Wat is er over van de herberg van ”De vrouw met het Boek”?

„Lang geleden kreeg ik een exemplaar van ”De vrouw met het Boek””, vertelt Hilda van Ekeren-Hogendoorn (59) uit Asperen. **** „De schrijfster, M.A. Mijnders-van Woerden, correspondeerde in de jaren zestig met Gladys Aylward. In het boek beschrijft ze hoe deze jonge vrouw in 1932 naar China vertrekt om daar het Evangelie te verkondigen. Ik heb het boek stukgelezen. Vanaf het begin heeft Gladys tegenwerking ervaren. Maar ze wist zich door God geroepen en ging op weg. Gladys heeft ontzettend veel moeten doorstaan. Soms voelde ze zich in de steek gelaten door mensen, en op haar eenzaamste momenten leek zelfs de Heere ver weg. In haar eigen verslag kun je lezen dat de uiterlijke overwinningen hun wortels hadden in een verborgen geestelijke strijd. Haar worstelingen, twijfels en momenten van verlatenheid waren intens, maar juist in die diepten bood Hij altijd weer uitkomst en gaf Hij haar moed om door te gaan. Zo zijn haar onbaatzuchtige inzet en zelfverloochening niet zonder zegen geweest.” **Oorlog**„De geschiedenis zelf, maar ook Gods trouwe zorg daarin maken dit verhaal nog altijd actueel”, zegt Hilda. „Als ik het lees, denk ik: durf ik net zo blindelings op Zijn kompas te varen als Gladys deed?” Echtgenoot Teus is eigenaar van een groothandel in Prismahorloges. Aangezien de onderdelen uit Hongkong komen, reist hij daar nu en dan naartoe. Hilda: „Dit jaar zei hij: „Als jij nou meegaat, plakken we er een paar dagen bij aan om China in te gaan.” Ik wist meteen dat ik dan heel graag naar de stad van Gladys wilde. Teus heeft een Chinese collega uit Hongkong uitgenodigd om mee te gaan. Dat maakte de reis voor ons een stuk gemakkelijker, al bleek deze collega het plaatselijke dialect in de stad van Gladys ook niet te verstaan.” In Hongkong stappen de Van Ekerens met hun ‘gids’ op een hogesnelheidstrein. Negen uur later arriveren ze in Yang Cheng, waar Gladys in 1932 haar herberg begon om op die manier de bevolking met het Evangelie te bereiken. „Zoals je in het boek leest, brak er in dit gebied oorlog uit. De Japanners hebben er veel platgebombardeerd, dus het was voor ons de vraag wat er nog uit het verhaal terug te vinden zou zijn. Doordat de film over Gladys en haar herberg – ”The Inn of the Sixth Happiness” – in 1958 is gemaakt, weten nog enkele inwoners de plaats van de herberg en het oude poortje dat daarbij hoorde.” :::kader 1::: ## Herberg Als de Nederlanders op de bewuste plek aankomen, vinden ze inderdaad het gebouw met de poort waar Gladys haar herberg runde. De herberg zelf blijkt in vervallen staat, en heeft een andere bestemming gekregen. Het huis waar de zendelinge met haar wezen woonde, bestaat niet meer. Een tweede poort, die van de straat, is nog wel origineel. Hilda: „We zagen een muurschildering ter herinnering aan Gladys Aylward. De tekst daarbij benoemt wel haar bijzondere inzet voor de Chinese bevolking en het feit dat ze door de mandarijn werd ingezet voor de voetinspectie (zie: ”Helemaal alleen naar het verre land”), maar wat haar werkelijk dreef, wordt er niet bij gezegd.” Voor de Bijbelse boodschap is in China nog altijd geen ruimte, weet Hilda. „Googelen naar de achtergrond en beweegredenen van Gladys valt in China niet mee. Ik dacht aanvankelijk: misschien kunnen mensen meer over haar opdracht te weten komen, als ze op haar naam googelen naar aanleiding van de tekst bij de muurschildering. Maar helaas, de overheid zorgt ervoor dat dergelijke informatie niet gemakkelijk te vinden is ...” Van de film – die op deze plek wel genoemd wordt – was Gladys overigens ontdaan. De Hollywoodromantisering daarin kwetste haar diep. Ze gaf aan dat die film haar levenswerk en haar christelijke getuigenis beschadigde. De binnenplaats van de herberg, waar in het boek de ezels binnenkwamen, bestaat niet meer, zo stelden de Van Ekerens vast. Hilda: „In een ander stadje zagen we wel een binnenplaats waarvan ik dacht: zo moet het zijn geweest! Yang Cheng is een normale stad die zich natuurlijk ontwikkeld heeft, sinds de tijd dat Gladys daar woonde. Maar je kunt nog altijd zien dat hij tegen een bergrug aan ligt. Wij merkten dat ook, toen we in de taxi zaten. Ik vond dat best een bijzondere gewaarwording. Je ervaart echt dat je op de plek bent waar Gladys ooit rondliep. Dat vond ik toch een indrukwekkend idee. Gladys was geen superheld, maar zij is hier tot grote zegen geweest, doordat ze in alles de Bijbel liet spreken. Niet voor niets werd ze ”de vrouw met het Boek” genoemd. Haar hele leven kenmerkte zich door twee woorden: gehoorzamen en doen. Die woorden raken precies de kern van een levend geloof. En omdat de herinnering ter plaatse sober is gebleven, is het juist zo waardevol om hier te herdenken wat Gladys’ werk wél betekend heeft.” :::author_streamer 1::: ## Beleid Behalve bij de oude herberg stonden Teus en Hilda ook bij de Gele Rivier. „Uiteraard konden we niet de hele route volgen waarlangs Gladys met de kinderen gevlucht is, maar de rivier zelf hebben we wel gezien.” In theorie kunnen er in de stad en de omliggende streek nog altijd mensen rondlopen die Gladys persoonlijk hebben gekend. Zij stierf immers begin 1970. Hilda, lachend: „Dat klopt. We hebben haar bijnaam, Ai-Weh-Töh – ”moeder die ons liefheeft” of ”beschermt” – daar ook wel genoemd, maar dat werkte toch niet.” Wat er van het werk van Gladys overgebleven is, weten we niet, stelt ze. Als er al Bijbelgetrouwe kerken zijn, dan betreft dat geheime huisgemeenten. „Wanneer je als buitenlander de mensen daarnaar zou vragen, kun je hen echt in de problemen brengen. Sinds vorig jaar is het beleid in China wat dat betreft nog weer verscherpt. De overheid oefent strikte controle uit op groepen gelovigen die niet bij de officiële staatskerk aangesloten zijn, en er dreigen altijd invallen en arrestaties voor hen. Overal hangen camera’s. Voor de veiligheid van de bevolking hebben wij dan ook bewust niet naar Bijbelgetrouwe gemeenten geïnformeerd.” Hilda hoopt dat Gladys’ verhaal voor hun gids iets betekenen mag. „Hij is van huis uit niet christelijk, maar wel geïnteresseerd. Hij bezit het boek nu ook. Ik vind het boek van mevrouw Mijnders-van Woerden heel geschikt voor het doorgeven van de Bijbelse boodschap. Het is diep doortrokken van geloof en vertrouwen en van Gods zorg.” :::kader 2::: :::kader 3::: :::kader 4:::

Wat is er over van de herberg van ”De vrouw met het Boek”?

Wat vond je van dit artikel?

Lees meer

Leven bij Gods woorden

Ds. Hazenoot: Er is niks romantisch aan zending

Meer over

Impressie van Terdege
op Instagram

Thema's

Volg ons

Wat is er over van de herberg van ”De vrouw met het Boek”?

Wat vond je van dit artikel?

Lees meer

Leven bij Gods woorden

Ds. Hazenoot: Er is niks romantisch aan zending

Ontvang onze nieuwsbrief

Meer over

Impressie van Terdege op Instagram

Thema's

Volg ons

Impressie van Terdege
op Instagram