Een slecht mens, denkt Jan-Willem Arkeraats bij zichzelf, als hij tijdens historisch onderzoek op de persoon van Leuntje van der Sluijs stuit. Wanneer hij echter –al schrijvend aan een roman over haar leven– „een tijdje met haar optrekt”, gaat hij veel van Leuntje houden. Graag zou hij haar eens ontmoeten. „Maar nu het boek af is, moet ik haar weer loslaten.”