Eric en Sander Ebbers zijn geboeid door geneeskunde en oude auto’s

Allebei arts Artsen waren er niet in de familie van Eric Ebbers (62). Zijn keuze voor geneeskunde werd bepaald door ingrijpende gebeurtenissen binnen het ouderlijk gezin. „Mijn moeder is op 53-jarige leeftijd overleden aan alvleesklierkanker. Ik was toen dertien. De laatste vijf weken was ze opgenomen in het academisch ziekenhuis in Utrecht. Ik kwam daar regelmatig. Toen ontstond het idee om arts te worden.” Omdat hij werd uitgeloot, deed hij een jaar medische biologie. Het jaar daarop kon hij wel beginnen. Zijn vader maakte dat niet meer mee. „Kort ervoor overleed hij aan een acute hartstilstand. Ik vond hem in de badkamer. Die ervaringen hebben me wel gevormd, als mens en als dokter.” Hij startte de studie met het idee chirurg te worden. Tijdens de opleiding kwam hij tot de ontdekking dat huisartsgeneeskunde beter bij hem paste. „In dat vak kijk je veel breder naar patiënten, je volgt ze jarenlang, soms met hun hele gezin, je bent zelfstandig en werkt met een klein team. Dat ligt me.” Hij was niet de enige die tot deze conclusie kwam. „Er waren destijds jaarlijks 280 opleidingsplekken op drieduizend kandidaten.” Twee jaar werkte hij als arts-assistent in het Apeldoornse Gelre Ziekenhuis op de afdelingen cardiologie en chirurgie. Om psychosociale ervaring op te doen was hij aansluitend een jaar werkzaam bij het Gliagg, een christelijke ggz-organisatie die opging in Eleos. „Met deze bagage ben ik toegelaten tot de driejarige huisartsenopleiding aan de Vrije Universiteit.” ## Meeloopdagen Sander (34), de oudste van de vier kinderen Ebbers, werd er door klasgenoten meer dan eens aan herinnerd dat zijn vader dokter was. „Dat vonden ze bijzonder. Voor mij was het gewoon. Ik heb lang gedacht dat ik iets in de technische hoek zou gaan doen.” Door meeloopdagen op de Technische Universiteit Twente kantelde het beeld. „De studie was minder boeiend dan ik verwachtte. Ik miste het menselijke aspect en interactie. Daarom liep ik ook een dag mee met een student geneeskunde die ik kende. Die opleiding sprak me veel meer aan.” :::inline_image 1::: In tegenstelling tot zijn vader werd hij direct ingeloot. „Nee, pa heeft geen enkele invloed gehad op mijn beslissing. Het was volledig mijn eigen keuze.” De eerste dag werd hij wel door zijn vader vergezeld. De oude opleidingsgebouwen in de binnenstad van Utrecht waren ingewisseld voor een modern pand aan de Uithof. ”Willie’s winkeltje”, waar medische boeken aangeschaft kunnen worden, had er tot genoegen van Eric weer een plek gekregen. „Willie beweerde zelfs dat ze me nog kende.” ## Interessante casussen De medische studie was thuis geregeld onderwerp van gesprek, vooral tijdens de coschappen van Sander. „Dan bespraken we interessante casussen.” De stages boden hem de gelegenheid om te ontdekken waar zijn interesse lag. „Ik heb een extra coschap voor huisartsgeneeskunde gedaan, maar die kant is het toch niet geworden. Als huisarts zie je veel kleine kwaaltjes. Ik vind het leuk om aan grotere dingen te werken. Het werd radiologie. In dat vak komen veel ziektebeelden langs en werk je samen met alle mogelijke specialisten.” Momenteel is hij in het Gelre Ziekenhuis bezig met de specialisatie tot interventieradioloog, een arts die beeldgestuurde behandelingen uitvoert via slagaders. „Zo komt mijn technische interesse toch van pas. Ik vind het leuk om met mijn handen bezig te zijn en technische snufjes te gebruiken. In Apeldoorn doen we vooral dotterbehandelingen bij vaatpatiënten. We plaatsen ook drains, bijvoorbeeld om pus te verwijderen.” :::author_streamer 1::: Zijn vader vindt het een prima keuze. „We zijn allemaal wat technisch aangelegd en klussen graag aan oldtimers. Sander en ik hebben een oude motor opgeknapt. Onze Jonathan, die als basisarts nu promotieonderzoek verricht, is in z’n vrije tijd bezig met het restaureren van een stokoude Volvo Amazon.” ## Dissertatie Sander wijde zijn dissertatie aan twee nucleaire behandelingen via de bloedvaten. In 2028 hoopt hij de specialisatie tot interventieradioloog af te ronden. Daarna wil hij twee jaar aan het werk als fellow, om nog meer ervaring op te doen. „Het is tegenwoordig een eindeloos traject als je specialist wilt worden”, verzucht Eric. Een fors deel van de patiënten van een radioloog is verwezen door een huisarts. Daar ligt een duidelijke link tussen het specialisme van vader en zoon Ebbers. „De opmerkingen van de huisarts neem je mee in het beoordelen van foto’s of scans.” Ook karakterologisch hebben ze veel gemeen. „We zijn allebei binnenvetters en hebben dezelfde soort humor”, concretiseert Sander. „Volgens mijn vrouw een beetje flauw, maar wij kunnen erom lachen.” Esther Ebbers is bezig met de opleiding tot anesthesioloog. „De beroepskeuze is bij ons wat eenzijdig”, stelt Eric vast. „In Esther zag ik wel een huisarts of een specialist ouderengeneeskunde, maar zij bleek zich op de intensive care en bij acuut zieke patiënten als een vis in het water te voelen.” ## Oude auto’s Op verjaardagen zijn medische kwesties een terugkerend onderwerp van gesprek. „En onder de mannen oude auto’s”, lacht Sander. „Sinds de geboorte van onze Noor gaat het ook vaak over haar. Zij is het derde belangrijke gesprekspunt geworden.” Eric knikt. „Noor is ons eerste kleinkind. „De tweede is op komst bij onze Elise, kinderpsycholoog van beroep. We zijn een nieuwe levensfase ingegaan en daar genieten we enorm van.” :::inline_image 2::: Ook het sleutelen met zijn zoons blijft een vreugdevolle bezigheid. „Wij zijn meer doeners dan denkers. Ik lees drie kranten, maar dat is vooral koppen snellen. Verder blijft het bij vakliteratuur.” Sander zit net zo in elkaar. „Romans zijn aan mij niet besteed. Als ik buiten mijn vakgebied iets lees, is het non-fictie over technische onderwerpen, onder meer kunstmatige intelligentie.” Daar heeft ook Eric in toenemende mate mee te maken. „Patiënten kunnen een app van onze praktijk downloaden. Daarop zit een knop: Praat met de dokter. Zo kun je als patiënt je vraag stellen aan een AI-tool. Het levert een advies op dat door een assistente of de dokter wordt beoordeeld. Zelfs de huisarts gaat mee in die technische ontwikkeling.”

Eric en Sander Ebbers zijn geboeid door geneeskunde en oude auto’s

Wat vond je van dit artikel?

Lees meer

Vader en zoon Morsink als militair in Afghanistan

Meer over

Impressie van Terdege
op Instagram

Thema's

Meer Terdege

Over Terdege

Service & contact

Volg ons

Eric en Sander Ebbers zijn geboeid door geneeskunde en oude auto’s

Wat vond je van dit artikel?

Lees meer

Vader en zoon Morsink als militair in Afghanistan

Ontvang onze nieuwsbrief

Meer over

Impressie van Terdege op Instagram

Thema's

Meer Terdege

Over Terdege

Service & contact

Volg ons

Impressie van Terdege
op Instagram