”Ome Jan” deelt het Evangelie in de trein

De klanken van Psalm 75 rollen door de stationshal. Tussen gehaaste reizigers en anonieme voorbijgangers zit Jan Vermeer (72) achter de piano alsof hij thuis is. Een jonge vrouw gaat zichtbaar genietend op het bankje naast de piano zitten. „Wilde je meezingen?” vraagt Vermeer na het slotakkoord. „O nee, zeker niet hoor”, haast de vrouw zich te zeggen. „Het was een psalm, uit de Bijbel”, reageert Vermeer, niet uit het veld geslagen. „Ken je de Bijbel, of heb je er misschien zelf een?” :::author_streamer 1::: Als Jan Vermeer nieuwe mensen ontmoet, dan móét hij met hen over de Bijbel praten. „Het gaat om Gods Woord, hè? Ik ben niet zomaar met wat prul onderweg. Je kunt niet helder genoeg uitroepen hoe dierbaar en heilzaam dat Woord is. Dus dat probeer ik een beetje te doen.” :::author_streamer 2::: Gemiddeld drie keer per week reist de vroegere postbode met de trein. Vaste routes op dinsdag en zaterdag, op donderdag een reis naar de uithoeken van Nederland. „De verspreiding van het Woord is zo hard nodig. De generatie grootouders die de Bijbel nog leest, is aan het verdwijnen. Hoe moeten mensen de Bijbel dan nog kennen? Als ik met iemand over de Bijbel praat, dan zeg ik altijd: „Dit is het meestgelezen en het duurste Boek ter wereld, wist je dat? Het is met bloed betaald.” Dan gaan er wenkbrauwen omhoog, maar de aandacht is gewekt. Nou, dan is het gesprek er al.” ## Vloeken Het idee van het treinreizen is geleidelijk ontstaan, vertelt Jan Vermeer – of ome Jan, zoals veel mensen hem onderweg noemen. „Ik weet nog dat ik in het jaar 2000 op een ochtend wakker werd met de woorden: „Doe het werk van een evangelist; tijdig en ontijdig”, uit 2 Timotheüs 4. Dat klonk zo helder, alsof er iemand naast mijn bed stond om dat te zeggen. Maar vanuit mijn kerkverband werden geen evangelisten uitgezonden, dus ik wist niet wat het te betekenen had. Naast mijn werk bij de post werd ik twaalf jaar lang fractielid van de SGP in Veenendaal. Misschien bedoelde de Heere dit ermee, dacht ik.” Vooral als postbode kwam Jan Vermeer veel vloekers tegen. Hij probeerde altijd met hen in gesprek te gaan. „Velen bedankten me, omdat ik hen wees op taalgebruik waar ze niet eens erg in hadden. En als mijn vragen eens weerstand opriepen, dan zei ik: „Maar wacht even, wie begon hier nu over God te praten?” Soms ontstonden dan alsnog mooie gesprekken.” Na een stilte: „Nu denk ik: die gesprekken waren een voorbereiding op wat ik nu mag doen. Toen het idee van het treinreizen ontstond, dacht ik: dit wordt nooit wat. Maar het bleek toch een manier te zijn om anderen in aanraking te brengen met de Bijbel.” ## Wonderlijk Thuis in Veenendaal heeft Jan Vermeer dozen vol Bijbels staan, in allerlei talen. Ze komen allemaal van de GBS en in elke Bijbel schrijft ome Jan een persoonlijke boodschap. „Met Google Translate zoek ik de juiste woorden op. „Beste vriend of vriendin, deze Bijbel is speciaal voor jou”, schrijf ik dan. En meestal schrijf ik op wat ze vooral moeten lezen en ik geef een wens mee. Als laatste zet ik mijn mailadres eronder, voor als mensen vragen hebben. Regelmatig krijg ik dan een reactie. Niet dat dat belangrijk is hoor, want ook zonder mij gaat Gods werk door. Maar zag je de mail die ik je gisteravond doorstuurde? Ik was juist wat mismoedig. „Heeft het allemaal wel zin, Heere?” vroeg ik. En toen was daar de mail van Mariane uit Venezuela. Ze had wel een Engelse Bijbel, maar ze wilde het Woord graag dieper bestuderen, in haar eigen taal. Slechts enkele dagen later vond ze de Spaanse Bijbel die ik in een boekenkast op Utrecht Centraal had gezet. Ja, dan moet ik zwijgen met mijn twijfels.” :::photo_gallery 1::: Heel vaak staat Jan Vermeer aan het eind van een treindag bewust stil bij wat er die dag allemaal gebeurde. „Dan blijkt steeds weer hoe wonderlijk de Heere werkt. Het loopt zoals het gaat, maar zo moet het ook lopen. Vanmorgen nog stond ik halverwege het perron op de trein te wachten. Juist toen de trein binnenreed, besefte ik dat ik totaal vergeten was om in te checken. Dat gebeurt me nooit. Ik rende naar de paal, checkte in en kon nog net instappen in de voorste coupé. En wat denk je? Ik kom daar te zitten bij twee meiden vol met levensvragen. Ze waren christelijk en lazen elke dag de Bijbel, maar waren ook zoekend. Nu heb ik hun mailadres en hoop ik hun nog wat toe te sturen. Wie weet waarvoor dat nodig was.” :::author_streamer 3::: ## Afhankelijkheid Om het gesprek aan te gaan, hoef je niet bijzonder vaardig te zijn, vindt Jan Vermeer. „Kijk vooral wat meer om je heen. Als ik mensen radeloos naar reisborden zie kijken, vraag ik altijd even of ze hulp nodig hebben. Zo simpel kan het beginnen. Pas tilde ik de fiets van een jonge studente de trein in. „Dank u wel, meneer”, zei ze zichtbaar opgelucht. Van Utrecht naar Den Bosch zat ik tegenover haar en we maakten een praatje. Vierentwintig minuten duurde de reis nog maar, en toen had ze al een Bijbel in haar hand. Maar dan moet ík er weer tussenuit, hè”, haast de oud-postbode zich te zeggen. „Het is allemaal Gods bestuur. Later vroeg de studente: „Kan het ook zijn dat ik vanmorgen mijn bus móést missen?” En toen vertelde ze dat ze in deze trein terechtgekomen was, doordat ze thuis de bus had gemist. Zij begreep hoe God werkt. En ik had mijn les ook weer geleerd.” :::author_streamer 4::: Sommige ontmoetingen leiden tot een langer contact. Tegelijk is Jan Vermeer er voorzichtig mee. „Mensen moeten niet afhankelijk worden van een persoon hier op aarde. En als ik nog eens afspreek met iemand, doe ik dat altijd in een openbare ruimte. Soms hoor ik dan dingen die me blij maken; op andere momenten krijg ik vooral vragen. Dat mag ook.” Altijd gebruikt ome Jan de gelegenheid om nieuwe boekenkastjes te ontdekken, waarin een Bijbel gelegd kan worden. „Inmiddels heb ik een heel netwerk aan kastjes dat ik naloop. In ziekenhuizen en universiteiten, maar ook bij stations en in woonwijken. Ik laat er soms een, soms meerdere Bijbels achter en bijna altijd zijn ze weg als ik later eens terugkom. Er is zeker wel behoefte bij mensen aan het levende Woord.” :::author_streamer 5::: ## Homostel Zelden komt het voor dat mensen negatief reageren op de gesprekjes die hij aanknoopt. Soms krijgt ome Jan een resoluut ”nee” op de vraag of iemand een Bijbel wil, en dat respecteert hij. Maar bijtende reacties zijn er niet. „Wel maakte ik pas een benauwde situatie mee, die de Heere wonderlijk veranderde. Op station Nijmegen kwam ik in gesprek met een jongeman. „Ik wil zo nog wat Bijbels in een boekenkastje leggen”, zei ik. „Ken je de Bijbel? Wil jij er anders ook een hebben?” Zo kwam hij aan een Bijbel. Maar hij wachtte duidelijk op iemand. Later kwam er nog een jongen bij staan en ook hij nam er een aan. Toen ik thuis was, kwam er een e-mail binnen. „Op het station heeft u gezegd dat wij behouden kunnen worden, maar in de Bijbel die u ons gaf, staat het tegenovergestelde. Wij zijn een homostel.” „O Heere, help”, bad ik. „Het gaat om Uw Naam, geef toch wijsheid.” Diezelfde middag nog heb ik een reactie gegeven. Op anderhalf kantje schreef ik over Gods bedoeling met man en vrouw, over de zondeval en dat Christus juist gekomen is voor mensen die van het pad af zijn. Biddend heb ik het bericht weggestuurd. Nog diezelfde dag kreeg ik een mail terug. „Lieve Jan”, stond erboven. Ik ontspande helemaal. „Wat u schrijft komt overeen met wat u zei. Wij hebben er vrede mee. Van harte welkom voor een kopje koffie.” Wat bijzonder, hè. En wat een les. Wij moeten in elke andere zondaar onszelf herkennen. En dan kun je niet meer zwijgen over God en Zijn Woord.”

”Ome Jan” deelt het Evangelie in de trein

Wat vond je van dit artikel?

Lees meer

Kinderevangelist Ine de Vogel zaait én leert in de Bijlmer

Kleinzoon van Auschwitz-commandant Rudolf Höss preekt het Evangelie – als het kan ook aan Joden

Dit gesprek met een jonge catechisante zet je even stil

Meer over

Impressie van Terdege
op Instagram

Thema's

Meer Terdege

Over Terdege

Service & contact

Volg ons

”Ome Jan” deelt het Evangelie in de trein

Wat vond je van dit artikel?

Lees meer

Kinderevangelist Ine de Vogel zaait én leert in de Bijlmer

Kleinzoon van Auschwitz-commandant Rudolf Höss preekt het Evangelie – als het kan ook aan Joden

Dit gesprek met een jonge catechisante zet je even stil

Ontvang onze nieuwsbrief

Meer over

Impressie van Terdege op Instagram

Thema's

Meer Terdege

Over Terdege

Service & contact

Volg ons

Impressie van Terdege
op Instagram