de Messias zien”, lacht Henry. „Onze Messias.” Terwijl hij zijn weg naar huis vervolgt, zoeken Asaf en Samuel een bankje op. Om voor hem te bidden. ## Fietsenmaker :::inline_image 3::: Het evangelisatiewerk in Antwerpen door Pelled en een groep vrijwilligers begon met ondersteuning van Louis Slabbekoorn, lid van de gereformeerde gemeente te Kapelle-Biezelinge. Die nam een fietsenzaak in de orthodox-Joodse wijk over, om zo onder de bevolking te kunnen evangeliseren, maar rabbijnen adviseerden hun mensen de fietsenmaker te mijden. Pelled en zijn helpers bleven komen, al werden ook zij de eerste jaren gemeden. Of aan de schandpaal genageld. „Zodra we ons ergens hadden opgesteld, kwamen kinderen op fietsjes toegesneld om luidkeels ”missionaries” te roepen. Raakten we toch met iemand in gesprek, dan probeerden ze de conversatie te bemoeilijken. Daar hebben alle werkers van onze organisatie mee te maken, vooral in het contact met orthodoxe Joden. Vroeg of laat klinkt het verwijt dat we erger zijn dan Hitler. „Die doodde ons lichaam, jullie proberen onze ziel te vermoorden.” In Antwerpen worden kinderen daarmee grootgebracht.” Ondanks het verzet besloot de groep vol te houden en met een vaste frequentie naar Antwerpen te reizen. „Langzamerhand zagen we de houding veranderen. Op onze boodschap zit het overgrote deel van de Joodse gemeenschap nog steeds niet te wachten, maar onze trouw wordt gewaardeerd.” ## Antisemitisme Die ontwikkeling werd versneld door de slachtpartij in Israël op 7 oktober 2023, door Hamas. Met het toenemende antisemitisme dat erop volgde, worden ook Pelled en zijn kinderen geconfronteerd. „Dat biedt een opening voor gesprek over de hoop in ons leven, dankzij Jesjoea. Een hoop die er ook voor andere Joden is; juist voor hen.” :::author_streamer 2::: Klachten over het antisemitisme bieden Pelled en zijn helpers de gelegenheid om te spreken over de diepste oorzaak ervan. „Er is sprake van een geestelijke strijd. Het volk waar God een speciale bedoeling mee had en heeft, wil de satan uitschakelen. We verwijzen daarbij naar Bijbelgedeelten zoals Psalm 2. Op het moment dat we vanuit zulke teksten de toespitsing naar Jezus maken, wordt het spannend. Zeker omdat de mensen met wie we in gesprek raken weten dat ze voortdurend in de gaten worden gehouden door buurtgenoten. We hopen en bidden dat er letterlijk deuren voor ons worden geopend, zodat we het gesprek in alle rust achter de voordeur kunnen voortzetten en daar samen de Schriften kunnen lezen.” ## Devies :::inline_image 4::: De twee mannen die voor een drukke verkeersader wachten om over te steken, zeggen geen tijd te hebben voor een gesprek. Waarna de oudste – keppeltje op het hoofd, gymschoenen aan de voeten en een wit plastic krukje in de hand – zich bedenkt. Hij stelt zich voor als Chaim. De jongere man naast hem – zwarte hoed, slippers aan de voeten en groen stoeltje in de hand – heet Favier en is zijn zoon. Ze komen net uit de synagoge, waar ze op de negende van Av geen gebruik mogen maken van de banken. Het is kiezen tussen een plaats op de grond of op een simpel stoeltje of krukje van thuis. Drie weken geleden herdachten ze hoe de Romeinen 2000 jaar geleden door de muur van Jeruzalem braken. „In deze weken mogen we geen muziek beluisteren en worden er geen huwelijken gesloten.” De herdenking van de verwoesting van de tempel is de climax van de rouwperiode. Een dag van vasten, waarop de Joden zich ook niet wassen, hun haar niet verzorgen en geen leren schoeisel dragen. „Ja, hoe beleef ik dit?” vraagt Chaim zich hardop af. „Ik was er niet bij toen de tempel werd verwoest; heb hem ook nooit gezien. Dat maakt mijn rouw anders dan die van de Joden van destijds, maar ik ken wel de verhalen over de tempel.” Hij besluit het gesprek met zijn vertrouwde devies. :::author_streamer 3::: „Dat is: ”Leven en laten leven”. Ik vraag u niet om Joods te worden, u moet mij niet vragen om christen of wat dan ook te worden.” ## Smartphone Nu de diensten in de synagogen voorbij zijn, neemt het aantal Joden op straat snel toe. Jonge echtparen met kinderen, de jongste in een wandelwagen. Ouderen op klassieke fietsen. Tieners en jongvolwassenen op elektrische steps, waarmee ze met hoge snelheid voorbijzoeven. Door hun karakteristieke dracht vallen ze direct op. De zwaarlijvige Mandel, geboren in Amerika en van professie leerkracht, heeft geen behoefte aan een religieus gesprek, maar geeft graag zijn mening over alle mogelijke onderwerpen. Van het Joodse leven in België en Nederland tot de kwalijke invloed van de smartphone – „die willen wij niet” – en de elasticiteit van Mark Rutte. „Een bijzondere man is dat. Een van de weinigen die weet hoe je met Donald Trump moet omgaan.” Na de uiteenzetting heft hij zijn hand op. „Het ga jullie goed en blijf gezond.” ## Jesaja :::inline_image 5::: Bij de start van het werk in Antwerpen nam Pelled vaak een vel papier mee met daarop de tekst van Jesaja 53. „Aan Joodse voorbijgangers vroegen we: „Weet u over wie dit gaat en waar deze tekst vandaan komt?” Acht van de tien antwoordden: „Waarschijnlijk gaat dit over Jezus en hij komt uit het Nieuwe Testament.” De verrassing was groot als we vertelden dat het een gedeelte uit hun eigen Tenach is.” Het gesprek met een rabbijn van de chassidische sekte Satmar maakte duidelijk dat deze van oorsprong Hongaarse stroming binnen het orthodoxe jodendom geen belangstelling heeft voor de profeten. „Deze mensen zijn alleen geïnteresseerd in wat de Thora en de Talmoed zeggen over hoe we vandaag moeten leven. Dat is kenmerkend voor de meeste chassidische groepen.” ## Zuivering Die constatering wordt bevestigd door het gesprek met Aron, aan de voet van de imposante Russisch-orthodoxe kerk. Naar zijn vaste overtuiging komt er een derde tempel, die tegelijk met de Messias uit de hemel zal neerdalen. Hij ziet reikhalzend uit naar het herstel van de offerdienst. „Denkt u dat de offers naar iets of iemand verwijzen?” wil Samuel weten. Aron, behorend tot de Poolse chassidische stroming Gur, heft de handen op. „Dat weet ik niet, daarvoor moet u de rabbijnen van Chabad-Lubavitch benaderen. Die zijn gespecialiseerd in het beantwoorden van dit soort vragen.” :::inline_image 6::: Op de vraag van Asaf wat hij zal zeggen als hij voor HaShem moet verschijnen, geeft de Joodse elektricien een uiteenzetting over de noodzakelijk zuivering die dan wacht. „Zo heb ik dat geleerd van de rabbijnen van Gur. Meer kan ik er niet over zeggen.” De inhoud van de profetische boeken is hem vrijwel onbekend. „Ik heb overdag mijn werk, dus het ontbreekt me aan de tijd om die te bestuderen. Ik heb mijn handen al vol aan de Thora en de Talmoed.” ## Uitsluiting De rugzak die Asaf steevast meedraagt, bevat onder meer lectuur van Israël en de Bijbel. „Die organisatie heeft de laatste jaren veel materiaal in het Jiddisch ontwikkeld. We gaan er niet mee strooien, maar geven het alleen aan Joden die er echt interesse voor hebben.” Het werk vraagt om geduld, erkent de veldwerker van International Mission to Jewish People. „Kennis van de historie helpt daarbij. Zending is altijd een zaak van lange adem geweest. Dat geldt zeker voor Evangelieverkondiging onder Joden. Bij mij zat er bijna acht jaar tussen de dag waarop ik voor het eerst van het Evangelie hoorde en het moment dat ik bewust een discipel van Jezus werd. Terwijl ik niet ben opgevoed met een uitgesproken afkeer van Jezus. Ik kan niet verwachten dat mijn Antwerpse volksgenoten het Evangelie onmiddellijk aanvaarden. Als zij tot geloof in Jezus als de Messias komen, heeft dat ingrijpende consequenties. Ze verliezen dan hun familie en worden uit de gemeenschap gestoten.” ## Eschatologie In zijn werk weet hij zich geïnspireerd door de Messiasbelijdende Jood Avy Snijder, die voor de organisatie Jews for Jesus jarenlang leidinggaf aan het werk in Europa en de voormalige Sovjet-Unie. „Gaat het om mannen uit het verleden, dan voel ik me thuis bij David Baron en Adolph Saphir. Ik ben diep onder de indruk van de ijver en volharding waarmee deze mensen hebben gewerkt onder hun volksgenoten. Het is goed om te beseffen wat de Heere in vorige tijden al heeft gedaan.” :::author_streamer 4::: Pelled behoort niet tot de christenen die ervan overtuigd zijn dat ze de wederkomst van Jezus gaan meemaken. „Ik weet dat de Heere toewerkt naar het einde, maar of dat om de hoek ligt of tien hoeken verder is mij onbekend. Ik weet zelfs niet wat er morgen gebeurt en richt me daarom op vandaag. Dat is ook de lijn van Joseph Steinberg, de huidige directeur van International Mission to Jewish People. Hij wordt veel uitgenodigd voor spreekbeurten over de eindtijd. Zijn antwoord is steevast: de enige eschatologie waarover ik kom spreken als zendeling onder mijn volksgenoten is de persoonlijke eschatologie van duizenden Joden die vandaag zullen sterven buiten Jezus. Daar kan ik me volledig in vinden.”

Asaf Pelled en zijn helpers maken de naam van Jesjoea bekend in Joods Antwerpen

Wat vond je van dit artikel?

Lees meer

Jodenhaat als teken aan de wand

Ds. W. Silfhout over de Joden en de Messias

Amanda Kluveld, strijdster tegen Jodenhaat

Meer over

Impressie van Terdege
op Instagram

Thema's

Volg ons

Asaf Pelled en zijn helpers maken de naam van Jesjoea bekend in Joods Antwerpen

Wat vond je van dit artikel?

Lees meer

Jodenhaat als teken aan de wand

Ds. W. Silfhout over de Joden en de Messias

Amanda Kluveld, strijdster tegen Jodenhaat

Ontvang onze nieuwsbrief

Meer over

Impressie van Terdege op Instagram

Thema's

Volg ons

Impressie van Terdege
op Instagram