Menno werd door God in de kraag gevat

Het voelt voor hem nog wat onwennig om zijn nieuwgevonden geloof wereldkundig te maken. En toch doet hij het graag. De Oud-Beijerlander stond zes jaar geleden nog heel anders in het leven. Hij hield van uitgaan en dronk veel. Hij zat in de gemeentepolitiek voor D66, waarbij hij zich hard maakte voor zondagsopenstelling. Wat hem betreft een best leven. Totdat corona uitbrak. Hij kreeg ineens alle tijd om na te denken, en dat zette hem stil. „De Heere stak Zijn hand naar mij uit.” ### _Hoe begon dat?_ „Ik ben opgegroeid in een heel liberaal nest. ,,Doe vooral waar je je goed bij voelt”, was het motto. Dat heb ik ook gedaan. Ik genoot van uitgaan en leefde van weekend naar weekend. Maar toen de coronatijd begon, stond alles stil. Ik was negentien en voelde de muren op me afkomen. Ik kon niet meer uitgaan en tijdens de avondklok kon ik zelfs niet meer langs vrienden gaan om daar wat te drinken. Er werd heel erg aan mijn stoelpoten gezaagd. Toen ging ik denken: Is dit alles? Draait hier mijn hele leven om? Eigenlijk haal ik er helemaal niet zo veel voldoening uit.” ### _Had je al kennis van het christelijk geloof?_ „Ik had op een christelijke basisschool gezeten, maar daar werd niet veel aan het geloof gedaan. Toch is daar, denk ik, een zaadje geplant. Ik heb de Bijbelverhalen altijd interessant gevonden. Tegelijkertijd vond ik christenen maar rare mensen. Ik dacht: je kan toch niet geloven dat de Bijbel waar is? Ik kende ook bijna geen christenen. In mijn vriendengroep zaten een of twee jongeren die uit een christelijk gezin kwamen, maar die leefden net als ik.” ### _Je zette je in voor D66. Waarom?_ „Ik werd op mijn zeventiende politiek actief en sloot me aan bij deze partij. Vijf jaar heb ik me daarvoor ingezet. Ik woon in de Hoeksche Waard, waar lange tijd de zondagsrust strikt in ere werd gehouden. Binnen de fractie was ik degene die het hardst pleitte voor zondagsopenstelling. Ik vond het heel bekrompen van christenen, onder wie SGP’ers, dat ze de winkels niet open wilden op zondag. Ik dacht: je kunt toch zelf bedenken op welke dag je wilt uitrusten; daar heb je toch geen overheid voor nodig? Als vrijwilliger van D66 bracht ik flyertjes rond, ook bij christenen: „Op zondag gaan we open.” Ik had toen nooit kunnen geloven dat ik deze verandering zou doormaken.” :::author_streamer 1::: ### _Hoe kwam je in de kerk terecht?_ „Toen alles stilviel, ging ik bidden. Ik had geen idee hoe dat precies moest, maar ik begon gewoon. Om een of andere reden voelde ik me erg aangetrokken tot de Dorpskerk in Oud-Beijerland. Ik ging online de diensten meekijken. Ook ontdekte ik dat de kerk op woensdag altijd open is voor bezoekers en ben erheen gegaan. Daar ontmoette ik mijn vroegere basisschooljuf. Ze gaf mij een rondleiding en zei: „Ik merk dat je interesse hebt. Kom anders een keer op zondag langs.” De drempel om een volle kerk binnen te stappen, was enorm. Toen ik het uiteindelijk toch deed, kwam ik vijf minuten voor tijd door de hoofdingang naar binnen. Iedereen keek om, verschrikkelijk. Toch ben ik blijven komen.” ### _Dat is een flinke stap._ „Ja. Je hoort mensen weleens zeggen: „Die en die gaat nooit bekeerd worden, tenzij er een wonder gebeurt. Nou, hier zit ik. Dat gold ook voor mij. Ik had nooit verwacht christen te zullen worden.” ### _Ging er die eerste tijd niet heel veel van de preek over je hoofd heen?_ „Ja, ik merkte dat ik maar weinig wist. Toen we een psalm gingen zingen, sloeg ik de Bijbel open bij het boek Psalmen, niet wetend dat daar een berijming van is. Iemand achter mij hielp me en gaf me haar psalmboek. Ik merkte dat ik steeds meer ging begrijpen. Moeilijke woorden stootten me niet af. Ik was nieuwsgierig genoeg om op te zoeken wat die betekenen. En langzaamaan is mijn nieuwsgierigheid veranderd in verlangen.” :::inline_image 1::: ### _Kon je omgeving je stap volgen?_ „Ik woonde toen nog bij mijn moeder. Zij ging er goed mee om en nam het in het begin ter kennisgeving aan. Ik ging toen ook nog niet elke week naar de kerk. Dat werd geleidelijk aan steeds meer. Totdat ik op een gegeven moment twee keer per zondag ging. Toen begon ik te merken dat mijn moeder en ik anders in het leven staan, ook al heb ik nog steeds een supergoede band met haar. Ze vindt het bijvoorbeeld vreemd dat mijn vriendin en ik niet eerst gaan samenwonen en dan pas trouwen. Dat begrijp ik. Zelf heb ik ook moeten wennen aan die gedachte.” ### _Heb je veel geworsteld met christelijke denkbeelden?_ „Je wordt natuurlijk niet op een dag wakker als een christen die twee keer naar de kerk gaat, voor een huwelijk tussen alleen man en vrouw is, tegen euthanasie is en voor winkelsluiting op zondag. Zoiets gaat met kleine stapjes. Ik ben zó overtuigd geweest van mijn visie op de wereld. Anders had ik me niet vijf jaar lang ingezet voor D66. De overheid heeft niets te zeggen heeft over wie met wie wil trouwen, vond ik. En als mensen hun leven voltooid vinden en er een einde aan willen maken, vond ik dat een privézaak. Ik weet nog dat ik me die eerste periode best ongemakkelijk voelde als het in een preek over dit soort thema’s ging. Geleidelijk aan ontdekte ik dat er een heel andere wereld zit achter de denkbeelden waarin ik zo lang geloofd heb en waarvoor ik me actief inzette. Het christendom schuurt met die wereld.” ### _Heb je nooit gedacht: in wat voor wereld ben ik nu beland?_ „Ik was vooral nieuwsgierig. Toen ik in de Dorpskerk in gesprek ging met mijn voormalige juf, hadden we het onder meer over het homohuwelijk. Ik weet nog goed dat het me liefdeloos leek om mensen van hetzelfde geslacht te verbieden samen te wonen of te trouwen. Toch heeft me dat er niet van weerhouden om naar de kerk te gaan. Ik ben dol op andere meningen en vind het heerlijk om met andersdenkenden in gesprek te gaan. Vanuit die grondhouding heb ik me verdiept in het christelijke gedachtegoed. En langzaam ontstond er toen afstand tot mijn eerdere denkpatronen.” :::author_streamer 2::: ### _Wat bleef je trekken aan het geloof?_ „Zo veel dingen. Ik voelde me thuis in de kerk, in de gemeenschap. Het traditionele van de gemeente sprak me op de een of andere manier heel erg aan. En het zingen voor God, al begreep ik nog weinig van Hem. Inmiddels zijn er zo veel meer dingen die mij trekken. Ik begrijp nu dat het christelijke wereldbeeld waar is. Het is zo veel waardevoller dan het koude liberalisme. Neem het huwelijk: je zegt als christenen dat je door God aan elkaar gegeven bent. Als je samen God vreest, kun je ervan uitgaan dat je samenblijft tot de dood jullie scheidt. Dat is iets heel fijns. Het liberalisme is wat dat betreft los zand. Iedereen moet zelf maar uitzoeken hoe hij of zij leeft. Dat klinkt fijn, maar eigenlijk betekent het: het boeit me niet wat je doet.” ### _En God?_ „Ik kreeg steeds meer het verlangen om Hem beter te leren kennen. Ik heb een Bijbel gekocht en ben bij Genesis begonnen. Wauw. Dat was zo interessant. Ik wilde heel graag verder lezen Veel begreep ik ook niet. Maar daarbij heeft de kerk me geholpen. Ik ging zien hoe belangrijk een persoonlijk geloofsleven is: bidden en Bijbellezen. Ik leerde hoe je dat moet doen. En ik zag in dat we allemaal zondaars zijn en genade nodig hebben.” ### _Hoe werd deze God jouw God?_ „Ik kwam er langzaamaan steeds meer achter dat ik geloof wat er in de Bijbel staat. Dan ga je zelf vluchten naar God. Dat gaat met vallen en opstaan. Soms ervaarde ik pieken en vond ik het zo geweldig te weten dat er een God is op Wie ik mag zien. Maar er waren ook dalen, waarin het me moeite kostte om de Bijbel open te doen en ik het makkelijker vond om op mijn telefoon te zitten. In de loop van de tijd leerde ik Hem steeds beter kennen. Zo ontstond er verlangen naar Hem. De wet klaagt mij aan, maar ik weet nu dat ik mag zien op Jezus, die mij heeft vrijgesproken.” ### _Kun je je nog een leven zonder Hem voorstellen?_ „Nee. Soms vragen mensen me weleens: „Wil je niet nog lekker uitgaan, zoals vroeger?” Maar dat wil ik helemaal niet. Ik mis mijn oude leven totaal niet. Ik ben er super dankbaar voor dat de Heere God Zijn hand naar me heeft uitgestoken en mijn leven heeft veranderd. Corona is zo toch nog ergens goed voor geweest. Overigens ben ik nog best lang doorgegaan met uitgaan. Wel zette ik toen op mijn telefoon een Bijbeltekst als achtergrond: „Of u dus eet of drinkt of iets anders doet, doe alles tot eer van God.” Zo dronk ik niet meer dan twee biertjes. Ik ben ook pas na verloop van tijd bij D66 weggegaan. Ik had er een mooie functie en het kostte tijd om daar afscheid van te nemen. Maar het is Gods Geest die mij aanklaagde, ook bij het uitgaan, waardoor ik wist dat er ik niet mee door kan blijven gaan.” ### _Werd je een beetje opgevangen door kerkgenoten?_ „Ja, in de kerk zit bijvoorbeeld ook mijn vroegere SGP-collega. Hij kwam na mijn eerste kerkbezoek naar me toe en vroeg: „Kon je het een beetje volgen?” Met hem heb ik nog steeds ontzettend leuk contact. De dominee heeft ervoor gezorgd dat ik met iemand mee kon naar de 21-plusgroep. Daar heb ik nieuwe vrienden leren kennen.” :::inline_image 2::: ### _Heb je nog veel contact met je oude vrienden?_ „Nee, bijna niet. Met de meesten is het verwaterd. Al heb ik nog wel contact met mijn beste vriend, die ook openstaat voor het christelijk geloof. Hij zit nog in de onderzoeksfase.” ### _Maakt je omgeving zich zorgen, denk je?_ „Ik denk het wel. Een familielid trouwde met een christen en toen heeft mijn moeder vooral de minder fijne kanten van het christendom gezien. Het gebrek aan vrijheid en het wetticisme. Ze heeft haar zorgen ook aan mij kenbaar gemaakt. Toen heb ik haar gerustgesteld. Het is wet én genade. Die beide moeten aanwezig zijn.” ### _Vind je het moeilijk om richting je voormalige vrienden- en kennissenkring uit te komen voor je nieuwe geloof?_ „Dat probeer ik wel. Want het is de waarheid. Mensen zeggen vaak: „Leuk dat jij gelooft, maar ik geloof het niet. Als ik mijn ogen dichtdoe, is er niks meer.” Dan moet ik eerlijk zijn. Want als je je ogen voor altijd dichtdoet, kom je voor God te staan. De Bijbel is daar heel duidelijk over. Dus schuw ik een-op-eengesprekken hierover niet. Hoe hard ook, het is onze opdracht om anderen te vertellen dat ze zich moeten bekeren. Soms heb ik geen zin om dat te doen, merk ik. Dan denk ik: die zit zo vast in de wereld, die heeft vast geen interesse. Maar dan herinner ik me hoe ik een paar jaar geleden was. Dat dit ook voor mij gold. Ik vind het mijn plicht om het met anderen over het Evangelie te hebben, zodat mij later niet verweten kan worden dat ik er nooit iets over vertelde.” :::author_streamer 3::: ### _God heeft jou in de kraag gevat. Vind jij het een spanningsveld dat Hij dit blijkbaar niet bij iedereen zo doet?_ „Ik weet niet of ik dat een spanningsveld zou noemen. Ik zie dat mijn vroegere vrienden doorgaan met uitgaan en drinken en denk dan: Come on, hier draait het leven niet om. Ik gun jullie ook vrede. Ik zie leeftijdsgenoten worstelen met mentale problemen en weet dat de oplossing voor hun eenzaamheid en gevoel van leegte al eeuwenlang ligt in het geloof in God. Ik vind het vooral lastig om te zien dat ze het zichzelf zo moeilijk maken door niet eens een kerk binnen te willen gaan. Waarom niet, denk ik dan. Waar ben je bang voor? Als je zo overtuigd bent van je eigen wereldbeeld, hoef je toch niet bang te zijn dat je in de kerk omgepraat wordt? Eigenlijk denk ik dat veel mensen ten diepste weten dat God bestaat. Maar het probleem zit hem in het door de knieën gaan voor God. We willen zelf aan het roer van ons leven staan.” ### _Je hebt een christelijke vriendin. Zocht je daar bewust naar?_ „Ja. Ik las in de Bijbel: vorm geen ongelijk span met een ongelovige. Ik zie dat als een heel duidelijke aanwijzing dat je als stel over veel dingen van mening mag verschillen, maar dat je wat je geloof betreft aardig op één lijn moet zitten. Er kan veel gebeuren in een huwelijk. Het is niet altijd hosanna, hosanna. Maar als je allebei hetzelfde fundament hebt, zegent de Heere dat.” ### _Hoe zie je de toekomst voor je?_ „Ik ben net begonnen met belijdeniscatechisatie. Volgend jaar hoop ik gedoopt te worden. Dat wil ik heel graag. Ik begrijp nu een stuk beter wat ik geloof dan een paar jaar geleden en kan daardoor ook duidelijker ja zeggen op de belijdenisvragen. Twijfelen doe ik zelden, en dan hooguit een paar seconden. Als ik zie hoe wij gemaakt zijn en hoe de natuur werkt, dan zie ik Gods scheppende hand erachter. Als je ontdekt dat deze Schepper de zonde zo haat dat er al in het Oude Testament offers voor gebracht moesten worden, voorbereidend op het ultieme offer van Jezus, dan weet ik gewoon dat de Bijbel betrouwbaar is. Wel is het goed om je als christen te blijven onderzoeken: ben ik van Hem? Dat blijf ik zeker doen.”

Menno werd door God in de kraag gevat

Wat vond je van dit artikel?

Lees meer

Isa Kriens wil een gids zijn voor Godzoekers uit de wereld

Bernadette van Dam: Het leek me mooi om bij de kerk te horen

Meer over

Impressie van Terdege
op Instagram

Thema's

Volg ons

Menno werd door God in de kraag gevat

Wat vond je van dit artikel?

Lees meer

Isa Kriens wil een gids zijn voor Godzoekers uit de wereld

Bernadette van Dam: Het leek me mooi om bij de kerk te horen

Ontvang onze nieuwsbrief

Meer over

Impressie van Terdege op Instagram

Thema's

Volg ons

Impressie van Terdege
op Instagram