Deze vier zussen delen één passie: het onderwijs

Het lesgeven zit hen vast in de genen, want hun vader werkt ook in het onderwijs. Mandalie, Rachel, Rhodé en Thirza groeiden op in een gezin in Poederoijen. Van de in totaal acht kinderen (de oudste, Mandalie, is 30, de jongste 6) kozen er tot nu toe vier voor een baan als leerkracht in het basisonderwijs. Thirza studeert nog aan de pabo in Gouda; de andere drie hebben al enkele jaren werkervaring. Aan de hand van zes bestaande quotes gaan we in gesprek. Daarin komt er van alles voorbij. Van mondige tieners tot ouders die hun kroost niet los kunnen laten. En dat laatste komt steeds vaker voor, signaleren Rachel, Rhodé en Mandalie. ## Mijn bijnaam is juf; mijn volledige naam is: juf, juf, juf! „Van mij mogen ze dat niet zeggen, dan word ik gek op den duur”, vertelt Rachel. Mandalie: „Ik herken het niet, dat leerlingen dat roepen. Soms noemen ze me juffie, maar dat wil ik niet. „Huh?” zeg ik dan.” Rhodé: „Het gebeurt weleens dat ik in gesprek ben met een ouder, en er ondertussen leerlingen bij komen staan. „Juf, juf, juf!” is het dan. Ik heb dat liever niet. „Je bent zo aan de beurt”, reageer ik dan. Ik spiegel ze vaak: is het echt zo urgent? Maar verder, als ik erop ga letten … ik denk dat de kinderen over het algemeen nooit één keer juf zeggen. In groep 8 is al dat ”gejuf” een stuk minder, ervaart Mandalie. Het omgaan met die groep is haar op het lijf geschreven. „Ik heb weleens ingevallen in groep 3, maar dat vond ik lastig. Die kinderen moet je nog erg bij de hand nemen. Daar ben ik echt te …” „Te bitch voor”, gooit Rhodé er gekscherend tussendoor. „Als het niet af is, doe je het na schooltijd, hè?” zei ik een keer tegen een groep 3-leerling”, gaat Mandalie verder. „Toen begon dat kind te huilen. Ik geloof dat ik wat te hard ben voor de onderbouw, dacht ik toen. Oudere leerlingen kun je al een beetje op hun eigen verantwoordelijkheid wijzen.” :::author_streamer 1::: „Ik vond mijn stage in groep 3 juist heel leuk”, reageert Thirza. „Daar zie je de kinderen heel duidelijk groeien. Als ze in september binnenkomen, kunnen ze nog geen letter lezen of schrijven, en aan het einde van het schooljaar krijg je een geschreven kaartje.” Mandalie: „Voor mij is groep 8 het toppunt van onderwijs. Daar kun je de diepte in. Ik had het met de leerlingen bijvoorbeeld een keer over 9/11, en zo kun je echt over van alles met hen in gesprek gaan. En als je naar het rekenonderwijs kijkt … Ik denk dat de gemiddelde Nederlander niet zo goed kan rekenen als de leerlingen in groep 8. Soms zeggen mensen: „Dat zijn van die prepubers …” Maar ik laat me niet snel op de kast jagen. In december had ik bijvoorbeeld een keer een groene rok en een rode trui aan. „Juf, je bent net een kerstboom”, vond een leerling. „Hang jij een paar lampjes in m’n haar?” reageerde ik. Ik geef daar echt niks om, en ik probeer veel te doen met humor.” :::author_streamer 2::: :::inline_image 1::: ## Het mooiste in mijn lokaal? Dat zijn de kinderen die het elke dag vullen. „Voor honderd procent waar”, vindt Rachel. Het klaslokaal zelf kun je sowieso niet mooi noemen, vinden de zussen. En een lokaal zonder kinderen is al helemaal niets. „Na schooltijd voelt die ruimte enorm leeg”, zegt Rhode. „Als de kinderen weg zijn, is je werkdag een soort van voorbij.” „Ook al zitten we dan natuurlijk nog heel lang te werken”, vult Mandalie aan. „Maar wat je na schooltijd doet, is niet het leukste deel van ons beroep.” „Ja, de leerlingen, daar doe je het voor”, vindt Rachel. Rhodé: „Voor mij is het een geluksmoment als alle kinderen er aan het begin van de schooldag weer zijn. Een tijdje geleden was een leerling twee dagen ziek. Aan het einde van m’n laatste werkdag van die week dacht ik: wat jammer, ik zie hem over een paar dagen pas weer.” De leerlingen zijn niet alleen belangrijk voor de juffen, maar de juffen zijn dat ook voor de leerlingen, merken ze. „Van sommige reacties smelt je”, vindt Rhodé. „Tijdens mijn vorige zwangerschap moest ik drie weken voor de zomervakantie met verlof. Dat vonden de kinderen echt niet leuk, want dat zijn juist de leukste weken van het schooljaar. Nu ben ik weer in verwachting, en toen ze dat hoorden, vroegen de leerlingen: „U bent er toch nog wel tot het einde van het schooljaar?” Ik denk dat je makkelijk onderschat hoe belangrijk je als leerkracht bent in het leven van een kind. Leerlingen kunnen er soms erg naar uitkijken om iets aan de juf te vertellen. ’s Morgens moet ik meteen horen: „Juf, mijn moeder is vandaag jarig.”” :::author_streamer 3::: ## Beste ouders, als jullie beloven om thuis niet alles te geloven wat een kind op school vertelt, beloof ik dat ik niet alles geloof wat een kind op school over thuis vertelt. „Oh ja, die uitspraak ken ik wel”, reageert Mandalie. „Wat ouders allemaal over mij weten …” Thirza: „Ik deel soms zelfs te veel met leerlingen, krijg ik te horen tijdens m’n stages.” Rachel: „Kinderen beleven dingen soms heel anders dan ze in werkelijkheid bedoeld of gezegd zijn. Daardoor komen er soms ouders hoog in hun emoties naar me toe: „Wat is er gebeurd op school!?”” Of mondige ouders lastig zijn? Mandalie: „Ik beschouw de ouders als ervaringsdeskundigen van hun kind. Op school zien we tenslotte maar een stukje van de leerlingen.” „Ik snap wel wat je zegt”, zegt Rhodé tegen Rachel. „Ouders kennen hun kind 300 keer beter dan de juf; je staat echt samen met hen om de leerlingen heen. Maar er zijn vaders en moeders die naar mijn idee soms niet begrijpen hoe het op school werkt: dat je bijna dertig kinderen in de klas hebt en niet één.” Rachel: „Toch werk je als juf samen met de ouders. Ik zie niet alles wat er tijdens een schooldag gebeurt. Dus het kan best zijn dat ik iets gemist heb waardoor een kind vervelend thuiskomt. Als zijn moeder me vervolgens een berichtje stuurt met: „Hij komt huilend thuis”, dan bel ik gelijk even.” In het contact met ouders moet je ook gewoon groeien, is de ervaring van Rhodé. „Toen ik net begon met lesgeven, was ik een beetje bang voor de oudergesprekken. Nu vind ik ze leuk. Je krijgt tijdens zo’n gesprek een heel ander beeld van een kind. Er vallen dingen op hun plek, in positieve zin.” Overigens zijn mondige ouders niet eens het lastigst, vindt Mandalie. „Nee, neem dan de curlingouders, die alles voor hun kind willen regelen … Als een moeder bijvoorbeeld ’s morgens tegen me zegt: „Oh, ik bedenk ineens dat het appeltje van mijn zoon nog op het aanrecht ligt … Wil jij dat oplossen? Dan denk ik: hij is twaalf! Tegenwoordig zijn veel kinderen prinsjes en prinsesjes, die thuis te weinig meekrijgen dat het leven niet altijd leuk is. Dat zie ik toenemen. Als we op schoolkamp gaan, mogen de leerlingen bijvoorbeeld geen smartphone meenemen. Sommige ouders vinden dat af-schu-we-lijk. Terwijl het maar om twee nachtjes gaat. Vervolgens krijg ik hele gebruiksaanwijzingen mee ...” Herkenbaar, geven Rachel en Rhodé aan. Rhodé: „Vlak voor een uitje krijgen kinderen bijvoorbeeld nog snel een smartwatch in handen gedrukt, zodat de ouders kunnen volgen waar ze zijn.” :::author_streamer 4::: :::inline_image 2::: ## Ik ben niet het onderwijs ingegaan om rijk te worden, maar om anderen te verrijken. „Haha, nee, je moet niet het onderwijs ingaan om rijk te worden”, zegt Rachel. „Maar we hebben het echt niet slecht”, reageert Thirza. „Als juf of meester moet je niet voor een enorme carrière willen gaan”, vindt Rhodé. „Het onderwijs is heel voorspelbaar en georganiseerd: de dagen, de dagplanning … Ik houd wel van dat gestructureerde werken in combinatie met omgaan met kinderen, die zo lekker puur en volop in ontwikkeling zijn. Groep 8 zou me dan ook niets lijken, want dan heb je allerlei extra’s, zoals schoolkamp.” „Terwijl ik juist het liefst op kamp ga”, zegt Mandalie. „Ik zou wel het hele jaar op schoolkamp willen, dat is leuker dan spellinglessen geven. Met de groep beleef je dan iets wat blijvende herinneringen geeft; dat is heel verbindend. Tijdens zo’n kamp is iedereen ook even los van de schoolse setting: ik doe met de leerlingen even een spelletje, bijvoorbeeld. Daar krijg ik veel energie van. Hoewel ik ook altijd blij en dankbaar ben als we weer veilig thuis zijn. Het ongeval van afgelopen juni met een groep 8-kamp in Zeeuws-Vlaanderen, daar heb ik echt de rillingen van gehad; je beseft dan weer dat je allemaal bewaard moet blijven.” :::author_streamer 5::: ## De toekomst van de wereld zit vandaag in mijn klas „Vroeger kon me dat tijdens stages weleens beklemmen”, zegt Mandalie. „Een juf kan het maken of breken voor een kind. Nu ik zelf een dochter heb die naar school gaat, zie ik dat nog beter. Je moet er gewoon niet te veel over nadenken hoeveel impact je op een leerling kunt hebben. Ik heb zelf een naar basisschoolverleden gehad; ik hoorde er niet bij. Mijn juffen wisten, denk ik, niet goed hoe ze daarmee om moesten gaan. Het is ook moeilijk om als juf grip te krijgen op dingen die in de pauzes en achter de handjes gebeuren. Nu ik zelf leerkracht ben, besef ik dat ik ook zulke kinderen in de groep kan hebben. En ik zie het soms ook: dat sommigen buiten de boot vallen. Voor zulke leerlingen kan ik het verschil maken. Het helpt als de leerkracht hen echt ziet en als ze zich veilig voelen.” Rachel: „Ik hoop dat de leerlingen uiteindelijk van school afgaan met een stuk zelfvertrouwen – dat ze weten: ik mag er zijn. Natuurlijk is een goed rapport belangrijk, maar dit is ook onmisbaar.” Mandalie: „Ik zeg altijd: ik ben er niet in de eerste plaats om kinderen te leren lezen en schrijven, maar vooral om hun te laten weten dat Jezus hen ziet en van hen houdt. Op de school waar ik werk, krijgen velen dat thuis niet mee. Daarnaast vind ik het belangrijk dat de leerlingen weten dat ze er mogen zijn, met alles wat ze hebben. „Dat stukje ”ik mag er zijn” is inderdaad belangrijk”, vindt Rhodé, „ook als kinderen geen goede cijfers halen. Over zulke leerlingen zeg ik soms tegen hun ouders: „Ik zie wél een meisje dat wel heel leuk speelt met haar vriendinnetjes en elke dag met een big smile op school komt.” „En ik zie letterlijk de toekomst in mijn klas”, zegt Mandalie. „Ik liep al stage toen ik zeventien was. De leerlingen die ik toen voor me had, zijn nu ver in de twintig. Soms kom ik iemand tegen die met een zware stem zegt: „Dag juf!”” :::author_streamer 6::: ## Leraren veel vakantie? Ze nemen gewoon hun overuren op. „Oh, dat vind ik een leuke”, reageert Thirza. „Op mijn opleiding hebben we hier pas een opdracht over gemaakt. Ik las toen dat je als leerkracht heel veel in één dag propt, en dat je dat in vakanties weer compenseert. Tijdens m’n stages merk ik ook dat ik vaak lang in het lokaal blijf zitten. Maar thuis, in het weekend, doe ik niets meer voor m’n werk.” „Als leerkracht heb je intensievere werkdagen dan in veel andere beroepen”, zegt Rachel. „Hoewel, chapeau ook voor bijvoorbeeld de zorg, trouwens.” Rhodé: „Toen ik nog vier dagen werkte, merkte ik dat je de vakanties echt nodig hebt en dat je daar ook naartoe leeft. Je staat elke dag zo verschrikkelijk aan in het onderwijs.” „Je kunt als leerkracht niet voor tachtig procent aanwezig zijn tijdens de lessen”, zegt Mandalie. „Stiekem sta ik altijd aan, ook na schooltijd. Als ouders me ’s avonds een berichtje sturen, reageer ik nog. Dat vraagt ook niet zo veel van me. Het is wel luxe dat je in het onderwijs als ouder dezelfde vakanties hebt als je kinderen. Als ik zie hoeveel mensen hun kinderen tijdens vakanties naar de bso moeten brengen … Dat hoef ik niet te doen.” Rhodé: „Mijn man en ik hebben het een keer op een rij gezet: alle uren die je maakt als leerkracht, tegenover de tijd die je vrij bent. En het bleek echt zo te zijn dat je het teveel aan uren in de vakanties weer rechttrekt. Soms beginnen mensen over alle vakanties die ik als leerkracht heb. Maar daarover ga ik nooit de discussie aan. Ik zeg dan altijd: „Dan had je ook maar het onderwijs in moeten gaan.” :::kader 1:::

Deze vier zussen delen één passie: het onderwijs

Wat vond je van dit artikel?

Lees meer

Zussenband als gouden rand

Gerdineke van Silfhout schrijft mee aan leerdoelen voor het onderwijs

Moeder en dochter Kraaijeveld: op hun plek in het speciaal onderwijs

Meer over

Impressie van Terdege
op Instagram

Thema's

Volg ons

Deze vier zussen delen één passie: het onderwijs

Wat vond je van dit artikel?

Lees meer

Zussenband als gouden rand

Gerdineke van Silfhout schrijft mee aan leerdoelen voor het onderwijs

Moeder en dochter Kraaijeveld: op hun plek in het speciaal onderwijs

Ontvang onze nieuwsbrief

Meer over

Impressie van Terdege op Instagram

Thema's

Volg ons

Impressie van Terdege
op Instagram