Mahmoud uit Jemen vond vrede bij Jezus

Had je hem als tiener verteld dat hij christen zou worden, dan had Mahmoud, inmiddels een dertiger, je hartelijk uitgelachen. Christen? Hij? Als jongen is hij een voorbeeldige moslim. Hij houdt zich trouw aan de ramadan. De Koran kent hij uit zijn hoofd en kan hij reciteren als de beste. Dat doet hij soms ook in de moskee. Af en toe neemt hij zelfs de adhan voor zijn rekening, de oproep tot gebed, die vanaf de moskee door de straten schalt. Dat hij respect krijgt door zo’n goede moslim te zijn, vindt hij geweldig. Toch is zijn hart er niet bij. „Ik wilde vooral aan andere mensen laten zien hoe goed ik was”, vertelt hij, terwijl hij met dominee Voorwinden en een Syrische vriend in de consistorie van de christelijke gereformeerde kerk in Noordeloos zit. „Zodat anderen jaloers op mij konden zijn. Maar tegelijkertijd hield ik er allerlei zonden op na. Met God had ik niets.” Aan zijn vertrouwde leventje komt een eind als hij als jongeman het leger in moet. Dat ziet Mahmoud niet zitten, en hij vlucht naar Turkije. Eenmaal daar verwatert het godsdienstige bij Mahmoud al heel snel. „Ik bad af en toe. Maar naar de moskee ging ik niet meer. In Jemen hield ik daar al niet van.” Toch blijft hij zich moslim noemen. „Vasten deed ik bijvoorbeeld wel. Ik wilde niet anders zijn dan mijn vrienden en was bang voor de hel.” Na een aantal jaar komt hij in een asielzoekerscentrum in Nederland terecht. Daar gaat hij voor het eerst mee naar een kerk, waar een Egyptische dominee in het Arabisch een preek houdt. „Hij zei iets wat ik nooit ben vergeten. „Gods Woord is als zaad dat is uitgestrooid in jouw hart. Wanneer het groeit, weten we niet, maar het zal gaan groeien.” Daar schrok ik van. Na de dienst bleef er een Arabisch lied in mijn hoofd zitten dat we daar gezongen hadden: „Jezus, Zoon van God, Hij heeft ons lijden en onze dood op Zich genomen. Hij geeft ons leven door Zijn leven.”” Hij besluit vervolgens nooit meer naar de kerk te gaan. „Ik voelde me schuldig, omdat wat er gezegd en gezongen was in mijn hoofd bleef zitten.” Dominee Voorwinden vult aan: „De Heilige Geest was toen al met je bezig.” ## Zoekende Maandenlang mijdt Mahmoud het om in een kerk te komen. Ook als hij uitgenodigd wordt voor Nederlandse les in een zaaltje van een kerk, gaat hij niet op de uitnodiging in. Hij probeert in het asielzoekerscentrum weer te bidden en houdt de ramadan. Totdat hij, inmiddels in een ander azc beland, de kans krijgt om bij een Nederlandse familie te logeren. „Dat wilde ik heel graag, want dat zou ik de taal en cultuur beter kunnen leren kennen.” De familie bij wie hij in huis komt, is christelijk. Maar vanzelfsprekend gaat hij niet mee naar de kerk. „Ik zag het gezin iedere zondag twee keer vol energie vertrekken en dacht: ach, ze zijn gewoon streng christelijk. Tegelijkertijd zag ik ook elke dag de liefde die ze voor elkaar hadden, en voor mij. Dat verbaasde me. Hoe kon een familie als deze het verdienen om door Allah naar de hel gestuurd te worden? vroeg ik me af. Ik nam me voor om mijn best te doen hen moslim te laten worden.” :::author_streamer 1::: Hij verdiept zich met hernieuwd enthousiasme in de islam. Dat was nodig. „Ik was dan al wel mijn hele leven moslim, maar ik wist eigenlijk helemaal niet wat de islam betekent.” Hij leest de Koran („een soort psalmen”) en de Hadith („onze leefregels”) en komt allerlei dingen tegen die hem shockeren. Geweld, slechte behandeling van slaven, doodstraf door steniging. Het brengt hem in de war. „Ik durfde niet tegen mezelf te zeggen dat ik zoekende was, maar ik was het wel.” De vrouw van het gastgezin waar hij woont, vraagt hem of hij een Bijbel wil hebben. Hij weigert. „Je weet toch dat ik moslim ben”, antwoordt hij. „Bovendien weet ik meer van de Bijbel dan jullie.” Hij lacht even. „Ik was een beetje direct tegen haar”, zegt hij verontschuldigend. Op een avond krijgt hij alsnog een Bijbel in het Arabisch van zijn gastgezin. Het jongste kind van de familie geeft het aan hem. „Ik houd van kinderen en wilde haar hart niet breken, dus heb ik de Bijbel geaccepteerd.” Hij begint bij Genesis. Er is maar één God, leest hij. „Ik dacht: Hoe kan dat? Ze geloven toch in drie goden?” Hij vergelijkt de Koran met de Bijbel en vindt veel overeenkomsten. Bijvoorbeeld als het gaat om de geschiedenissen van Adam, Kaïn, Abel en Noach. „Ik vroeg aan mijn vriend” –hij wijst naar de christelijke Syriër naast hem– „hoe dat kon. Hoe kan Mohammed veel dingen noemen die ook in de Bijbel staan? Had Mohammed misschien toegang tot dezelfde bronnen? De reactie was: „Misschien heeft Mohammed dat wel van de Bijbel gestolen.” Op advies van zijn vriend leest hij verder in het Nieuwe Testament. Ook komt Mahmoud voor het eerst weer in een kerk. Niet voor een kerkdienst, maar voor een multiculturele bijeenkomst. „Dat was heel gezellig.” ## Tegenstrijdig Hij merkt dat het christendom hem raakt. De multiculturele bijeenkomst in de kerk is een plek waar hij vrede ervaart. Ook in zijn gastgezin voelt hij iets waar hij de vinger niet op kan leggen. En op een dag gaat hij, ondanks zijn eerdere aversie, met het gezin mee naar de kerk. Hij is dan nog geen christen. „Ik had veel over de Heere Jezus gelezen in het Nieuwe Testament, maar had nog steeds het idee dat de islam goed was.” :::author_streamer 2::: Hij raakt in de war van zijn tegenstrijdige gevoelens. Hij voelt zich aangetrokken tot Jezus, tot het christelijk geloof. Maar hij durft zijn oude religie niet de rug toe te keren. Op een keer flapt hij het eruit in het gastgezin: „Ik wil christen worden. Ik wil me altijd zo gelukkig en vredig voelen.” Maar de volgende dag heeft hij alweer spijt. „Ik dacht: wat heb ik gezegd? Ik herkende de man die ik was geworden niet meer. Hoe durfde ik te zeggen dat ik christen wilde worden? Ging ik dan alleen maar op gevoelens af? Ik moest gewoon nog verder zoeken, nog dieper graven naar wat waarheid was.” Rond die tijd krijgt hij intensiever contact met dominee Voorwinden. Lachend: „De eerste keer dat ik hem zag, kwam hij bij mijn gastgezin op bezoek. Hij zat in zijn pak op de bank met een Bijbel voor hem op tafel. Helemaal zoals een geestelijke bij ons in Jemen ook zou laten zien dat hij een man van God is. Ik dacht: ze zijn allemaal hetzelfde, die religieuze mannen met hun shows.” Met een verontschuldigende blik naar Voorwinden: „Gelukkig bleek de dominee helemaal niet zo te zijn.” Hij vraagt de predikant het hemd van het lijf. Over waarom die christen is, bijvoorbeeld. Over de betrouwbaarheid van de Bijbel en de drie-eenheid. Over hoe je de Heere Jezus kunt kennen, terwijl Hij al lang geleden is gestorven. Voorwinden: „Ik zei: „Kom maar met je vragen.”” Tegen Mahmoud: „Daar was je heel verbaasd over. Want in de islam mag je geen vragen stellen.” Mahmoud: „Dat mag wel tot een bepaald punt. Maar als er geen antwoorden meer zijn, moet je stoppen. Dan zijn je gedachten van de duivel.” ## Doorbraak Hij blijft maar lezen, zowel de Bijbel als de Koran. En ook andere boeken, van zowel islamgeleerden als van bekeerlingen. Hij belt zelfs vier uur lang met een Joodse professor over diens zienswijze op het Oude Testament. Toch durft hij de islam nog niet vaarwel te zeggen. :::inline_image 1::: Totdat hij stuit op een Koranvers dat voor hem een dealbreker wordt. In vlot Arabisch reciteert hij het vers. „Vrij vertaald staat er: vrouwen die al getrouwd zijn, mogen jullie niet tot vrouw nemen. Behalve degenen die jullie tot buit hebben genomen om als slaven te bezitten. Ik ging uitzoeken wat dat vers betekent. Wat blijkt: Mohammed was in oorlog. Hij nam na een overwinning slavinnen mee naar huis. Hun mannen waren niet gedood, maar gevlucht. De Arabische moslims twijfelden: deze vrouwen waren overduidelijk nog getrouwd. Konden ze dan wel seks met hen hebben? Mohammed antwoordde: God heeft me een vers aan jullie gegeven: jullie mogen hen gerust verkrachten.” Met afschuw: „Dat was echt zo verkeerd. Er wordt vaak gezegd dat Allah Mohammed de Koran heeft gegeven om mensen beter te maken. Maar dit vers doet het tegenovergestelde. Hoe kan God iets slechter maken?” Mahmoud maakt een heel moeilijke tijd door, waarin hij worstelt met zijn nieuwe kennis over de islam en zijn angst om zijn oude leven achter te laten. Uiteindelijk weet hij dat er geen andere optie is dan dat laatste. „Ik heb tegen de dominee gezegd: Ik ben klaar met de islam. Niet dat ik geen vragen meer had. Ik had er nog genoeg, ook over het christendom. Tegelijkertijd was het voor mij duidelijk dat de islam niet klopte. Het is geen vreedzame godsdienst, ook al denkt de meerderheid van de moslims van wel.” ## Droom De vrouw van zijn vriend wijst hem onder meer op de boeken van de Pakistaans-Amerikaanse apologeet Nabeel Qureshi. Die zijn verhelderend. „Ik schrok ervan hoeveel zijn verhaal op het mijne leek. Hij schreef twee boeken: ”Ik zocht Allah en vond Jezus” is het verhaal van zijn hart. ”No God but One” is het verhaal van zijn hoofd. Dat laatste vond ik erg interessant, want met mijn hart was ik helemaal voor het christendom, maar mijn hoofd had nog veel vragen. In het tweede boek legde hij de bronnen naast elkaar. Daardoor kreeg ik veel antwoorden.” :::author_streamer 3::: Na het lezen van deze boeken staat Mahmoud voor zijn gevoel niets meer in de weg om gedoopt te worden. „Ik wilde dat echt heel graag. Dat heb ik ook een paar keer gezegd. Maar het duurde langer dan ik had gehoopt. Toen heb ik gelogen. Ik heb de dominee verteld dat ik in een droom de Heere Jezus had gezien en dat Hij had gezegd dat ik moest worden gedoopt.” Verklarend: „In de islam mag je liegen, als het maar voor een goede reden is.” Mahmoud wordt gedoopt. Het is een prachtige dienst, vertelt hij. Maar zijn leugen zit hem dwars. „De doop, die een start van mijn leven met Jezus zou moeten zijn, is ontstaan uit een leugen. Dat vond ik erg. Twee jaar lang heb ik daar last van gehad. Ik heb zelfs een aantal keer geprobeerd het avondmaal te vermijden. Totdat ik het vorige maand heb beleden aan de dominee, en aan een aantal vrienden. Dat was moeilijk. Ik was bang dat ze zouden zeggen dat mijn doop niet geldig was. Dat was gelukkig niet zo. Er viel nadien een enorme last van mijn schouders.” Mahmoud gaat op dit moment naar catechisatie. Daarbij verdiept hij zich opnieuw in de Bijbel. „Ik heb bijvoorbeeld nog vragen over het gebruik van geweld in het Oude Testament. Ik wil de Bijbel graag beter begrijpen.” ## Vrede Of hij nog weleens twijfelt of hij de juiste keuze heeft gemaakt? „Soms wel. Als ik bang ben, bijvoorbeeld. Mijn familie weet niet dat ik christen ben. Ze vragen soms wanneer ze mij kunnen zien en willen graag dat ik naar Mekka kom, waar we elkaar kunnen ontmoeten. Dat vind ik lastig. Ik ben bang dat ik mijn familie ga verliezen als ze erachter komen dat ik christen ben. Op zulke momenten denk ik: misschien heb ik iets over het hoofd gezien, misschien klopt het christendom toch niet. Maar weet je wat mooi is? Iedere keer als ik twijfel, vind ik opnieuw vrede. Waar het vandaan komt, weet ik niet.” Ds. Voorwinden: „Ik weet wel van Wie dat komt, hoor.” Mahmoud: „Ik heb nog steeds vragen, maar ik groei in mijn geloof.” Ds. Voorwinden, nuancerend: „Ik heb ook nog steeds vragen.” Mahmoud: „Mijn collega’s vinden mij nu streng christelijk omdat ik twee keer per zondag naar de kerk ga. Dan zeg ik: „Ik ga niet omdat het moet, of omdat ik wil laten zien dat ik een goed mens ben. Ik voel me juist slechter dan iedereen. Maar ik houd van God, daarom ga ik.” Ds. Voorwinden: „Dat is het werk van de Geest, hè.” Mahmoud: „Ik wil bij God zijn, omdat ik het in mijn eentje niet af kan. Ik maak altijd de verkeerde keuzes en heb God nodig in mijn leven.” ## Ingewikkeld Op dit moment heeft hij maar twee mensen uit zijn oude kring verteld van zijn bekering: een atheïstische Jemenitische vriend en zijn zusje, met wie hij heel close is. „Mijn vriend maakt het niet uit. Mijn zusje reageerde in eerste instantie ook heel lief, maar drie dagen na ons gesprek kreeg ik een emotioneel spraakberichtje van haar. Ze denkt dat ik nu naar de hel ga.” Soms voelt hij zich eenzaam, omdat er maar weinig mensen in Nederland zijn die hem begrijpen. Wijzend naar zijn Syrische vriend: „Misschien dat hij er iets van begrijpt, al is Syrië een opener land dan Jemen. In Jemen hadden we bijvoorbeeld nog nooit gehoord van iemand die de islam had verlaten.” :::author_streamer 4::: Ds. Voorwinden: „Een paar weken geleden was hier een gastpredikant die preekte over Mattheüs 10:37-38: „Die vader of moeder liefheeft boven Mij, is Mijns niet waardig; en die zoon of dochter liefheeft boven Mij, is Mijns niet waardig. En die zijn kruis niet op zich neemt, en Mij navolgt, is Mijns niet waardig.” Dan is het Woord van God wel een worsteling, hè?” Mahmoud: „Zulke preken zijn lastig voor mij, ja. Ik weet niet of ik ooit tegen mijn familie ga zeggen dat ik christen ben geworden. Ik bid vaak voor hen, want ik wil graag dat ze ook het licht van Jezus ervaren, de liefde van de Vader en de vrede van de Heilige Geest. Maar een deel van mij wil dat niet, want dan gaan ze wel lijden in Jemen. Maar tijdelijk lijden is weer beter dan eeuwig lijden. Het is echt ingewikkeld.” :::author_streamer 5::: Zouden ze echt het contact met hem verbreken, als ze ontdekken dat hij christen is? „Ik weet het niet. Misschien tijdelijk. Maar ik ben bang dat mijn moeder, die heel sensitief is, letterlijk doodgaat van pijn en verdriet als ze van mijn bekering hoort. Dan zal dat altijd voelen als mijn schuld en zullen mijn zussen me daarom haten.” Opnieuw, met een lichte zucht: „Het is echt ingewikkeld.” ## Nieuw mens Toch zou hij nooit terug willen naar zijn oude leven. „Ik voel me veel vrediger dan vroeger. Ook merk ik hoe sterk de kracht van de Heilige Geest is. Voorheen rookte ik veertig sigaretten per dag en was ik verslaafd aan porno. Nu heb ik met beide verslavingen gebroken, zonder dat ik daar zelf moeite voor heb moeten doen. Ik houd me gewoon vast aan de Heere Jezus, hij werkt in mij met Zijn liefde. Nog steeds ben ik weleens bang, en heb ik soms nachtmerries van de hel. Maar Hij geeft vrede.” De kerkelijke gemeente van Noordeloos heeft Mahmoud met open armen ontvangen. Voorwinden: „Bij de doop van Mahmoud hebben we Psalm 84 in het Arabisch gezongen, en na de dienst het lied ”Hoe groot zijt gij”, eveneens in het Arabisch. Dat was een kippenvelmoment.” Mahmoud. „Als ik me alleen voel, helpt het dat ik veel contact heb met mijn vroegere gastgezin en mijn kerkgenoten.” De nieuwe Mahmoud wordt nu stap voor stap door God gevormd, zegt hij. „Mijn leven is helemaal veranderd door de Heere Jezus. Dat merken mijn oude vrienden ook. Een van hen zei pas: „Je rookt niet meer, gaat op tijd naar bed en zegt geen slechte woorden meer. Je bent echt een Nederlander geworden.” Met een lachje: „Die conclusie heb ik maar niet gecorrigeerd.” _*De naam van Mahmoud is om privacyrednen gefingeerd._

Mahmoud uit Jemen vond vrede bij Jezus

Wat vond je van dit artikel?

Lees meer

Ghasem en Roya kwamen onder het Iraanse regime tot geloof

Gestorven met Jezus' naam op de lippen

Meer over

Impressie van Terdege
op Instagram

Thema's

Meer Terdege

Over Terdege

Service & contact

Volg ons

Mahmoud uit Jemen vond vrede bij Jezus

Wat vond je van dit artikel?

Lees meer

Ghasem en Roya kwamen onder het Iraanse regime tot geloof

Gestorven met Jezus' naam op de lippen

Ontvang onze nieuwsbrief

Meer over

Impressie van Terdege op Instagram

Thema's

Meer Terdege

Over Terdege

Service & contact

Volg ons

Impressie van Terdege
op Instagram