Johan Schadee„Ik kon niet voor God vluchten”

Ze wonen nog maar net in hun woning, Johan en zijn vrouw Marina (25). Hun huis is opgeknapt, klaar voor de baby die ze over een aantal weken verwachten. Verliefd, verloofd, getrouwd. En dat met een christelijk meisje. Een droomscenario voor sommigen, maar niet voor Johan. „Het leven van christenen leek me maar saai.” Geef mij maar een ander leven, dacht hij tot een paar jaar geleden. Een goede baan, lekker sporten, een gezellige vriendenkring met wie je op skivakanties kunt. Feesten tot de zon opkomt, vergezeld van drank- en drugsgebruik. „Het moest bij mij altijd groter en mooier. Als ik ging sporten, wilde ik er nog beter in worden. Auto’s moesten duurder, vakanties luxer. Ik had het niet zo door toen ik erin zat, maar nu denk ik: wat een leegte. Toch kon ik er helemaal in opgaan.” Dat verandert als Johans vader kanker krijgt en overlijdt. Het verlies zet hem aan het denken. Is er misschien iets na dit leven? Op een avond ziet Johan samen met zijn moeder een fragment voorbijkomen van het tv-programma ”De Passion” van de EO, over de kruisiging en opstanding van de Heere Jezus. „We hadden het erover of dat nou echt gebeurd zou kunnen zijn. Want van alle spirituele leraren die we kenden, was er niemand uit de dood teruggekomen, zelfs Boeddha niet.” Precies diezelfde avond valt er bij Johan een handgeschreven briefje op de deurmat. Daarop staat iets als: Jezus leeft. Wil je meer weten? We komen dan en dan samen in de Lutherse Kerk aan de Oudegracht. Johan stuurt een foto van het briefje naar mijn moeder: „Moet je dit nu zien. We hadden het hier net nog over.” Ze antwoordt: „Je moet gaan.” Bij het briefje zit een foto van het jonge stel van wie het afkomstig is. Laat Johan nou het meisje herkennen: het is Laura, die hij vroeger weleens heeft ontmoet in de ”bierbunker” in zijn achtertuin; een keet waar hij met vrienden samenkwam om te feesten en te drinken. Johan raapt al zijn moed bij elkaar en gaat naar de bijeenkomst. Als hij bij de Lutherse Kerk aankomt, ziet hij Laura voor de deur staan wachten. „Ze zag me aankomen. „Hé, Johan”, riep ze verrast. Ze dacht dat ik langsliep. Totdat ik haar hun briefje liet zien. Ze zei: „God is aan het werk in jou.” Ik dacht alleen maar: Laura, ben je gek geworden?” ## Puzzelstukjes De samenkomst van de evangelisten Jan en Laura Ras is klein, met nog drie andere bezoekers. „Heel ongemakkelijk”, herinnert Johan zich. „Gelukkig kwamen er later nog wat meer mensen aanwaaien.” Na de dienst wordt Johan uitgenodigd voor een Bijbelstudie. Daar gaat hij graag op in. „Want ook al had ik op een christelijke basisschool gezeten, ik had geen idee wat er precies in de Bijbel stond.” Vanaf dan komt hij om de week met nog een aantal anderen samen. „Ik stelde heel veel vragen aan Jan. Er begonnen steeds meer puzzelstukjes op zijn plaats te vallen. Ik kon er niet meer omheen: er waren zo veel historische bewijzen dat er echt iets bijzonders heeft plaatsgevonden in de tijd dat Jezus leefde en stierf. Daarnaast stond ik er versteld van hoe duidelijk de Bijbel antwoord geeft op de vragen rondom goed en kwaad. Ik realiseerde me: Dit geloof is gewoon waar.” :::author_streamer 1::: Hij zuigt alle informatie op als een spons. Toch blijft zijn oude leven overeind. „Ergens trok dat me niet meer, maar ik zag niet voor me hoe ik anders moest gaan leven. Daarom ging ik bijvoorbeeld gewoon met mijn vrienden mee naar een festival waar ook drugs werd gebruikt, al voelde dat heel leeg aan.” Zijn vrouw Marina, die rustig naar Johans verhaal heeft zitten luisteren: „Op de terugweg van dat festival gebeurde er toch iets bijzonders?” Johan: „In de trein naar huis zat een donkere vrouw. Ze keek ons een tijdje liefdevol aan, pakte toen een foldertje uit haar tas en gaf het aan ons. Het was een blaadje van haar kerk. Ik weet nog dat ik dacht: ik kán niet eens voor God wegvluchten, al zou ik het willen.” Johan blijft de Bijbelstudies volgen. „Wat mij hielp, was dat evangelist Jan Ras versterking kreeg van een vrouw uit de pinkstergemeenten, Mirjam. Ze vulden elkaar goed aan. Waar Jan veel Bijbelkennis overbracht, ging Mirjam door op het belang van een persoonlijke relatie met God. Het werd mij steeds duidelijker dat ik iets gevonden had wat uniek was. Ik geloofde met mijn hoofd, maar nu begon het ook mijn hart te raken.” ## Motorweekend Rond diezelfde tijd gaan Johans vrienden een weekend met de motor naar Duitsland. De dan 30-jarige Johan gaat mee. Tijdens het avondeten besluit hij dat het tijd is om kleur te bekennen. Hij vertelt dat hij christen is geworden. „Ze waren heel kritisch. Ik merkte dat ik nog niet sterk genoeg in mijn schoenen stond om me staande te houden bij alle vragen die ze op me afvuurden.” De ervaring maakt dat Johan zich een beetje terugtrekt van zijn oude vrienden. Zijn moeder daarentegen reageert respectvol. „Ze is zelf afkomstig uit een christelijk gezin. Uiteindelijk is ze afgehaakt, doordat ze slechte ervaringen had met mensen uit de kerk. Ze vond hen maar schijnheilig. Maar ze heeft geen moeite met mijn keuze.” :::photo_gallery 1::: Het is een vrij eenzame fase waarin hij belandt. „Ik snapte niet precies wat er met mij gebeurde, maar wist wel zeker dat de Bijbel waar was. Ik kon alleen niet altijd goed aan anderen uitleggen waarom ik dat zo zeker wist. Daarnaast durfde ik me ook niet helemaal bloot te geven aan de christenen met wie ik omging. Ik worstelde nog steeds met oude gewoonten en verslavingen, maar dacht: Ik los het zelf wel op in de loop van de tijd en God vergeeft me vast. Pas toen ik Marina ontmoette, is ook mijn relatie met God in een stroomversnelling geraakt.” Hoe ze elkaar hebben leren kennen? Johan: „Ik dacht: Als ik ooit een meisje krijg, wil ik dat het iemand is die ook in Jezus gelooft. Bij een wadloopdag voor christelijke singles heb ik Marina ontmoet.” Marina: „Er was gelijk een klik.” Johan: „Dan ben je 30 en ervaar je liefde op het eerste gezicht. Ik voelde zo’n rust bij jou.” Marina: „Hij vertelde me gelijk dat hij tot geloof was gekomen. Ik dacht: waarom zou je als jonge gast op zoek gaan naar God als je je leven op orde hebt? Ik vond dat heel bijzonder.” ## Openheid Het is voor Marina zoeken hoe ze met Johans oude gewoonten om moet gaan. „Soms merkte ik dat die niet volgens de Bijbel waren. Dan ging ik daarvoor in gebed. Bij onze volgende afspraak vertelde Johan dan telkens dat hij ontdekt had dat hij op dat gebied moest veranderen. Dat gaf mij de overtuiging dat God erbij was en dat het daarom ook op geloofsgebied goed zou komen.” Een voorbeeld? Ze moeten allebei even nadenken. Johan: „Lid worden van een kerk. Je hebt een gemeente nodig, weet ik nu. Maar het duurde even voordat ik dat inzag.” Ondanks dat blijven er heikele punten over. Zonden waar alleen Johan van afweet en die hij zelfs niet tegen Marina vertelt. Een week voor zijn doop hoort hij een preek over de noodzaak om zondige patronen aan het licht te brengen. Johan: „Die preek was voor mij bedoeld, dat wist ik.” Hij biecht Marina alles op wat hem nog steeds bindt aan zijn oude verleden. Zoals de hasj die hij ’s avonds rookt, zodat hij beter kan slapen. Dat is een keerpunt. Johan: „God verloste me er in één keer van. Niet omdat ik er zelf mee aan de slag ging. Hij heeft het gedaan. Al vond ik het helemaal niet leuk om alles te moeten vertellen.” Tegen Marina: „Voor jou was het ook niet leuk.” Zij: „Dat klopt. Ik moest bij sommige dingen wel even slikken. Maar je geweten bleef je net zo lang lastigvallen tot je alles had verteld. Dat gaf mij vertrouwen.” Johan: „Het was zoals David in de psalmen zegt: toen ik zweeg, teerden mijn beenderen weg.” Ze besluiten samen verder te gaan. Sterker dan eerst, want met nieuwgevonden openheid. Marina: „Ik hoefde niet meer te bidden of God je op bepaalde punten wilde veranderen. Ineens was jij veel radicaler dan ik. Alsof er iets omkeerde.” Johan: „God gaf bevrijding, ook al was het een heel pijnlijk proces.” ## Groei Het contact met zijn oude vrienden verwatert nog meer als hij op zijn 31e gedoopt wordt. „Kort daarna ging ik naar een kraamfeest. Toen ik binnenkwam, viel het ineens stil. Alsof ze het over mij hadden. Niemand vroeg naar mijn doop, maar zou ik een nieuwe auto gekocht hebben, dan hadden ze om me heen gestaan om de details te horen.” :::author_streamer 2::: Inmiddels heeft hij maar mondjesmaat meer contact met zijn oude vrienden. En als ze samen iets doen, komt het geloof van Johan eigenlijk nooit ter sprake. Toch zijn niet al zijn kameraden van het toneel verdwenen. Johan: „Ik heb een van hen, Manuel, verteld over mijn zoektocht. Ik zei: „Moet je horen, er is een gast uit Urk die heel de Bijbel kan uitleggen, Jan heet hij. Hij geeft Bijbelstudie. Daar moet je ook bij zijn.” Hij kwam en nam zijn vriendin mee. Die was sceptisch, maar toch bleven ze komen. In de loop van de tijd zijn ze, heel wonderlijk, allebei tot geloof gekomen. Nu zijn ze getrouwd en een paar weken geleden is hun eerste kindje geboren.” Marina: „We zijn heel goed bevriend geraakt met hen, en ook met Jan en Laura.” Johan: „Onze kerk in Alkmaar, waar ik ooit met drie anderen zat, groeit. Er komen steeds meer mensen aanwaaien.” ## Twijfel Of hij nog weleens getwijfeld heeft aan God? „Ik geloof heel sterk dat de Bijbel de waarheid is. Maar soms flitst het door mijn hoofd: ben ik er niet gewoon ingetrapt?” Marina, nuancerend: „Dat kan ik ook weleens denken. Dan hebben we het er samen over. „Wat is het alternatief?” zeggen we dan. „Je oude leven?”” Johan: „Ik heb een tijd lang het maximale uit het leven gehaald. Ik weet dat het zonder God alleen naar het verderf leidt, dat je telkens meer nodig hebt voor een kick, dat zonde je een slaaf maakt. Ik vind het heerlijk dat ik dat niet meer nodig heb en ben blij met de rust die ik ervaar in het geloof in Jezus.” Marina: „We ervaren de zegen die God geeft aan degenen die naar Zijn geboden leven.” Johan: „Ik blijf me erover verwonderen hoe bijzonder de Bijbel in elkaar zit. Ik kan ervan versteld staan hoe diep de Bijbel gaat en hoe alle Boeken met elkaar verweven zijn.” Zijn grootste verwondering zit echter in de Persoon van Jezus. Johan: „Met mediteren kwam ik niet verder dan tijdelijke verlichting. Na een paar uur moest je weer opnieuw beginnen. Maar Jezus heeft me verlost van al die zonden waar ik mezelf niet van kon verlossen. Ik merk dat er niemand is zoals Hij. Soms gaat dat mijn pet te boven.” ## Getrouwd Na Johans doop hebben hij en Marina nog ruim een jaar verkering, voordat ze trouwen. Glunderend: „En toen waren we al vrij snel in verwachting.” Nog steeds gaan ze elke zondag naar de evangelisatiegemeente van Jan en Laura Ras in Alkmaar. Een gemeente die inmiddels uitgegroeid is tot zo’n dertig leden. Het zijn vrijwel allemaal mensen die recent tot geloof gekomen zijn. Johan: „Al zitten er gelukkig ook wat gewortelde christenen tussen.” :::author_streamer 3::: Samen proberen ze hun leven op te bouwen rondom Gods Woord. Daarin leren ze van elkaar, vertellen ze. Marina tegen Johan: „Jij beseft meer dan ik wie God is, omdat Zijn bestaan voor jou niet altijd vanzelfsprekend is geweest. Ik kan me snel zorgen maken over aardse dingen, waarna jij me erop wijst dat God voorziet en helpt. Daarnaast heb jij ook een heel blanco blik op de Bijbel, zonder kerkelijke ballast.” Johan: „Ik leer van jou de overgave aan het leven met God. Samen in gebed alles bij God brengen.” Hoe belangrijk het geloof in hun huis is? „God staat op nummer één.” Marina: „We zijn afhankelijk van Hem. Ook in ons huwelijk is Hij de verbindende factor.” Ze hopen die vreugde van een leven met God ook aan anderen door te kunnen geven. Marina: „Pas door Johan ben ik gaan zien hoe leeg de wereld zonder God is. Daarom blijven we voor nu in deze stad. De meesten hier hebben echt geen idee wie Jezus is.” Johan: „Ik wil zo veel mogelijk mensen laten zien dat het leven met God zin geeft aan een leeg bestaan. Als wij dat weten, dan kunnen we dat toch niet voor ons houden? Stel dat Jan en Laura dat hadden gedaan? Dan had ik het Evangelie niet gehoord, en mijn vriend Manuel ook niet, en een stuk of dertig anderen die nu naar de gemeente komen ook niet. God moet het werk doen, maar het is fijn als Hij daarvoor mensen kan gebruiken.”

Johan Schadee„Ik kon niet voor God vluchten”

Wat vond je van dit artikel?

Lees meer

Bernadette van Dam: Het leek me mooi om bij de kerk te horen

Ghasem en Roya kwamen onder het Iraanse regime tot geloof

Meer over

Impressie van Terdege
op Instagram

Thema's

Volg ons

Johan Schadee„Ik kon niet voor God vluchten”

Wat vond je van dit artikel?

Lees meer

Bernadette van Dam: Het leek me mooi om bij de kerk te horen

Ghasem en Roya kwamen onder het Iraanse regime tot geloof

Ontvang onze nieuwsbrief

Meer over

Impressie van Terdege op Instagram

Thema's

Volg ons

Impressie van Terdege
op Instagram